Ενώπιον μιας ιστορικής επιλογής, η οποία θα καθορίσει το μέλλον, τόσο της Τ/κ κοινότητας, όσο και το μέλλον της Κύπρου και του λαού, βρίσκεται ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί.

 

Ουσιαστικά, ο Τ/κ ηγέτης καλείται να επιλέξει μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

 

Το πρόβλημα για τον Μουσταφά Ακιντζί δεν είναι μόνο η αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου και του κυπριακού προβλήματος, αλλά επίσης και η γενικότερη συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια Τουρκία, η οποία επιλεκτικά αποδέχεται ή απορρίπτει ευρωπαϊκές προτροπές ή κανονισμούς και ένας Ερντογάν, ο οποίος δεν διστάζει να κατακεραυνώνει, όποτε του δοθεί η ευκαιρία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία (λέει ότι) επιθυμεί να εντάξει τη χώρα του.

 

Στην πραγματικότητα, ο Ακιντζί βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Αφενός δεν έχει τη δύναμη να εναντιωθεί σθεναρά στην Τουρκία, αφού είναι η κύρια αιμοδότης των κατεχομένων, από απόψεως οικονομικής στήριξης. Αφετέρου, ο Τ/κ ηγέτης έδειξε ότι η Τ/κ κοινότητα δεν επιθυμεί πλέον να έχει δερβέναγα την Τουρκία.

 

[Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Ακιντζί ξεκαθάρισε στον Ερντογάν ότι τα κατεχόμενα δεν επιθυμούν πλέον να είναι η «μικρή πατρίδα» της Τουρκίας. Ο Ακιντζί τοποθετήθηκε με αυτό τον τρόπο αναλόγως της περιορισμένης του δυνατότητας να εναντιωθεί στην Τουρκία].  

 

Εν πάση περιπτώσει, ο Τ/κ ηγέτης έχει να επιλέξει:

 

α) Την οδό της επανένωσης της Κύπρου και τον εξευρωπαϊσμό των κατεχομένων, τον σεβασμό του ευρωπαϊκού κεκτημένου και την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου στο σύνολό του, χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις, προς όφελος και των δύο κοινοτήτων.

 

β) Τη γραμμή, που τραβά η Τουρκία απαξιώνοντας τόσο την Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση σε αρκετές περιπτώσεις.

 

Αναμφίβολα, αν ο Ακιντζι εργάζεται προς το συμφέρον της κοινότητας του (που αυτό κάνει), θα επιλέξει την οδό της επανένωσης της Κύπρου, τον εξευρωπαϊσμό των κατεχομένων και τoν σεβασμό του ευρωπαϊκού κεκτημένου χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις.

 

Το δίλημμα για την Τ/κ κοινότητα είναι ξεκάθαρο: Ή θα δεχθεί την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου ή θα ακολουθήσει την οδό της παραβίασης του ευρωπαϊκού κεκτημένου και της απαξίωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που χάραξε η Τουρκία. Η επιλογή της Τ/κ κοινότητας θα είναι καθοριστική για το ευρωπαϊκό μέλλον των τουρκοκυπρίων και την εκδίωξη του δερβέναγα. 

 

Νερό από την Τουρκία

 

Εξάλλου, η Τ/κ κοινότητα πρέπει να εκλάβει ως «άτυπο» μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης τη στάση της Ε/κ κοινότητας απέναντι στην υπόθεση της παράνομης μεταφοράς νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα, δεδομένης της ανησυχίας ότι «όποιος ελέγχει το νερό ελέγχει τα πάντα». Η Ε/κ πλευρά επέδειξε ανοχή και ίσως εμπιστοσύνη απέναντι στον Μουσταφά Ακιντζί σε αυτό το θέμα, όπως, άλλωστε, φαίνεται από τις περιορισμένες δημόσιες αντιδράσεις. Οι Τ/κ βέβαια αντιμετωπίζουν το θέμα του νερού από την Τουρκία, από την «ευεργετική» του σκοπιά, τύπου «έχουμε λειψυδρία και μας έφεραν νερό». Γνωρίζουν όμως ότι οι Ε/κ, δεν επιθυμούν σε καμιά περίπτωση να έχουν μέσα στα πόδια τους την Τουρκία. Συνεπώς, η Τ/κ κοινότητα θα πρέπει να εκτιμήσει θετικά την ανοχή, που επέδειξε η Ε/κ κοινότητα.

 

Ο Μουσταφά Ακιντζί ξέρει, όπως μαρτυρεί η συμπεριφορά του μέχρι τώρα, ότι η επιλογή «Τουρκία» μόνο δυσμενή αποτελέσματα θα επιφέρει για την κοινότητα του. Πρέπει πλέον να πείσει τους Τ/κ, που δεν πείστηκαν ακόμη, ότι δεν κινδυνεύουν από τους Ε/κ και συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος επιμονής στον αναχρονιστικό θεσμό των εγγυήσεων. [Είναι για αυτό τον λόγο, που εκτιμώ ότι η επικοινωνιακή πτυχή διαχείρισης του κυπριακού σε σχέση με τις παραδοχές ιστορικών πραγματικοτήτων, που αφορούν στη ζημιά, που προκάλεσε η μια κοινότητα στην άλλη, αλλά και τη ζημιά που προκάλεσε η Τουρκία κυρίως στους Ε/κ και στην Κυπριακή Δημοκρατία(Ε/κ-Τ/κ), διαδραματίζει σημαντικό ρόλο].

 

Ξεκάθαρος ο Πρόεδρος, αλλά...

Πάντως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται να κάνει εκπτώσεις στο θέμα του ευρωπαϊκού κεκτημένου και δικαίου. Βέβαια, μπορεί κάποιος να ρωτήσει: «Γιατί να τον εμπιστευτώ;». Καλή ερώτηση. Ιδιαίτερα, αν αναλογιστούμε ότι λίγες ώρες πριν από το κούρεμα καταθέσεων, ο ίδιος και η κυβέρνηση του τόνιζαν με τον πιο έντονο τρόπο ότι δεν πρόκειται να δεχθούν κούρεμα καταθέσεων. Έχω την εντύπωση, όμως, ότι οι δύο καταστάσεις δεν συγκρίνονται διότι για την υπόθεση «κούρεμα» δεν είχε λόγο ο λαός ενώ αντίθετα, το σχέδιο λύσης του κυπριακού θα τεθεί σε δημοψήφισμα. Δεδομένου ότι αυτό το ξέρει ο Πρόεδρος, οι ενέργειες του θα είναι διαφορετικές.

 

Σε κάθε περίπτωση, η εξέλιξη θα είναι ενδιαφέρουσα.

 

ΥΓ Αν ο Ακιντζί δεν είναι σε θέση να απορρίψει την Τουρκία, όχι επειδή δεν θέλει, αλλά επειδή δεν μπορεί, τότε οι Τ/κ βρίσκονται ενώπιον άλλης μιας ιστορικής επιλογής: Να ζητήσουν από τη διεθνή κοινότητα να συνετίσει την Τουρκία, διακυβεύοντας την οικονομική στήριξη, που απολαμβάνουν από την κατοχική δύναμη ή να σωπάσουν και να παραμείνουν δέσμιοι της Τουρκίας. Σύμφωνα πάντως με ασφαλείς πληροφορίες από τα κατεχόμενα, η σχέση του Τ/κ ηγέτη με την Τουρκία είναι εξαιρετικά κακή.

 

[email protected]