
14.03.2024
Τίτος Χριστοδούλου
Mors certa, hora incerta.
– Ο θάνατος είναι σίγουρος, η ώρα του αβέβαιη.
"Zum Tode*, όντα προς Θάνατον, μας χαρακτήρισεν ο υπαρξιστής φαινομενολόγος Heidegger. 'Πιές άλλη μια γουλιά, δεν έχει γυρισμό αυτός ο δρόμος...", συμβούλεψε και τον Ομάρ Καγιάμ το κύπελλό του του κρασιού...
"Τον θάνατό μας τον ζητεί γύρω η φύσις όλη", προμήνυε κι ο πεισιθάνατος αυτόχειρ της Πρεβέζης... ¨Θάνατος κι οι νοικοκυρές καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια..."
Και πιο φιλοσοφημένη ακόμη, σαν την Σίβυλλα του μύθου η γηραιοτέρα άνθρωπος του πλανήτη, απαντά στην ανόητη ερώτηση του δημοσιογραφίσκου: 'Και τώρα πώς το βλέπετε το μέλλον, μαντάμ Καλμόν;"..."Σύντομο", η μονολεκτική ειρωνική απάντηση. '
Σίβυλλά τί θέλεις;", ρωτούσαν περιφερόμενη στο κλουβί της την γηράσκουσα 'αθάνατη' τα παιδιά κι ερχόταν η απάντηση υπόκωφη, "Αποθανείν θέλω..."
Είχε ζητήσει από τους θεούς πιεστικά την αθανασία, αλλά ξέχασε να ζητήσει και να μην γερνά...
'Μας ξέχασεν ο Θεός', παρηπονούντο στα 109 τους οι δίδυμες Λεμεσιανές υπέργηρες, θυμόμαστε...
Καλώς να 'ρθεί, τα μάτια να μας κλείσει....
Τα ακίνητα της εβδομάδας





