Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία θα διαβάζουν αυτά τα λόγια και θα κλαίνε…

«Γιέμωσε ο τόπος έποικους», είπε με απογοήτευση ο ηλικιωμένος τουρκοκύπριος μικροπωλητής. Όχι με εκνευρισμό αλλά με απογοήτευση και πολύ θυμό. Ο θυμός είναι αυτό που απομένει όταν ο εκνευρισμός "ποκάτσει". Κουράστηκαν.

«Έρχονται εδώ, πιάνουν τις δουλειές μας, ανοίγουν μαγαζιά δίπλα που τα δικά μας και παράνομα φέρνουν προϊόντα από την Τουρκία τζαι πουλούν τα πιο φτηνά», πρόσθεσε ο τ/κ.

Πράγματι, υπήρχε ένα άλλο κατάστημα, δίπλα από του ηλικιωμένου, με αναρτημένη σημαία του ψευδοκράτους.

«Είναι περισσότεροι από τους κυπραίους;», τον ρώτησα.

Πολύ περισσότεροι, μου απάντησε, συμπληρώνοντας ότι «τσακώνονται, γκετοποιούν το μαχαλά, φοβάσαι να κυκλοφορήσεις»

Εμείς έχουμε την κρίση, εσείς έχτε τους έποικους. Μας κατέστρεψαν τα συμφέροντα, του υπέβαλα.

Συμφώνησε αμέσως, γνέφοντας καταφατικά. Ναι, θέλουν να μας εξαλείψουν, πρόσθεσε στα λόγια μου.

«Πώς μιλάς τόσο καλά ελληνικά;», τον ρώτησα.

«Αποφοίτησα από την Αγγλική Σχολή», μου είπε, «και για αυτό έμαθα να μιλώ τόσο καλά ελληνικά». Άλλωστε ήταν υποχρεωτικό μάθημα, μου εξήγησε.

Ενδεικτικό της καλής πρόθεσης ε/κ – τ/κ, είναι το γεγονός ότι οι ίδιοι οι τ/κ, η μειονότητα, αντιλαμβάνονταν την ανάγκη να μάθουν ελληνικά, ακολουθώντας την πλειοψηφία.

https://twitter.com/AthanasiouTh

[email protected]