Αποδίδει η διπλωματική μάχη της κυβέρνησης Αναστασιάδη, αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον της τουρκικής προκλητικότητας; Πρόκειται για ένα ερώτημα, που επιδέχεται, κατά τη γνώμη μου, δύο απαντήσεων, αναλόγως της προσέγγισης. Φαίνεται ότι η απάντηση είναι «και ναι και όχι».

Αφενός, ο διεθνής παράγοντας καταδίκασε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έντονα ή «χλιαρά», τις παράνομες ενέργειες της Τουρκίας, γεγονός που αποτελεί απόδειξη ότι οι προσπάθειες του Προέδρου Αναστασιάδη αποδίδουν. Βεβαίως, αυτή η επιτυχία δεν μπορεί να πιστωθεί μόνο στον νυν Πρόεδρο, διότι η θέση του διεθνούς παράγοντα είναι διαχρονική και πάγια υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού η κατοχή αναγνωρίζεται, ως πράξη, διεθνώς.

Αφετέρου όμως, η Τουρκία κατασκευάζει τεχνηέντως το «δίκιο» της, εκμεταλλευόμενη τους τουρκοκύπριους, προφασιζόμενη για ακόμη μια φορά τα «δικαιώματατα και την ασφάλεια των τουρκοκυπρίων», που «καταπατούνται» σύμφωνα με την τουρκική προπαγάνδα, μετερχόμενη παράλληλα την επιρροή της διεθνώς καθώς και «το δίκαιο της πυγμής».

Αξίζει, εξάλλου, να σημειωθεί ότι ο Τούρκος Πρωθυπουργός Αχμέτ  Νταβούτογλου έγραψε στο παρελθόν ότι «εάν δεν υπήρχαν Τουρκοκύπριοι στην Κύπρο, θα έπρεπε να τους εφεύρουμε». Τελικά, το κλειδί φαίνεται να βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία χειρίζεται διαχρονικά τους τουρκοκύπριους ως «προϊόν» επιβολής των θέσεων της.

Επιμένει, η Τουρκία στη θέση της περί «τετελεσμένων» και περί «δύο κρατών» στην Κύπρο και πορεύεται στη βάση αυτών των «πραγματικοτήτων», τις οποίες επινόησε και επιδιώκει περίτεχνα να εδραιώσει διά της άρνησης της να αποδεχτεί μια διεθνή πραγματικότητα.

Δεδομένου τούτου, η Τουρκία αποδέχεται ουσιαστικά, με τη συμπεριφορά της, τον χαρακτηρισμό «ταραξίας της περιοχής», που της αποδόθηκε, συνεχίζοντας ακάθεκτη με την υλοποίηση των παράνομων σχεδιασμών της, οι οποίοι δεν συμβαδίζουν με την διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της ΕΕ, αγνοώντας όσους διεθνείς κανονισμούς και οδηγίες δεν τη συμφέρουν, επιλέγοντας και προβάλλοντας όσους διεθνείς κανονισμούς και οδηγίες την συμφέρουν. Ως εκ τούτου, προσπαθεί να δημιουργήσει μια πραγματικότητα, ως «φυσικό επακόλουθο» ή "κτίζοντας" πάνω στις αφορμές και δικαιολογίες που την οδήγησαν στην εισβολή του 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή.

Συνεπώς, δεδομένης της διεθνούς πραγματικότητας και κοινής αντίληψης, οι προσπάθειες της κυβέρνησης για διατήρηση του στάτους κβο (αναγνώριση Κυπριακής Δημοκρατίας, καταδίκη εισβολής-κατοχής) αποδίδουν, ωστόσο δεν αποδίδουν με βάση την τουρκική επίμονη προσπάθεια δημιουργίας νέου στάτους κβο.

Το ανησυχητικό είναι ότι ο διεθνής παράγοντας αναγνωρίζει ή αντιλήφθηκε την προσπάθεια της Τουρκίας να κατασκευάσει ή να επινοήσει το «δίκαιο» της, εντούτοις αδυνατεί ή δεν θέλει (πιστεύω ότι αδυνατεί) να αντιδράσει, λόγω των πολύπλοκων συμφερόντων.

Η θέση της Τουρκίας είναι τύπου «YES I CAN, ασχέτως αν ο υπόλοιπος πλανήτης λέει NO, YOU CANT».

Follow @AthanasiouTh

[email protected]