Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, οι υποστηρικτές των υποψηφίων προέδρων μπαίνουν στην πρίζα και παθαίνουν ομαδική παράκρουση. Βλέπουν παντού φαντάσματα και πιστεύουν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, ότι τα ΜΜΕ μεροληπτούν υπέρ των ανθυποψηφίων τους.

Πώς είναι δυνατόν, ο καθένας να υποστηρίζει ότι τα ΜΜΕ στηρίζουν τον άλλον…ένας θεός ξέρει (και αν…)

Το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι «τίποτε ποτέ δεν είναι αρκετό». Ο καθένας θέλει περισσότερα για τον εαυτό του και μόλις δουν ότι γίνεται ίση μεταχείριση(στο μέτρο του δυνατού), με μιας σπεύδουν να πυροβολήσουν κάνοντας λόγο για «άνιση μεταχείριση». Κανονικά έπρεπε να γίνεται λόγος για απληστία!

Παραδείγματος χάριν, με παίρνει κάποιος τηλέφωνο και μου λέει με θράσος 1000 (και βάλε) καρδιναλίων :

-«Το προεκλογικό σποτ του Λιλλήκα γιατί το προβάλλεται αφού απαγορεύτηκε από την αρχή ραδιοτηλεόρασης;»

-«Με ποιον μιλώ;», τον ρώτησα.

-«Δεν έχει σημασία, θα μάθετε σύντομα» και μου το έκλεισε θυμωμένα.

Όσο πλησιάζουν οι εκλογές, πολλαπλασιάζοντας οι «ρε ξέρεις ποιος είμαι γω;»

Άσε μας ρε φίλε που θα σου δώσουμε και λογαριασμό για τις διαφημίσεις.

Ένας άλλος διοργάνωσε πάρτι για συγκεκριμένο υποψήφιο, με 2000 άτομα καλεσμένους και είχε παράπονο επειδή κανένα Μέσο δεν τον πρόβαλε. Άκου τι έκαμεν ο άλλος! Έσιώνωσεν μια κάσια λίρες, να ταΐσει ξερώ γω πόσα άτομα, για να τον δείξει η τηλεόραση. Αυτό κι αν είναι ματαιοδοξία…

Ο κόσμος πεινά, δεν έχει να πληρώσει ρεύμα, αδυνατεί να αγοράσει τα αναγκαίως απαραίτητα και οι υποστηρικτές των υποψηφίων «νευριάζουν» επειδή «δείχνει τον άλλον παραπάνω ώρα η τηλεόραση».

Αν ήταν δύναμη, κάθε φορά που διεξάγονταν εκλογές, οι υποψήφιοι θα άνοιγαν δικό τους κανάλι, εφημερίδα, περιοδικά, ραδιοφωνικούς σταθμούς κλπ.

Και μη χειρότερα…

https://twitter.com/AthanasiouTh

[email protected]