Απέτυχε παταγωδώς μια σχολή σκέψης και συνεχίζουν με υπέρμετρο ζήλο και ανοχή να τη συντηρουν, καλώντας μας να τους υποστηρίξουμε.

Εκείνοι που μας οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, πολιτικοί, τεχνοκράτες, μεγάλοι και τρανοί, ευρωπαίοι και μη οικονομολόγοι, αυτοί που μετέτρεψαν την Κύπρο σε ένα χρεοκοπημένο βράχο, επιμένουν στην προσπάθεια τους να μας πείσουν ότι πρέπει να δεχτούμε το «κούρεμα», αν δεν θέλουμε να χρεοκοπήσουμε.

Προβάλλουν ως επιχείρημα τις επιπτώσεις που θα προκύψουν από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία, συγκρίνοντας τις με τις επιπτώσεις από το «κούρεμα» και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι μας «συμφέρει» το δεύτερο. Καλούν τη βουλή να ψηφίσει με γνώμονα «το καλώς νοούμενο συμφέρον του τόπου». Πάντως, εξ όσον θυμάμαι, όσες φορές οι πολιτικοί ψήφισαν κάτι για το «καλώς νοούμενο συμφέρον του τόπου», μόνο καλό δεν προέκυψε.

Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι, το δίλημμα «κούρεμα ή χρεοκοπία», τίθεται από τους ίδιους που βρίσκονται στο πηδάλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1960 και έπειτα, από την ίδια σχολή σκέψης που με τη στάση της οδήγησε την Κύπρο στην καταστροφή από την απαρχή και ίδρυση της Δημοκρατίας.

Μας θέτουν το δίλημμα εκείνοι των οποίων οι πολιτικές τους απέτυχαν σε όλα τα επίπεδα. (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα μεγάλα ζητήματα, κυπριακό και οικονομία).

Το δίλημμα τελικά δεν είναι δίλημμα αφού και στις δύο περιπτώσεις θα επέλθει χρεοκοπία. Το μοναδικό που ίσως διαφοροποιείται είναι ο χρονικός ορίζοντας της κατάληξης. Ίσως να έφθασε το πλήρωμα του χρόνου να ρισκάρουμε, να πούμε επιτέλους «ΟΧΙ» για να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας όπως ο Φοίνικας.

Σιγά το "δίλημμα" κύριοι!

https://twitter.com/AthanasiouTh

[email protected]