Ο κυπριακός χρηματοπιστωτικός τομέας χρεοκόπησε, λόγω της απληστίας των διαχειριστών του, οι οποίοι έτρεφαν την απατηλή ελπίδα ότι θα κέρδιζαν περισσότερα με «ανοίγματα» και με την άνευ ουσιαστικών όρων, περιορισμών και φραγμών, παραχώρηση δανείων. Ευθύνη βεβαίως φέρουν και οι ίδιοι οι πολίτες-πελάτες, οι οποίοι αποζητούσαν τα χιλιάδων λογιών δάνεια, υπογράφοντας σε ότι τους έδιναν, ζαλισμένοι από τη γλυκιά καταναλωτική μέθη.

Οι τραπεζίτες και ευρύτερα οι διαχειριστές του αποτυχημένου κυπριακού τραπεζικού μοντέλου, επινόησαν δάνεια που υπερκάλυπταν την κάθε ανάγκη. Χειρότερο όλων το γεγονός ότι τα περισσότερα δάνεια κάλυπταν φτιαχτές ανάγκες. Οι πελάτες δέχονταν καταιγισμό «προσφορών» ενώ η πλύση εγκεφάλου που υπέστηκαν, ήταν μια τέχνη που γνώριζαν καλά οι τραπεζίτες, οι οποίοι δημιουργούσαν «πακέτα» που δύσκολα κανείς θα απέρριπτε και εύκολα θα συνομολογούσε, λόγω των χαμηλών έως ανύπαρκτων εγγυήσεων τις οποίες απαιτούσε η τράπεζα. Αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν σήμερα χιλιάδες επισφαλή δάνεια και άλλες τόσες χιλιάδες πολίτες, που έπεσαν θύματα τόσο της προπαγάνδας των τραπεζών όσο και της δικής τους απληστίας.

Προσωπικό Δάνειο, Υπερανάληψη, Πιστωτική κάρτα, Καταναλωτικά Δάνεια, Στεγαστικά δάνεια, Επιχειρηματικά δάνεια, Επισκευαστικά δάνεια, Επενδυτικά, δάνεια για ταξίδια, Συντήρησης –ανακαίνισης, Δάνειο αυτοκινήτου και άλλα πολλά, αρκετά εκ των οποίων κρίνονται ως παράλογα.

Η αλήθεια είναι ότι χρηματοπιστωτικός τομέας έπασχε και έπρεπε άμεσα να βρεθεί μια λύση. Η κατάρρευση δεν προέκυψε μέσα σε μία νύχτα αλλά ήταν αποτέλεσμα διαχρονικά λανθασμένων χειρισμών.

Παραχώρηση δανείων σε άνεργους ή χαμηλόμισθους με ψευδείς παραστάσεις, παραχώρηση δανείων για διαφορετικούς λόγους από εκείνους που αρχικά χορηγήθηκε, ακόμη και παραχώρηση δανείων σε φοιτητές με part time εργασία, είναι μόνο μερικές από τις περιπτώσεις που το σύστημα λειτουργούσε ασύδοτα. Σήμερα οι τράπεζες τα θέλουν πίσω, όμως ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Όταν τα παραχωρούσαν δεν σκέφτονταν ότι σε κάποια στιγμή πρέπει να εξοφληθούν. Σκέφτονταν πρόσκαιρα και λειτουργούσαν σαν Επιμηθείς.

Οι τράπεζες είχαν καταντήσει υπεραγορές. Έμπαινες, ψώνιζες, έφευγες. Ύστερα όμως φέρνει ο φούρνος την πυρά και δυστυχώς άλλοι έβαλαν τα κάστανα στη φωτιά και άλλοι καλούνται να τα κατεβάσουν.

https://twitter.com/AthanasiouTh

[email protected]