ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ο Τρικεράτωψ κι ο Διπλόδοκος

 

Τρικεράτωψ. O Σκληρότερος των Δεινοσαύρων. To πιο κάτω στιχούργημά μου συνετέθη όταν είδα τον τρικεράτοπα στην είσοδο του Museum of Natural History στο Λονδίνο, στην μεγάλη (πώς αλλώς;) έκθεση των Δεινοσαύρων που διοργανώθηκε να συμπέσει με την «blockbuster» ταινία Jurassic Park.
 

Απ΄όλα τα τρελλά που έχω δει και άτοπα,

δεν έχω δει ποτέ μου τρικεράτοπα.

Καλύτερα: θα μού 'κοβε οπωσδήποτε το ήπατο

να συναντήσω ένα θεριό σαν σπίτι δίπατο!!!

 

Ξεναγούσα – καληώρα όπως και τώρα – έναν παλιό μου γυμνασιακό συμμαθητή που φιλοξένησα τουρίστα στο Λονδίνο και, περιδιαβάζοντας σε ένα double-decker διαγωνιζόμασταν στιχουργικά με αφορμή αξιοθέατα. Έξω από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας μου έδειξε τον τρικεράτοπα έξω από την είσοδο, τότε, του Μουσείου. Δυσκολάκι; Σκόραρα, νομίζω!

Μου ήταν γνώριμος ως… νυχτερινός – ολονύκτιος – σύντροφος για ένα δύσκολο διάστημα στον πάτο της ζωής μου στο Λονδίνο, αφού δούλευα νυχτοφύλακας (και μελετούσα)  στην γκαλερί του Ισμαηλιτικού Κέντρου του Αγά Χαν, ακριβώς απέναντι από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, στο αριστοκρατικό Kensington, δίπλα στο Knightsbridge. Είναι ένα από τα τρία μεγάλα μουσεία στο Exhibition Road στο Νότιο Κένσινγκτον, τα άλλα είναι το Μουσείο Επιστημών και το Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου. Η κύρια πρόσοψη του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, ωστόσο, βρίσκεται στην οδό Cromwell Road.

Tο όνομα τα λέει όλα, καθώς το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας περιλαμβάνει τα καλύτερα δείγματα της παγκόσμιας ζωής και των φαινομένων και δειγμάτων της γης από όλη την (φυσική) ιστορία. Το Μουσείο επαίρεται για έχει μια σειρά περίπου 80 εκατομμυρίων εκθεμάτων σε πέντε κύριες συλλογές: ζωολογία, παλαιοντολογία, ορυκτολογία, εντομολογία και βοτανική.

Το μουσείο είναι ένα κέντρο έρευνας που ειδικεύεται στην ταξινόμηση, την ταυτοποίηση και τη διατήρηση. Δεδομένης της ηλικίας του ιδρύματος, πολλές από τις συλλογές έχουν μεγάλη ιστορική και επιστημονική αξία, όπως δείγματα που συνέλλεξε ο Charles Darwin. Το μουσείο είναι ιδιαίτερα διάσημο για τις εκθέσεις σκελετών δεινοσαύρων, κυρίως του «Dippy», το αντίγραφο του Diplodocus 32 μέτρων (105 πόδια μήκος), όπως και για την περίτεχνη αρχιτεκτονική – για την οποία μερικές φορές ονομάστηκε καθεδρικός ναός της φύσης - και οι δύο αποτελούν παράδειγμα του μεγάλου καστανόξυλου που κυριάρχησε στην θολωτή κεντρική αίθουσα πριν αντικατασταθεί το 2017 με τον σκελετό μιας γαλάζιας φάλαινας που κρέμεται από το ταβάνι.

Η βιβλιοθήκη του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας περιέχει εκτενή συλλογή από βιβλία, περιοδικά, χειρόγραφα και συλλογές έργων τέχνης που συνδέονται με το έργο και την έρευνα των επιστημονικών τμημάτων. Η πρόσβαση στη βιβλιοθήκη γίνεται μόνο κατόπιν ραντεβού. Το μουσείο αναγνωρίζεται ως το εξέχον κέντρο φυσικής ιστορίας και έρευνας σχετικών τομέων στον κόσμο.

Το ίδιο το κτίριο σχεδιάστηκε το 1864, σε «αποικιακό» ρυθμό, αφού οι διάφορες συλλογές αντικειμένων φυσικής ιστορίας ξεπέρασαν το χώρο τους σε άλλα μουσεία. Θυμούμαι και μια διασκεδαστική περιπετειώδη ταινία με πρωταγωνιστές παιδιά που γυρίστηκε στο εσωτερικό του Μουσείου, γύρω από τους δεινοσαύρους, μάλλον της κινηματογραφικής εταιρείας του Ντίσνεϋ.

Αν και συνήθως αναφέρεται ως Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, ήταν επίσημα γνωστό ως Βρετανικό Μουσείο (Φυσικής Ιστορίας) μέχρι το 1992, παρά τον νόμιμο διαχωρισμό από το ίδιο το Βρετανικό Μουσείο το 1963. Προερχόμενος από συλλογές στο Βρετανικό Μουσείο, το ορόσημο κτίριο Alfred Waterhouse χτίστηκε και άνοιξε το 1881 και αργότερα ενσωμάτωσε το Γεωλογικό Μουσείο. Το Darwin Center είναι μια πιο πρόσφατη προσθήκη, εν μέρει σχεδιασμένη ως μια σύγχρονη εγκατάσταση για την αποθήκευση των πολύτιμων συλλογών.

Όπως και άλλα εθνικά μουσεία που χρηματοδοτούνται από το δημόσιο στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας δεν χρεώνει τέλος εισόδου. (Το έκανε αλλά απορρίφθηκε το 2001).