Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι η ΕΕ ακολουθεί τη σφικτή νομισματική «θατσερική» πολιτική του νεοφιλελευθερισμού.

Οι ηγέτες της ευρωζώνης προσπαθούν να προφυλάξουν, να διαφυλάξουν ή να αποκαταστήσουν τις οικονομίες των κρατών- μελών, οδηγώντας στην ανεργία εκατομμύρια πολίτες, αποδυναμώνοντας το συνδικαλισμό, εξαθλιώνοντας το μέσο άνθρωπο.

Η Μάργκαρετ Θάτσερ αύξησε τα επιτόκια, προκειμένου να χαμηλώσει τον πληθωρισμό, επέβαλε έμμεση φορολογία, έναντι της φορολογίας εισοδήματος, και αύξησε τον ΦΠΑ.

Ενδεικτικά, το 1982 στη Μεγάλη Βρετανία της Θάτσερ, η ανεργία διπλασιάστηκε ξεπερνώντας τα 2 εκατομμύρια ενώ παρόλο που ο πληθωρισμός είχε πέσει στο 8,6% από 18%, οι άνεργοι είχαν ξεπεράσει τα 3,6 εκατομμύρια.

Η πολιτική που εφάρμοσε η «σιδηρά κυρία» στην Αγγλία,  όπως ήταν ο χαρακτηρισμός που της απέδωσε η Σοβιετική Ένωση, φαίνεται να υιοθετείται σήμερα από την Ευρώπη.

Πρόκειται για μια πολιτική σκληρής λιτότητας, της οποίας εκφραστής ήταν ο  οικονομολόγος Milton Friedman και την οποία μόνο ο δικτάτορας της Χιλής και μετέπειτα φίλος της Μ. Θάτσερ, Αουγκούστο Πινοσέτ, είχε ακολουθήσει.

Πάντως, ένα είναι το σίγουρο. Aκολουθώντας τη συγκεκριμένη πολιτική, η οικονομία θα ανορθωθεί, με τη φιλοσοφία της στήριξης του κεφαλαίου. Ποιος όμως θα απομείνει για να ωφεληθεί από την παλινόρθωση; Οι μελλοντικές γενεές; Ναι, σιγά…