Υπάρχει, πλέον, ο ισχυρισμός ότι στο Μον Πελεράν 2, παίχτηκε μια θεατρική παράσταση για να καταλήξουμε στην διπλωματία των δείπνων, όπου μεταξύ άρτου και οίνου έγινε η ανατροπή. Το Κυπριακό, τελικά, δεν είναι πολιτικό ή γεωπολιτικό ζήτημα, ομοιάζει με σικέ φάκελο της ΟΥΕΦΑ. Εμείς ουδόλως ισχυριστήκαμε από τι στήλες αυτές ότι ήταν θέατρο. Δεν βάζουμε το χέρι μας  στη φωτιά.

Εμείς λέμε ότι το Μον Πελεράν ήταν μια τρανταχτή αποτυχία, η οποία συνοδεύεται από μια νέα, χείριστη της προηγούμενης, διότι ούτε λίγο ούτε πολύ, ανεξαρτήτως εάν τα βρουν ως τις 12 Ιανουαρίου, θα υπάρξει Πενταμερής ή Πολυμερής, μια Διεθνής Διάσκεψη τέλος πάντων, για την οποία ούτε οι ίδιοι, εκείνου δηλαδή που αποφάσισαν, δεν συμφωνούν τι χαρακτήρα θα έχει.

Εγείρεται ακόμη ένα ερώτημα: Εφόσον υπάρχουν διαφορές πώς προδικάζεται ότι θα ξεπεραστούν; Είναι, μάλιστα, ουκ ολίγες. Έτσι, τουλάχιστον, λένε. Από τα κριτήρια επί του εδαφικού ως τους χάρτες και από το καθεστώς της ΑΟΖ ως τον καταρτισμό συνταγμάτων και από τους δωρητές ως το κόστος της λύσης και από τα χρήματα που θα πρέπει, πέραν των δωρητών να εξευρεθούν, ως τον έλεγχο των τραπεζών  στα κατεχόμενα.

Η ίδια η ΕΕ υποστηρίζει ότι στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να εγκριθεί η λύση ως τα μέσα του 2017, καθώς και ότι, μέχρι τότε δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει το νέο πολιτειακό σύστημα, παρά μόνο επί τη βάσει μεταβατικών περιόδων. Και επειδή, όπως έχουμε πει, δεν θεωρούμε ότι ήταν στημένο το παιχνίδι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου, εάν στις μεταβατικές περιόδους προκύψει ένα «ατύχημα», όπως εκείνο στο Μον Πελεραν 2, τι θα συμβεί; Θα μείνουμε πολιτειακά μετέωροι; Επί τούτων δε, προστίθεται άλλο ένα ερώτημα: Πώς είναι τόσο σίγουροι ότι από τις 9 ως τις 12 Ιανουαρίου θα καταλήξουν; Και αν δεν καταλήξουν; Θα έχουμε ναυάγιο ή νέο ατύχημα ή παράταση;

Η Τουρκία, πάντως, επί μακρόν θεωρείται το κλειδί της λύσης.  Δηλαδή εκείνης που η ίδια θέλει. Ακόμη και την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη το δείπνο οι αξιωματούχοι της Άγκυρας δήλωναν ότι δεν θα δεχθούν λύση χωρίς μορφή εγγυήσεων, άντε να «συμβιβαστούν» με μια βάση στο πρότυπο των βρετανικών.

Όσο δε, για τον ίδιο τον Τούρκο Πρόεδρο, αυτός έχει ξεσαλώσει. Απειλεί Θεούς και δαίμονες. Για τον ίδιο, το κλειδί της  λύσης ονομάζεται υποταγή. Διάλυση  της Κυπριακής Δημοκρατίας και  νομιμοποίηση της προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία μέσω της «λύσης», αφού ελέγχει νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, τηλεπικοινωνίες, οικονομία και το τραπεζικό σύστημα. Εάν, λοιπόν, δεν είναι θέατρο, τα όσα συμβαίνουν, με τους Τούρκους, σήμερα, να πανηγυρίζουν, τότε τι συνέβη στο δείπνο εν μέσω άρτου και οίνου; Κωλοτούμπα;