Ξεφύγανε ορέ παλικάρια. Πώς γίνεται, με περίπου 75,000 δημόσιους υπαλλήλους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, που αντιστοιχούν στο 20% περίπου του συνολικού εργατικού δυναμικού της Κύπρου, να μιλάνε, οι αρμόδιοι, για υποστελέχωση του οποιουδήποτε τμήματος και να μην ντρέπονται;

Σε κάθε 10 πολίτες αντιστοιχεί ένας δημόσιος υπάλληλος. Με τέτοιες αναλογίες όλα θα έπρεπε να λειτουργούν στην εντέλεια.

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:

• Είτε οι αρμόδιοι είναι ανίκανοι ως προς τον καταμερισμό εργασίας
• Είτε το μέσο πάει σύννεφο και οι δημόσιοι (ή κάποιοι δημόσιοι), επιλέγουν ουσιαστικά σε ποια (ευνοϊκά) πόστα θέλουν να βρίσκονται, με αποτέλεσμα, κάποιες υπηρεσίες να είναι υπερστελεχωμένες και ταυτοχρόνως, κάποια άλλα τμήματα, νευραλγικά, να είναι υποστελεχωμένα.

Βέβαια τίθεται και το ζήτημα της κατάρτισης του κάθε δημοσίου υπαλλήλου ο οποίος, εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να βρίσκεται στο οποιοδήποτε πόστο. Ναι, όμως, αυτό δεν θα έπρεπε να εξεταστεί, όταν γίνονταν οι προσλήψεις; Συνεπώς τίθεται για άλλη μια φορά ζήτημα ανικανότητας των αρμοδίων και των ερασιτεχνικών χειρισμών της πολιτικής ηγεσίας του τόπου. Αν και θα ήταν επιεικώς αφέλεια να πιστέψουμε ότι πρόκειται για «ερασιτεχνικούς χειρισμούς».

Ενδεικτικά, το 1995 απασχολούνταν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα 51.123 άτομα. Το 2011 ο αριθμός των δημόσιων υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα εκτινάχθηκε στις 71.553, που αντιστοιχεί στο 19% περίπου του συνολικού εργατικού δυναμικού της Κύπρου.

Μετά από όλα αυτά, κάποιες υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες.

Δυστυχώς, λόγω της κατάρτισης του κάθε υπαλλήλου, δύσκολο διαγράφεται το έργο των αρμοδίων, να μετακινήσουν σε υποστελεχωμένα πόστα ικανό αριθμό προσωπικού.

Οι αρμόδιοι παραδέχονται ουσιαστικά ότι έκαναν διαχρονικά τη χειρότερη δυνατή δουλειά στο δημόσιο τομέα και αντί να κρύψουν, λαλούν τα τζαι πουπάνω. Εν θα έπρεπε να ντρέπουνται;

Follow me on twitter @AthanasiouTh