04.04.2024
Τίτος Χριστοδούλου
οι δε κορώνοισιν είκελλοι:
σαν τις κουρούνες στα κύματα γύρω απ’ το καράβι (μ 415-9)
Ο τελειωτικός χαμός όλων των συντρόφων. Ομηρική εικόνα στην μνήμη, με τις θαλασσόδαρτες καραβιές προσφύγων από την Συρία
Ζεὺς δ᾽ ἄμυδις βρόντησε καὶ ἔμβαλε νηὶ κεραυνόν·
ἡ δ᾽ ἐλελίχθη πᾶσα Διὸς πληγεῖσα κεραυνῷ,
ἐν δὲ θεείου πλῆτο, πέσον δ᾽ ἐκ νηὸς ἑταῖροι.
οἱ δὲ κορώνῃσιν ἴκελοι περὶ νῆα μέλαιναν
κύμασιν ἐμφορέοντο, θεὸς δ᾽ ἀποαίνυτο νόστον.
Τότες ὁ Δίας βρόντηξε, καὶ μὲ τ' ἀστροπελέκι
χτυπάει τὸ πλοῖο, κι ὁλόβολο τ' ἀναποδογυρίζει,
γεμάτο θειάφι· πέφτουνε στὴ θάλασσα οἱ συντρόφοι,
γύρω στὸ μαυροκάραβο γυρνώντας σὰν κουροῦνες,
καὶ χέρι θεοῦ τοὺς ἔκοβε τοῦ γυρισμοῦ τὴ γλύκα.
Κι έτσι χάθηκαν οι συντρόφοι. Με έναν κεραυνό από τον Δία, παραγγελιά από τον αδελφό του, εχθρό του Οδυσσέα Ποσειδώνα. Without much ado, θεοί είναι αυτοί και λογαριασμό δεν θα μας δώσουν, «οϊζυροί θνητοί» εμείς, ξεπάστρεψε το πλοίο του Οδυσσέα, με όλους τους συντρόφους του. Που δείχνονται σαν ξέφτια ζωντανών να επιπλέουν βαριόμοιροι, σαν κουρούνες, στο κύμα. Διός ετελείετο βουλή. Σε τρείς λέξεις, απροσδιόρισται αι βουλαί του Κυρίου.
Κι όμως υπάρχει μια πλοκή, μια συνωμοσία, λες, των θεών, στο ξολοθρεμό όλων του Οδυσσέα των συντρόφων. Του χαμού του πλοίου του, όλων του των λαφύρων από την Τροία, των ρούχων του ακόμα, στην πάλη με τα κύματα, ολόγυμνος να συρθεί ή ξεβρασθεί στην εκβολή του ποταμού στων γκρίζων ανθρώπων το νησί.
Τιμωρία των συντρόφων για την ασύδοτη προπέτεια, παρά τις προειδοποιήσεις του σοφώτερου οδυσσέα, να σφάξουν και να φάνε τα βόδια του Ήλιου, αλλά με την μεσολάβηση της ρόθυμης «καρφωτής» (πείτε την ρουφιανιά) της μακρόπεπλης νύμφης Λαμπετίης στον Ήλιο για το ανόμημα των ανόητων συντρόφων. Κι οΉλιος να τρεχει στον Δία και τους άλλουςθεούς να συνδράμουν, «τῖσαι δὴ ἑτάρους «, θεοί εμείς ενάντια στους ταραίες ανθρώπους, σε μια ταξική αντιπαλότητα κι αντιπαράθεση, οι πάνω και οι κάτω, «upstairs-downstairs», θυμάστε την τηλεοπτική σειρά εποχής, για την βικτωριανή εποχή.
«Ζεῦ πάτερ ἠδ᾽ ἄλλοι μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες,
τῖσαι δὴ ἑτάρους Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος,
οἵ μευ βοῦς ἔκτειναν ὑπέρβιον..» (μ 376-8)
«Δία πατέρα, καὶ θεοὶ μακαριστοὶ κι αἰώνιοι,
τοὺς φίλους γδικιωθῆτε μου τοῦ Ὀδυσσέα, ποὺ πῆγαν
καὶ μὄσφαξαν ἀδιάντροπα τὰ βόδια ποὺ χαιρόμουν…»
Και στήθηκε άμεσα το θεϊκό γαϊτανάκι της εκδίκησης κατά των ανόμων βουφάγων συντρόφων. Ο Ήλιος ζητά συνδρομή στην εκδίκηση με τον εκβιασμό να πάψει αλλέως να φέγει στους ανθρώπους, η συνδρομή κερδίζται άμεσα και πρόθυμα, με τον Δία να ανάφτει και να βροντά στην κυριολεξία
«καὶ μὲ τ' ἀστροπελέκι μου, στὴ μέση τοῦ πελάγου,
θὰ τοὺς τὸ σκίσω ἐγὼ στὰ δυὸ τὸ γοργοκάραβὀ τους»
Τα ακίνητα της εβδομάδας
SigmaLive App
Κατεβάστε την εφαρμογή στο κινητό σας για άμεση και γρήγορη ενημέρωση.
Newsletter
Εγγραφείτε στο Newsletter και μείνετε πάντα ενήμεροι!