Η κυπριακή οικονομία κατέρρευσε πρώτιστα λόγω τραπεζικών ανοιγμάτων και ανάληψης εγκληματικών ρίσκων και δευτερευόντως λόγω δημοσιονομικών προβλημάτων.
    
Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορθώς ισχυρίζεται ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τα οικονομικά των τραπεζών και τις τραπεζικές ενέργειες-συναλλαγές, παρόλα αυτά αν υπήρχε σωστή συνεννόηση με τον τέως Διοικητή, θα κανόνιζε με τέτοιο τρόπο την πορεία του, σε σχέση με τα δημοσιονομικά και ως εκ τούτου θα ήταν έτοιμος να ανταποκριθεί όταν παρέστη η ανάγκη κρατικής στήριξης των τραπεζών, χωρίς ταυτόχρονη εκτόξευση των δημοσιονομικών και όσων επακολούθησαν.

Βεβαίως, εάν ο τέως Διοικητής δεν επέτρεπε τις επικίνδυνες πρακτικές που ακολουθούσαν οι τράπεζες, ενδεχομένως να μην εμφανιζόταν η ανάγκη κρατικής στήριξης των τραπεζών. Δεν ξέρω όμως αν ήταν σε θέση, ο Διοικητής, να πράξει χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τον Πρόεδρο. Συνεπώς το «κλειδί» συνεχίζει να παραμένει στη «συνεννόηση». Όλα τα υπόλοιπα ακολούθησαν.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, δυστυχώς, καθώς παρακολουθούμε με κομμένη την ανάσα τη διαμάχη μεταξύ του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας και του νυν Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Η ιστορία, όπως φαίνεται, δεν δίδαξε τίποτε σε κυβερνώντες και ανεξάρτητους θεσμούς οι οποίοι συνεχίζουν να ακολουθούν την ίδια καταστροφική πορεία που άρχισε από την προηγούμενη πενταετία, με διαφορετικούς όμως πρωταγωνιστές, χωρίς να εξετάζω στο παρόν στάδιο ποιον βαραίνουν οι ευθύνες, Διοικητή ή Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

ΥΣ: Αναγνωρίζω ότι οι λόγοι της κυπριακής οικονομικής τραγωδίας ήταν περισσότεροι και πιο πολυδιάστατοι, όμως πιθανόν να προλαβαίναμε το κακό αν υπήρχε σωστή οργάνωση, εποπτεία και συνεννόηση μεταξύ αρμοδίων.

Follow me on Twitter