Ο διαιτητής Μάριος Παναγή άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, από τον οποίο δραπέτευσε ένας δαιμονισμένος άνεμος ισχυρισμών και καταγγελιών, που ταράζει, όχι μόνο τα ποδοσφαιρικά  λιμνάζοντα «νερά», αλλά προκαλεί τρικυμία στα «νερά της λίμνης» της πολιτικής τάξης του τόπου.

Καταρχήν, δεν γνωρίζω  τον Μάριο Παναγή και ως εκ τούτου δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν όλα όσα υποστηρίζει στις νέες, αλλά και τις παλαιότερες καταγγελίες του είναι αληθινά ή αν πρόκειται για κατασκευασμένους ισχυρισμούς, προϊόντα του νου του (αν και δεν βλέπω το λόγο, για τον οποίο ένας άνθρωπος θα κατασκεύαζε με το νου του τόσους μύθους, αλλά αυτή είναι η δική μου αίσθηση. Πολλά μπορούν να συμβαίνουν).

Στο δια ταύτα. Ο διαιτητής υποστηρίζει ότι κατέχει στοιχεία σε βάρος του προέδρου του Δημοκρατικού Συναγερμού Αβέρωφ Νεοφύτου. Υποστηρίζει επίσης ότι ο ίδιος πολιτικός, είχε «πρωταγωνιστικό ρόλο» σε στημένους αγώνες. Μιλάει για «μυστικές συναντήσεις» και χαρακτηρίζει τις συλλήψεις που έγιναν στα πλαίσια των ερευνών ως «κινήσεις εντυπωσιασμού».  Ισχυρίζεται επίσης, (αλήθεια ή ψέματα), ότι λόγω των ηχηρών ονομάτων που εμπλέκονται, δόθηκαν εντολές για «κουκούλωμα των υποθέσεων».

Προκύπτει συνεπώς το ερώτημα αν η Νομική Υπηρεσία θα ενεργήσει αυτεπάγγελτα προς την κατεύθυνση της διερεύνησης των νέων καταγγελιών Παναγή ή αν θα αρκεστούμε στη φυλάκιση φτωχών και δυσπραγούντων, για γελοία ποσά σε πρόστιμα και οφειλές στις κοινωνικές ασφαλίσεις (διότι εδώ υπάρχει και μια άλλη κοινωνική προέκταση, που θα μπορούσε εξελικτικά να ενεργοποιήσει μια βόμβα).

Βεβαίως, δεν γνωρίζουμε πόση αλήθεια υπάρχει στα λεγόμενα Παναγή. Δε θα έπρεπε όμως να διερευνηθεί πλήρως και με διαφάνεια η υπόθεση; Διότι ο καταγγέλλων δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο, που εξαπολύει αόριστα πυρά στο δρόμο. Είναι ένας άνθρωπος που βρίσκεται «μέσα στα πράματα».

Η Νομική Υπηρεσία θα έπρεπε να απαιτήσει από τον Παναγή τα στοιχεία που υποστηρίζει ότι κατέχει. Και εφόσον διερευνηθεί η υπόθεση, το λιγότερο που θα αναμέναμε ως πολίτες από τις Αρχές, είναι να μας εξηγήσουν τη μέθοδο που χρησιμοποίησαν για να εξάγουν το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγουν.

Γεννάται παράλληλα το ερώτημα αν ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ προτίθεται να κινηθεί νομικά εναντίον του διαιτητή Παναγή για δυσφήμηση, αν όντως πρόκειται για δυσφήμιση.

Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει μόνο μια αφήγηση. Αυτή του Παναγή. Πώς όμως θα μάθουμε αν αυτή η αφήγηση πλησιάζει σε κάποιου είδους αλήθεια, αν δεν παρέμβει η αρμόδια υπηρεσία του κράτους για να διερευνήσει άμεσα τις καταγγελίες και να ενημερώσει του πολίτες για τις εξελίξεις;

Δεν εστιάζω στο ποδόσφαιρο ως άθλημα, αλλά στις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις σε σχέση με τον τρόπο που επηρεάζει την πολιτική  ζωή του τόπου και κατ΄ επέκταση την κοινωνική συνοχή και το αίσθημα δικαιοσύνης.

Στην πραγματικότητα η κυπριακή πολιτική σκηνή ακολουθεί τα χνάρια της ελληνικής, σε ό,τι αφορά στην πλήρη αποδόμηση της από τις συνειδήσεις του κόσμου. Αυτή η διαπίστωση θα έπρεπε να προβληματίσει όλους.

Follow @AthanasiouTh

[email protected]