Το φιλοσοφικό παράδοξο του Ισμαήλ.  Είδαν το  παράδοξο της «βεβαιότητας» της άρνησης κάθε βεβαιότητας οι αρχαίοι Σκεπτικιστές. Οι Πύρρωνες κι οι Αινησίδημοι. Και κατέφυγαν στη «εποχή», έκθετοι μένοντας στο απάνεμο κάθε θέσης. Πέραν του λόγου, στον θάνατό του σώζοντας κάτι από την εγκυρότητα της θέσης τους.

Σαν το φέρετρο του Ισμαήλ που του έσωσε την ζωή στην αύτανδρη βύθιση του πλοίου του μονομανούς στο κυνήγι της άσπρης φάλαινας, Captain Ahab, «εποχή» κι απόσταση συμβολική, ειρωνική από την ζωή, για να αφηγηθεί τον ολοκληρωτικό της θάνατο, σημειώνοντας εν ταυτώ, τα εγγενή, λογικά και σημασιολογικά παράδοξα των «ολοτήτων» που δεν μπορούν να ορίσουν ή διηγηθούν, αναφερθούν στον εαυτό τους... Ναι, το παράδοξο του Ισμαήλ κι εδώ, να έχει επιβιώσει μόνος αυτός για να διηγηθεί την «αύτανδρη» βύθιση του Pequod: επιβίωση, ειρωνικά, μέσα σ' ένα φέρετρο ριγμένο στον Ωκεανό... Η ελληνική κατάβαση, πέραν της ζωής, με την ειρωνεία της άρνησής της, η βεβαίωση της αξίας της.

Όλα, ναι, το υπέδειξε ειρωνικά ο πολιτικός είναι πολιτική. Δεν υπάρχει διαφυγή απ' αυτήν, πολιτική πράξη κι η κριτική, η άρνηση, ή διαφυγή απ' αυτήν. Στα δόντια της η προστασία κι επιβίωση απ' αυτήν, ή... στου Ισμαήλ το θαλασσοριγμένο φέρετρο, στον τάφο, όπως κι ο γράφων, του Ινδού να βρίσκεται στην προσωπική ειρωνεία, την προσωπική πολιτική της ειρωνείας που είναι η ευκαιριακή τροφή ανάμεσα στα δόντια του θεριού. Η ειρωνεία βρίσκεται, τότε, στην αμφισημία, το κενό και μεταξύ (των οδόντων), μεταξύ της συνειδητοποίησης ότι ο απόλυτος αντιθεμελιωτισμός (antifoundationalism), η άρνηση της πραγματικότητας οιουδήποτε θεμελίου για την γνώση καθιστά και την άρνησή της αδιανόητη, την ειρωνεία αδύνατη, όπως όμως την καθιστά αδύνατη κι οιαδήποτε παραχώρηση στην πραγματικότητα της πραγματικότητας.

«Εποχή» κι απόσταση συμβολική, ειρωνική από την ζωή, για να αφηγηθεί τον ολοκληρωτικό της θάνατο, σημειώνοντας εν ταυτώ, τα εγγενή, λογικά και σημασιολογικά παράδοξα των «ολοτήτων» που δεν μπορούν να ορίσουν ή διηγηθούν, αναφερθούν στον εαυτό τους... Όλα, ναι, το υπέδειξε ειρωνικά ο πολιτικός είναι πολιτική. Δεν υπάρχει διαφυγή απ' αυτήν, πολιτική πράξη κι η κριτική, η άρνηση, ή διαφυγή απ' αυτήν. Στα δόντια της η προστασία κι επιβίωση απ' αυτήν, ή... στου Ισμαήλ το θαλασσορριγμένο φέρετρο, στον τάφο του Ινδού, όπως, δια βίου και ο γράφων... Όπως τα πουλιά, τρεφόμενα στα δόντια του κροκόδειλου. Ανάμεσα σε μιά χαψιά, διαπραγματευόμενοι οι πολίτες την ζωή τους. Στο μεταξύ της μάσας του Λεβιάθαν.