Έτυχε να έχω μια twitter-ική συζήτηση με μια τουρκάλα έποικο στα κατεχόμενα, η οποία ήλθε παράνομα στην Κύπρο το 1974 με την οικογένεια της, που, όπως η ίδια τουλάχιστον ανέφερε, αποτελείται από στρατιωτικούς και στρατιώτες.

Τα «στοιχεία» που μου έδωσε αναφορικά με τις σχέσεις που διέπουν τους Τούρκους έποικους και τους τουρκοκύπριους είναι εκπληκτικά. Ο τρόπος, με τον οποίο σκέφτονται και εκφράζονται οι έποικοι, δείχνει ότι έχουν μετατρέψει την τουρκική προπαγάνδα σε "ιστορία", σε αντίθεση με την τους τουρκοκύπριους, οι οποίοι δεν αποδέχονται ή καταδικάζουν τη στάση της Τουρκίας ή τουλάχιστον εντοπίζουν κάποια ανωμαλία στην επικρατούσα κατάσταση στο νησί.

Διέκρινα ένα μίσος μεταξύ εποίκων-τουρκοκυπρίων, αφού από τη συζήτηση με την εν λόγω τουρκάλα συνήχθη το συµπέρασµα ότι οι τουρκοκύπριοι δεν αποδέχονται τους εποίκους, καθώς οι έποικοι διεκδικούν δικαιώματα στο νησί, επιθυμώντας να εκτοπίσουν τους τ/κ. Από την πλευρά τους, οι τ/κ καταλαβαίνουν την πρόσθεση και αντιδρούν (όσο μπορούν) . Οι έποικοι εκλαμβάνουν αυτή την αντίδραση ως "μίσος".

Αφορμή για τη συζήτηση αποτέλεσε η cover photo μου στο Twitter, η οποία έχει να κάνει με την ειρήνη.

Η συζήτηση άρχισε δημόσια και μεταφέρθηκε στα direct messages (επιλογή της συνομιλήτριας μου).

Η πρώτη, λοιπόν, αντίδραση της τουρκάλας για τη φωτογραφία ήταν:

-    «Δεν υπάρχει ειρήνη για την Κύπρο. Εμείς οι Τούρκοι δεν σας θέλουμε. Η ιστορία δεν ξεχνιέται»

Κάπου εδώ άρχισε, από πλευράς της συνομιλήτριας μου, ένα ρεσιτάλ προπαγάνδας (την άσκηση της οποίας στο τέλος παραδέχθηκε έμμεσα, λέγοντας ότι "έτσι μου έχουν μάθει οι δικοί μου". Λείπει, ουσιαστικά, το βασικό στοιχείο της ανάλυσης των ιστορικών δεδομένων.

Της απάντησα ότι κανένας δεν ξεχνά την ιστορία και κανένας δεν πρέπει να ξεχάσει την ιστορία. Πρόσθεσα ότι οι ε/κ και οι τ/κ πρέπει να προσπαθήσουν να καταλάβουν ο ένας τον άλλον, με στόχο να περιορίσουν το μεταξύ τους χάσμα.

-    "Η ιστορία δεν ξεχνιέται. Δεν με ενδιαφέρει τι λέτε, η ειρήνη δεν κάνει καλό σε αυτό το νησί"

Αυτή ήταν η απάντηση της τουρκάλας. Τότε, την ρώτησα αν το εννοεί πραγματικά και μου απάντησε, «ναι», διότι δεν μπορεί να ταξιδέψει από τα κατεχόμενα στην «ελληνοκυπριακή Κύπρο» και ότι «μισεί» τους Έλληνες (εννοώντας προφανώς τους ελληνοκύπριους), οι οποίοι δεν της το επιτρέπουν.

Αφού της εξήγησα ότι δεν μπορεί να «ταξιδέψει» στην «ελληνοκυπριακή Κύπρο», διότι, αφενός δεν υπάρχει «ελληνοκυπριακή Κύπρος», παρά μόνο Κυπριακή Δημοκρατία και αφετέρου, η ίδια βρίσκεται παράνομα στην Κύπρο καθώς επίσης και ότι τα περί διαχωρισμού του νησιού είναι αποτέλεσμα τουρκικών ενεργειών, της πρότεινα να επιστρέψει ξανά στο σχολείο για να διαβάσει τα σωστά βιβλία και την πραγματική ιστορία, όχι απαραιτήτως γραμμένα από Έλληνες ή Τούρκους συγγραφείς ή ιστορικούς.

