Όποιες και να είναι οι επιδιώξεις της τρόικας, όποιοι και να είναι οι «απώτεροι σκοποί» των διεθνών δανειστών, σε σχέση με την προσπάθεια ελέγχου των υπό διάσωση χωρών, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία από το 1960 τα έκαμε μπίλιες, αναγκάστηκε να ζητήσει βοήθεια από τους ξένους, καθώς δεν ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει.

Ο Υπουργός Οικονομικών, στη συνέντευξη που παραχώρησε στα 60 Λεπτά, είπε κάτι πολύ σωστό. Ότι δηλαδή δεν είναι δυνατόν να ζητούμε δάνειο και να απαιτούμε να μας το παραχωρήσουν χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ξέρετε κανέναν εσείς που θα σας δώσει τα δισεκατομμύρια του χωρίς επαρκείς εξασφαλίσεις; Ακόμη και στην περίπτωση που κρίνεται το μέλλον ολόκληρης της ΕΕ, δεν θα βρεθεί κανένας να χαρίσει τα χρήματα του σε μια χώρα η οποία αυτοδιαλύεται αργά αλλά σταθερά.

Mεταξύ άλλων, τα συσσωρευμένα προβλήματα που προέκυψαν λόγω της διαχρονικής κακοδιαχείρισης της χώρας και η "ερασιτεχνική" τραπεζική αδηφαγία, οδήγησαν στην πτώση και διάλυση του ροζ σύννεφου πάνω στο οποίο κοιμόμασταν, ενώσω κάποιοι στράωνναν τζαι πουλούσαν.

Κατά την προηγούμενη διακυβέρνηση, όλη η λέρα και η βρώμα βγήκε στην επιφάνεια και βεβαίως δεν ευθύνεται μόνο η κυβέρνηση Χριστόφια, με τα λάθη και τις παραλήψεις της, για το οικονομικό «big bang».

Συχνά-πυκνά διατυπώνεται, βεβαίως, και η λαϊκίστικη προσέγγιση ότι για όλα τα δεινά του τόπου ευθύνεται μια και μόνο πενταετία, αλλά όμως είμαστε συνηθισμένοι να φορτώνουμε τον αποδιοπομπαίο τράγο με τις αμαρτίες μας και να τον στέλνουμε στο διάολο.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η φιλοσοφία του «ως πάρα τζιει», δεν βρίσκει πλέον αντίκρισμα.

YΣ: Τα πιο πάνω δεν σημαίνουν ότι πρέπει να σιωπούμε και να συμβιβαζόμαστε με το κάθε τι. Το αντίθετο μάλιστα.

Follow me on Twitter