Έθνος μονοκώλων...
Μονόκωλοι, ναι! Διότι, βεβαίως, μας έκοψαν το κώλον. Παναπεί το ποδάρι, δεν είναι αυτό που νομίσατε, αν και... ούτε σε κείνο πέσατε έξω.
Για τους μονοπόδαρους Μονόκωλους, ή Σκιάποδες, μιλά ο Αριστοφάνης στους Όρνιθες (414π.Χ.) , όπως κι ο Πλίνιος στο Naturalis Historia, την Φυσική Ιστορία του. Πρόκειται για έθνος νάνων, με ένα τεράστιο, διογκωμένο ποδάρι, που κρατούν ψηλά για να κρυφτούν από κάτω, από τον ήλιο (μεταξύ άλλων), εξ ού και «Σκιάποδες»...
Με τί άλλο ομοιάζει το πανταχόθεν περιγελώμενον σήμερον έθνος μας, αφού μας μίκραναν σε μέγεθος νάνων, μας έκοψαν και το ποδάρι - εκτός τους «flight capital» αλαφροπόδαρους που πρόλαβαν και πήραν παπούτσι, ή, πάντως, τα λεφτά τους, στην χώρα του τυριού, σαν το ποντίκι κλέβει το τυρί, έξω απ' το δεβλέτι στο Ελβέτι;
Και μείναμε, καιροί των εκλογών, τα έρμα και ξυπόλητα εμείς, όποια προστασία κάτω απ' το πρησμένο μας ποδάρι να ζητάμε, όχι τόσο απ' τον ήλιο και τη βροχή, αλλά από ό,τι μας σούρνουν προεκλογικώς οι εξώστες και οι προβλήτες της Τι Βί.. Τα λόγια των σωτήρων, που καλύτερα αυτοί γνωρίζουν τί τραβάμε, ναι, αφού αυτοί 30 χρόνια τώρα πάσχιζαν να μας το φέρουν.
Όχι πως πολυκαταλαβαίνουμε, με νόημα ο Ουμπέρτο Έκο στο Baudolino του ονομάζει τον Σκιάποδα ήρωά του, στο βιβλίο, ως «gavagai», η λέξη που ο φιλόσοφος Quine χρησιμοιεί στο Word and Object του, για τους φιλοσόφους της γλώσσας, σαν παράδειγμα της απροσδιοριστίας τη μετάφρασης. ΄Αλλα λένε, άλλα να καταλαβαίνουμε, δηλαδής...
Φυλαγμένοι, εμείς, όσο το μπορούμε, κάτω απ' το ποδάρι,τον μονόποδα, όχι αλεξήλιον ή αλεξιβρόχιον, αλλά... πούς της πωλητικής προστασίας: αλεξιλόγιον
