Κλωθοσπιναρίσματα

Η Ευρώπη των ποιητών και των φιλοσόφων, της ελληνικής παράδοσης της αγοράς και του 'ουκ έστιν πειθούς ιερόν άλλον πλην λόγος', της συνάντησης της πολιτικής με την φιλοσοφική και ηθική υπόθεση άνθρωπος στο κοίλο του θεάτρου και το σπουδαστήριο, των Ουμανιστών και Μανουτίων, των διαδεδομένων σε folio φορητών βιβλίων και των φυλλαδίων, των επιστολογράφων και των ημερολογίων, των πολυγράφων και των soap-boxes, φαινόταν να είχε ελευθερώσει τον πολιτικό λόγο από τον έλεγχο του παλατιού και της Εκκλησίας.

Οι διαμορφωτές της γλώσσας κι ό,τι οι λέξεις σήμαιναν ήταν οι ποιητές, όχι οι επίσημοι της γραφειοκρατίας. Ένας Σαίξπηρ στην Αγγλία, ένας Γκαίτε στη Γερμανία, ένας Πούσκιν στη Ρωσία. Όπως η κοινή έννοια του δικαίου, η γλώσσα διαμορφωνόταν κι ήταν στον έλεγχο, τη 'φυσική' κι αυθόρμητη δημιουργία του λαού.

Αυτή, τουλάχιστον, ήταν η παραδεδομένη εικόνα, ή 'αυτοεικόνα' του φιλελευθερισμού, liberalism. Σήμερα, το όπλο των ΜΜΕ και η τεχνογνωσία των 'spin doctors' όλο και περισσότερο ομοιάζει κι ανακαλεί τους τρόπους και σκοπούς των κομισάριων του Μαοϊσμού και των Κινέζων μανδαρίνων. Πολιτικά κοφτεροί κι άβολοι όροι λειαίνονται, ευπρεπίζονται και στρογγυλεύουν. Ο ευφημισμός αντικαθιστά την επιστημολογία της αλήθειας ή αντικειμενικότητας, του 'adequatio rei et intelectus'.

Αν κοινωνικές ευαισθησίες κάνουν θεμιτή την αντικατάσταση του 'διανοητικά καθυστερημένου παιδιού' από το 'παιδί με ειδικές ανάγκες' και των 'ανύπανδρων μητέρων' από τις 'μονογονεϊκές οικογένειες' και τους 'μονογονιούς', πολιτικοί, με τη σύμπλευση των ΜΜΕ, μετονομάζουν την περιστολή του 'κράτους προνοίας' σε 'αναγκαίες μεταρρυθμίσεις', την 'απορρύθμιση' κι εξαφάνιση κάθε κανονιστικού ελέγχου στη δραστηριότητα των επιχειρήσεων 'απελευθέρωση' και 'μείωση της γραφειοκρατίας', ή, αγγλιστί, του 'red tape', τις απολύσεις σε 'εξορθολογισμό', 'ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας' και περιορισμό του 'λίπους', την καταστροφή κι αφανισμό των εργασιακών συμβάσεων και της προστασίας της εργασίας, 'αφαίρεση των στρεβλώσεων', το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου 'προσέλκυση ξένων επενδυτών'...
Τον επερχόμενο Αρμαγεδδώνα των μαζικών 'εκποιήσεων', ή κατασχέσεων, επιχείρησαν να πωλήσουν ως βελτίωση του δανειστικού χαρτοφυλακίου των Τραπεζών, για να πετύχουν καλή βαθμολογία στα 'stress test', επιδεικνύοντας τας κεφαλάς των καρατομημένων κεφαλών οφειλετών στο καλάθι. Αλλά, αυτό ήταν, κυριολεκτικά... 'too close at home', για να περάσει με οποιαδήποτε ευφημιστική μετονομασία.
Οξυμώρως ανερυθρίαστοι
Ναι, γλιστρούμε, ομαλώς κι ολισθηρώς, 'ανεπαισθήτως', που θα έλεγεν ο Καβάφης, στον τόπο και τον τρόπο του ολοκληρωτικού λόγου. Στις γλωσσικές συνήθειες του 'spin', της πολιτικής ανέμης και του δώσ' του κλώτσο να γυρίσει. Το οξυμωρίας εγκώμιον, από Υπουργούς Οικονομικών, που, παρά τα φαινόμενα, δεν... ακούνε τους εαυτούς των - διότι δεν ερυθριούν - όταν μας λέγουν οξυμώρως ότι 'περισσότερο μνημόνιο είναι η μόνη έξοδος από το μνημόνιο' και, για τις εκποιήσεις, που συμφωνήθηκαν ήδη, κι ότι, 'λιγότερες τροποποιήσεις στις εκποιήσεις θα τις καταστήσουν λιγότερο επώδυνες', μια ευφημιστική απόδοση του αισχίονος... 'όσο περισσότερο βαθιά, τόσο πιο γλυκά'. Ή των 'Ηγετών τής Κρίσης', διότι πιστών ταγών της συνταγής της, που εξηγούν ανερυθριάστως... "έγινα αναξιόπιστος για να γίνω πιο αξιόπιστος". Δώσ' μας κλώτσο, τον σηκώνουμε ακόμη. Ώσπου, 'ανεπαισθήτως', βρεθούμε 'κλεισμένοι, από το σπίτι μας έξω'. Χωρίς να ακούσουμε, κρότον κτιστών, ή ήχον...
Άλλωστε, λευκός και ανερυθρίαστος ο ωοκέφαλος Humpty Dumpty, του λογικού φιλοσόφου των παραλογισμών μας, του Lewis Carol, εξηγεί στην Αλίκη in terra mirabilis, στη χώρα των θαυμάτων, ότι 'οι λέξεις μου σημαίνουν ό,τι εγώ αποφασίσω, το θέμα είναι ποιος έχει τη δύναμη'!
Σάς πρόλαβαν, βέβαια, εκείνοι οι πρώτοι κονστρουξιονιστές, οι Κυρηναϊκοί, οι οπαδοί του Αντισθένη, και οι Στωικοί, με το παραμυθητικό πρόταγμα 'άρον την υπόληψιν, ήρθαι το βέβλαμμαι. Άρον το βέβλαμμαι, ήρθαι η βλάβη'. Βγάλε την ιδέα ή αντίληψη για τα πράγματα, βγαίνει κι η αίσθηση του πάθους. Βγάλε το 'τι έπαθα', την αίσθηση του πάθους, φεύγει και βλάβη. Αταραξία. Και θα γιορτάζουμε αύριο πασιχαρείς κι ατάραχοι, μαζί με τους βομβαρδιστές μας, μακριά από διχαστικά 'βέβλαμμαι', τις ναπάλμ στα Κόκκινα. Οξυμώρως ανερυθρίαστοι.