Το τι ακούνε τα αυτάκια μας από τους δημιουργούς και συνένοχους της οικονομικής μας κατάντιας, δεν περιγράφεται. Τραγελαφικές καταστάσεις του γελασμάτου τζαι του κλαμάτου.

Ο Χαρίλαος Σταυράκης, ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής που διερευνά τις ευθύνες για την κατάσταση της οικονομίας, είπε ότι "αν ένας τραπεζίτης πάρει πολλά ρίσκα και βγει κερδισμένος, τότε θα πάρει πολύ καλό φιλοδώρημα. Εάν δεν πάει καλά, θα βρει δικαιολογία, θα πάρει μια καλή αποζημίωση και θα αποχωρήσει". Αυτός ήταν ο τρόπος που λειτουργούσαν οι αξιωματούχοι των τραπεζών.

Συνεπώς, αν οι τραπεζίτες πετύχουν, θα πάρουν καλό μπόνους. Αν τα κάμουν μπουρδέλο, πάλε θα πάρουν καλά λεφτά. Τότε γιατί να ήταν προσεκτικοί; Αφού είτε στη μια περίπτωση είτε στην άλλη, κερδισμένοι θα έβγαιναν και γνώριζαν ότι τις ζημιές θα κληθούν να τις πληρώσουν οι "άλλοι".

Σε όλους τους άλλους εργασιακούς τομείς, ο εργαζόμενος γνωρίζει ότι αν αποτύχει, θα χάσει τη δουλειά του και μάλιστα θα στιγματιστεί και δεν θα είναι σε θέση να συνεχίσει να ασκεί το επάγγελμα του. Αυτό είναι άλλωστε και ίδιον του καπιταλιστικού συστήματος. Στην περίπτωση όμως των τραπεζιτών, όχι μόνο δεν ένοιωθαν την πίεση των επιπτώσεων που θα προέκυπταν, συνεπεία λανθασμένων χειρισμών, αλλά αντίθετα θεωρούνται ες αεί σοφοί και τοποθετούνται σε θέσεις κλειδιά. Αυτό είναι χαρακτηριστικό της ασυδοσίας που ευνοείται από το ανεξέλεγκτο καπιταλιστικό σύστημα.

Για άλλη μια φορά καλείται το σύνολο να πληρώσει τα λάθη των λίγων και μάλιστα υπό εκβιαστικά διλήμματα.

Ε όχι ρε κύριοι. Αυτά ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.

ΥΣ: Ευθύνη φέρουμε όλοι και οι πολίτες, διότι εβλέπαμε τη κολοσυρμαθκιά της κουφής και εφησυχάζαμε επειδή μας επέτασσαν κανένα κόκαλο. Τώρα όμως, το κόκαλο έκατσε μας στο λαιμό.

https://twitter.com/AthanasiouTh

[email protected]