Ο Νικόλας Παπαδόπουλος δίνει τη μάχη να επικρατήσει εντός του κόμματος του, ως ο άξιος συνεχιστής του πατέρα, ως ο απόλυτος «ηγεμόνας» του κόμματος.

Καθόλου εύκολο εγχείρημα καθώς είναι δύσκολο να διαχειριστεί τις διάφορες τάσεις μέσα στο κόμμα, όπως διαμορφώθηκαν διαχρονικά αλλά ιδιαίτερα μετά το «πέρασμα» του Μάριου Κάρογιαν από την ηγεσία του κόμματος.

Αυτό, βεβαίως, θα διαφανεί από το αποτέλεσμα της σημερινής μάχης μεταξύ των δύο μεγάλων τάσεων. Φαβορί, βεβαίως, φαίνεται να είναι η επικράτηση της θέσης του Νικόλα για αποχώρηση.

Στην περίπτωση, όμως, που δεν κερδίσει η τάση του Νικόλα, η οποία προκρίνει την αποχώρηση από την κυβέρνηση, τότε ο νέος Πρόεδρος του ΔΗΚΟ θα είναι ο μεγάλος ηττημένος μέσα στο ίδιο του το κόμμα.

Ο Μάριος Κάρογιαν είχε την ικανότητα διαχείρισης των τάσεων μέσα στο κόμμα. Ουσιαστικά ήταν ο πρώτος πρόεδρος του ΔΗΚΟ που δεν ήταν ισχυρός-απόλυτος ηγεμόνας-σύμβολο, αλλά «κατ΄ανάγκη» πρόεδρος ως ο μόνος συντονιστής των διαφόρων τάσεων, όπως προέκυψαν διαχρονικά, εντός του κόμματος.

Ο Νικόλας κατάφερε να νικήσει τον Κάρογιαν στις εκλογές για την προεδρία του ΔΗΚΟ, όμως το παιχνίδι τώρα παίζεται γύρω από την ικανότητα διαχείρισης της νίκης του, η οποία διαχείριση εξαρτάται άμεσα από την ικανότητα διαχείρισης των τάσεων.

Ήδη φάνηκε η αδυναμία του Νικόλα Παπαδόπουλου να διαχειριστεί τη νίκη του, καθώς ο Μάριος Κάρογιαν, ο οποίος άλλαξε αρκετά τη δομή του Τάσσου, έχει το δικό του στρατόπεδο.  

Αν και τον πολίτη δεν τον ενδιαφέρει αν το αποτέλεσμα κριθεί με μικρή διαφορά, εντούτοις τον ίδιο τον Νικόλα τον κόφτει, διότι από το ποσοστό θα διαφανεί κατά πόσο τα κατάφερε να εδραιώσει την προεδρία του ή αν αποτελεί απλά τον διαχειριστή μιας και μόνο τάσης μέσα στο κόμμα.

Follow me on Twitter: @AthanasiouTh

Διαβάστε επίσης: Ο «ηγεμόνας» του ΔΗΚΟ