Ο μεγαλύτερος εχθρός της Κύπρου αυτή τη στιγμή, με τον οποίο είμαστε όλοι αντιμέτωποι, ιδιωτική και πολιτική σφαίρα, είναι οι κυπριακή νοοτροπία, όπως τουλάχιστον διαμορφώθηκε μετά το 1974.

 

Οι χρηματοδοτήσεις πολιτικών κομμάτων από ιδιωτικές εταιρείες, με στόχο τη στήριξη προεκλογικών εκστρατειών, καταδικάζεται πλέον από την πολιτική τάξη του τόπου, ωστόσο η εν λόγω παραδοχή από πλευράς κομμάτων δεν αίρει την καχυποψία των πολιτών σε σχέση με τους λόγους των εν λόγω εισφορών.

 

Οι ιδιώτες ή η πλειοψηφία τουλάχιστον των ιδιωτών επιχειρηματιών που κατέθεταν εισφορές σε κόμματα και παρατάξεις, σίγουρα δεν υποκινούνταν από την αγάπη τους για την παράταξη, αλλά ανέμεναν, αυτή η εισφορά να έχει κάποιου είδους αντίκρισμα. Χέρι-χέρι πολιτική τάξη και επιχειρηματίες- οικονομικοί...κρίσοι καθόριζαν ερήμην μας τις ζωές μας. Διότι ο επιχειρηματίας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει (δεν δικαιούται, αλλά λέμε τώρα), όμως ο πολιτικός, ο οποίος είναι εκεί πάνω στην πλάτη μας δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει.

 

Το δίκτυο της διαπλοκής συνεχίζει να αποκαλύπτεται, ως ένα θετικό συνεπακόλουθο της οικονομικής κρίσης, που βιάζει καθημερινά και ανελέητα τον κοινωνικό ιστό. Εύλογα τίθεται το ερώτημα, εάν «όλες ανεξαιρέτως» οι πολιτικές παρατάξεις, όπως οι ίδιοι οι πολιτικοί αρχηγοί παραδέχονται, «σπονσάρονταν» από ιδιώτες-επιχειρηματίες-πλουτοκράτες, τότε ποιανών ακριβώς τα συμφέροντα εξυπηρετούσαν διαχρονικά; 

 

Βεβαίως, θα μπορούσε κανείς να αντιπαραβάλει ότι οι εν λόγω «πλουτοκράτες» ήταν οι στυλοβάτες της οικονομίας. Ως εκ του αποτελέσματος όμως, (και η κρίση που βιώνουμε είναι μια απόδειξη), το επιχείρημα κατατάσσεται στα «fail».

 

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες έναν πόλεμο μεταξύ παρατάξεων, ο οποίος άρχισε εξαιτίας της δυσφορίας της κοινής γνώμης για τις χρηματοδοτήσεις των κομμάτων.

 

ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ερευνώνται για κατ’ ισχυρισμό χρηματοδοτήσεις από τη Focus του Ζολώτα ενώ το ΔΗΚΟ «άρπαξε» την ευκαιρία να υπενθυμίσει την «επανάσταση», που κήρυξε ο Πρόεδρος του Νικόλας Παπαδόπουλος κατά της διαφθοράς, εκμεταλλευόμενο την δυσφορία της κοινής γνώμης. 

 

Ωστόσο, το ΔΗΚΟ είναι το τελευταίο, που δικαιούται να μιλά, διότι είναι ένα κόμμα, το οποίο κυβέρνησε ουκ ολίγα χρόνια τον τόπο και συγκυβέρνησε όλα τα υπόλοιπα, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται (και συνειρμικά, δεδομένης της κατάστασης στην οποία περιήλθε ο τόπος λόγω διαχρονικών χειρισμών σε πολλά επίπεδα και τομείς). 

 

Μια απάντηση στον Νικόλα Παπαδόπουλο ήλθε από το ΑΚΕΛ, υπό τύπον απειλής, καλώντας τον «να είναι διπλά προσεκτικός όταν τοποθετείται δημόσια για τέτοια ζητήματα και να μην ξεχνά ότι στηρίξαμε τον Τάσσο Παπαδόπουλο για εκλογή του στην Προεδρία της Δημοκρατίας το 2003 και γνωρίζουμε τις πηγές άντλησης εσόδων για την προεκλογική του εκστρατεία και πώς αυτά δαπανήθηκαν». 

 

Βεβαιότατα, αυτή η «προειδοποίηση» τύπου «κρύψε γιατί ξέρω», αφενός δεν περιποιεί τιμήν για το ΑΚΕΛ διότι, αν ξέρεις πες μας τζαι μας και αφετέρου καταδεικνύει το βάθος της διαπλοκής ή και της διαφθοράς της πολιτικής ελίτ της χώρας, που μέχρι πρότινος «ήταν ok να συμπεριφέρεσαι με αυτό τον τρόπο, όμως τωρά εποκουππιστήκαν ούλλα τζαι πρέπει να αλλάξουμε πριν μας ποκουππίσει ο κόσμος». Αν αυτή η διάθεση για αλλαγή είναι ειλικρινής, δεν μπορεί παρά να είναι και καλοδεχούμενη και υπό συνεχή έλεγχο. 

 

Σίγουρα η λύση δεν είναι να «κλείσουμε» τα κόμματα, αλλά πρέπει οι ηγεσίες τους να αντιληφθούν επιτέλους ότι ο ρόλος τους είναι η εξυπηρέτηση των καλώς νοούμενων συμφερόντων του λαού. Άμεσα τους αναδεικνύουν οι πολίτες στην κάλπη, όμως έμμεσα τους ανεδείκνυαν, όπως … έμμεσα παραδέχτηκαν, τα χρήματα των επιχειρηματιών.

 

Ομολογουμένως, τα κόμματα χρειάζονται οικονομική στήριξη, την οποία όμως λαμβάνουν από το κράτος (από τις φορολογίες των πολιτών).

 

Εν κατακλείδι, πρέπει να πολεμηθεί η νοοτροπία της διαπλοκής για να δούμε άσπρη μέρα και ο ρόλος των «καθαρών» ανθρώπων είναι καταλυτικός σε αυτή την προσπάθεια. 

 

ΥΓ1 Τα δύο εκατομμύρια της Focus είν΄ένα τίποτα σταγόνα στο Αιγαίο και ας μην επικεντρωνόμαστε (μόνο) σε αυτά.

ΥΓ2 Τέτοιες συμπεριφορές είναι πολύτιμο δώρο προς τις ακραίες εθνικιστικές παρατάξεις. Κανονίστε να μας βάλετε τζαι εθνικιστές πας τη κκελλέ μας...