Φλομωμένοι από το μίσος και με οδηγό το συναίσθημα, δεν πρόκειται προωθήσουμε ορθή χάραξη πολιτικής στρατηγικής απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

Κατά τη γνώμη μου, για να πετύχουμε μια σωστή στρατηγική απέναντι στις προκλήσεις θα πρέπει πρωτίστως να καταλάβουμε, να «χωνέψουμε» και να αποδεχτούμε, ως πολίτες και ως άνθρωποι ευρύτερα, την εξής πραγματικότητα:

• Δεν υπάρχουν "κακοί" και "καλοί" άνθρωποι και δεν υπάρχουν "καλοί" και "κακοί" λαοί και δεν υπάρχουν "καλές" και "κακές" χώρες. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι με διαφορετικά από τα δικά μας συμφέροντα, λαοί με διαφορετικά από τα δικά μας συμφέροντα και χώρες με διαφορετικά από τα δικά μας συμφέροντα. Ενίοτε και αλληλοσυγκρουόμενα.

Ως εκ τούτου, για να χαραχθεί ορθή πολιτική, η οποία θα αναχαιτίσει ή θα παρεμποδίσει τις τουρκικές ενέργειες, θα πρέπει οι πολίτες και κατ΄ επέκταση η εκλελεγμένη ηγεσία του τόπου, να λάβει και να στείλει παράλληλα το μήνυμα ότι δεν ενεργούμε και δεν αγωνιζόμαστε εναντίον κανενός «κακού λαού», αλλά εναντίον της διαχρονικά ακολουθούμενης στρατηγικής των συμφερόντων της ελίτ μιας κατοχικής χώρας, η οποία δεν αποδέχεται τη διεθνή πραγματικότητα αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως το μόνο εξουσιοδοτημένο «όργανο» λήψης και εκτέλεσης αποφάσεων στην Κύπρο.

Εφόσον η ψυχρή αυτή πραγματικότητα γίνει αποδεκτή από τους πολίτες, τότε θα σταλεί το μήνυμα από την ηγεσία ότι δεν μαχόμαστε με γνώμονα τη (δικαιολογημένη) οργή και μίσος απέναντι στους Τούρκους, αλλά με γνώμονα το συμφέρον του τόπου μας και του λαού στο σύνολο του. Η σκακιέρα δεν σηκώνει συναισθηματισμούς, αλλά ψύχραιμες και έξυπνες κινήσεις.

Επιπρόσθετα, παρά να καθόμαστε, να κατηγορούμε τους πολιτικούς και το σάπιο πολιτικό σύστημα για την κατάντια μας, καλύτερα θα ήταν να σκεφτούμε ότι ο αγώνας που δίνουν ή δεν δίνουν οι πολιτικοί στο κυπριακό, είναι και ένας δικός μας αγώνας, ο οποίος θα καθορίσει τελικά τις συνθήκες της ζωής μας. Διότι είναι τρομακτική η σκέψη μιας ενδεχόμενης αποτυχίας στο κυπριακό και σε ό,τι περιβάλλει το κυπριακό. Βέβαια δεν εννοώ να «καταπίνουμε αμάσητα», όσα μας σερβίρει η εξουσία.

ΥΣ: Θα αντιπαρέβαλλε, όμως, κανείς ότι «τις μαζικές δολοφονίες μόνο κακοί λαοί τις εκτελούν». Ίσως αυτό να έχει μια βάση, σε ηθικό και συναισθηματικό επίπεδο. Στο επιστημονικό  όμως πεδίο, το οποίο θα καθορίσει τελικά την επιτυχία ή της αποτυχία μιας στρατηγικής, τέτοιες προσεγγίσεις δεν έχουν καμιά θέση.

Follow @AthanasiouTh