Η απάντηση της σε αυτή τη θέση είναι ότι «είμαι αγενής». Κανένα ουσιαστικό αντεπιχείρημα, παρά μόνο ότι «οι ελληνοκύπριοι έκαναν πολλά κακά στους τουρκοκύπριους». Δεν αμφισβητώ, βέβαια, ότι κάποιοι ελληνοκύπριοι έκαναν ζημιά σε τουρκοκύπριους και το αντίθετο, όμως στην πορεία της συζήτησης φάνηκε ότι τα λέει για να τα πει, αφού «έτσι την έχουν μάθει».

Η επόμενη της ερώτηση ήταν "αν θεωρώ ότι οι Τούρκοι είναι φονιάδες".

Της απάντησα ότι δεν θεωρώ φονιάδες την κάθε Αισέ ή τον κάθε Μεχμέτ σε κάποια χωριά της Τουρκίας, αλλά αναφέρομαι προφανώς στον τουρκικό στρατό.

Αφού δήλωσε «περήφανη για τον τουρκικό στρατό», στη συνέχεια έπλεξε το εγκώμιο των απανταχού Τούρκων, λέγοντας ότι «οι Τούρκοι είναι παντού στην παγκόσμια ιστορία. Δεν υπάρχει χώρα, που στην ιστορία της να μην είναι η Τουρκία». Συγκεκριμένα, όπως είπε, «όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά στο Αζερμπαϊτζάν, το Τουρκμενιστάν, τη Μογγολία, Καζακστάν και σε όλη την Ασία, είναι Τούρκοι».

Αφού την ρώτησα, ειρωνικά, αν τελικά η Τουρκία ανακάλυψε την … Αμερική, πρόσθεσα ότι όλες οι χώρες του πλανήτη είναι σημαντικές για διάφορους λόγους. Για παράδειγμα, η Ελλάδα και η Αίγυπτος έδωσαν πολιτισμό κλπ.

Η απάντηση ήταν και πάλι «προϊόν χειραγώγησης», αφού δεν ξέφυγε από τη βασική προπαγάνδα της Τουρκίας.

-«Η Τουρκία είναι πιο δυνατή από την Ελλάδα και αν δεν είχαμε το στρατό, η Ελλάδα θα μας είχε σκοτώσει όλους και θα καταλάμβανε την Κύπρο». (Απάντηση τύπου "ο παπάς μου εν πιο δυνατός που το δικό σου τζαι άμα θέλει δέρνει τον").

Κατάλαβα ότι μιλώ ουσιαστικά με μια «κασέτα» ή με έναν τοίχο(παρόμοιες κασέτες υπάρχουν και αλλού, δεν είναι αποκλειστικό 'προνόμοιο" των Τούρκων). Την άφησα να ολοκληρώσει το εθνικιστικό της παραλήρημα και της είπα ότι δεν γνωρίζει ιστορία. Δεν υπήρχε λόγος να πω κάτι άλλο, αφού το μυαλό της ήταν ερμητικά κλειστό.

Οι σχέσεις τουρκοκυπρίων-εποίκων

Σε αυτό το σημείο αποφάσισα να εξετάσω (με το μικρό δείγμα που είχα στη διάθεση μου), τις σχέσεις μεταξύ τουρκοκυπρίων –εποίκων, οι οποίες φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο καλές.

Την ρώτησα λοιπόν, πώς αντιμετωπίζουν οι τουρκοκύπριοι τους έποικους και αν τους αποδέχονται. Η απάντηση ήταν ενδιαφέρουσα.

-"Κάποιοι τουρκοκύπριοι μας μισούν και είναι «Greek lovers». Είναι όπως τους έλληνες (ε/κ), είναι ρατσιστές απέναντι μας (έτσι το έθεσε). Μιλούν με διαφορετική προφορά από τους Τούρκους (της Τουρκίας) και καταλαβαίνουν ότι εγώ είμαι τουρκάλα από την προφορά. Η πλειοψηφία των τουρκοκυπρίων μισεί τους Τούρκους από την Τουρκία (έποικους). Είναι πολύ δύσκολο να ζήσουμε εδώ. Έχω στο λαιμό μου ένα περιδέραιο με το σύμβολο της Τουρκίας και αυτό δεν αρέσει στους τουρκοκύπριους".

Μετά από αυτή την «αποκάλυψη», την ρώτησα αν αυτό σημαίνει κάτι για την ίδια.

Η απάντηση ήταν:

- "Ερχόμαστε πάντα σε δεύτερη μοίρα, δεν είναι δίκαιοι οι τουρκοκύπριοι και δεν αναγνωρίζουν ότι αυτό το νησί είναι δυνατό εξαιτίας της Τουρκίας και δεν μας αγαπούν".

Για να αποκατασταθεί, λοιπόν, η αλήθεια, της είπα ότι το νησί είναι διαιρεμένο εξαιτίας της Τουρκίας, όχι «δυνατό».

Όπως ήταν αναμενόμενο και ελλείψει επιχειρημάτων, η έποικος απάντησε ότι «αν η Τουρκία δεν ήταν εδώ, οι Έλληνες θα σκότωναν τους τουρκοκύπριους και οι τ/κ νομίζουν ότι μπορούν να είναι αδέλφια με τους ελληνοκύπριους».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στον «ήρωα Κεμάλ Αττατούρκ» (δεν ξέρω πώς και γιατί το συνέδεσε, ίσως ευθύνεται το εθνικιστικό φρόνημα) και πρόσθεσε ότι στην οικογένεια της υπάρχουν πολλοί στρατιωτικοί και στρατιώτες και γι΄ αυτό είναι εθνικίστρια.

Της απάντησα, λοιπόν, ότι μπορεί να είναι εθνικίστρια, αν θέλει, αλλά στη δική της χώρα.

Η απάντηση της ήταν ότι «δεν θα αφήσουμε ποτέ αυτό το νησί στους Έλληνες. Δεν θέλουμε ειρήνη μεταξύ των δύο (κοινοτήτων). Εδώ δεν είναι η χώρα σου, είμαι ήδη στη χώρα μου».

Αρνούμενη να αντιληφθεί την παρανομία, η οποία συντελείται από την Τουρκία και τα διεθνώς αποδεκτά δεδομένα, τα οποία της παρέθεσα πιο πάνω, σε σχέση με τους λόγους που δεν της επιτρέπεται να «ταξιδέψει» στις ελεύθερες περιοχές, επανέλαβε τη θέση ότι «δεν μπορώ να έλθω στην ελληνική πλευρά, δεν μου επιτρέπουν, όμως οι τουρκοκύπριοι μπορούν και πηγαίνουν».

Η απάντηση μου ήταν ότι, όταν κλέψεις κάτι με τη βία, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και δικό σου.

Με ρώτησε ξανά, «ποιο είναι το πρόβλημα σου;» (!!!) και της απάντησα ότι «το πρόβλημα μου είναι η κατάσταση στη χώρα μου, η εισβολή και η κατοχή για πάνω από 40 χρόνια. Βρίσκεσαι στην Κύπρο εξαιτίας μιας παράνομης ενέργειας από πλευράς Τουρκίας. Αν η Τουρκία αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, τότε δεν θα σου απαγορεύει κανένας την είσοδο στα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Της είπα, επίσης, ότι η Τουρκία -και όπως φαίνεται και οι έποικοι (ή η Τουρκία δια μέσου τ/κ ηγεσίας και εποίκων)- προσπαθεί να εκτοπίσει τους τουρκοκύπριους. Αυτό βέβαια δεν είναι δικό μου συμπέρασμα, αλλά προκύπτει από όλα όσα μου ανέφερε η έποικος στο πλαίσιο της συζήτησης μας.

Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα από τα λόγια που βγαίνουν από τη συγκεκριμένη έποικο ότι η σκέψη της, όπως έχει διαμορφωθεί, αντικατοπτρίζει την ευρύτερη προσπάθεια της Τουρκίας για συνέχιση και διαιώνιση του μίσους μεταξύ των δύο κοινοτήτων, το οποίο συμφέρει στην κατοχική δύναμη.

ΥΓ1 Αναγνωρίζω το γεγονός ότι μια έποικος δεν αποτελεί ικανοποιητικό δείγμα των τάσεων, όμως, όπως και να το κάνουμε, είναι μια ένδειξη.

ΥΓ2 Μου είπε ότι είναι Τουρκάλα, έποικος στα κατεχόμενα. Δεν γνωρίζω αν λέει αλήθεια, όμως από την άλλη δεν βλέπω κάποιο λόγο, για τον οποίο θα έλεγε ψέματα. Όπως και να έχει το πράγμα, νομίζω ήταν μια συζήτηση από την οποία προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία. Για ευνόητους λόγους δεν θα αποκαλύψω τα στοιχεία της συνομιλήτριας.

Follow @AthanasiouTh

[email protected]