Ακόμη κι ο θάνατός του Simmons, πρόσφατα σε ηλικία 67 ετών, εν πυέλω, σε ζεστή μπανιέρα, όπως ο Επίκουρος, ερμηνεύθηκε από συνωμοσιολόγους ως δολοφονία. Υπάρχει στα ράφια μου κι ο Paul Roberts, 'The End of Oil', όπως και του Collin Campbell, 'The Coming Oil Crisis', 1988, όπως και του ευαγγελιστού του υδρογόνου J. Rifkin, The Hydrogen Economy, και του K. 2001.'Hubbert's Peak: The Impending Oil Shortage.

Tου Erdhal, A Century of War, επίσης, το κλασσικό για την γεωστρατηγική του πετρελαίου και το πιστωτικό κεφαλοκλείδωμα του Τρίτου Κόσμου, με την Νιξο-Kισσιγκερικο-Σαουδική απάτη της Πετρελαϊκής Κρίσης το 1973. Βεβαίως, επρόκειτο για το τέλος του φθηνού και καθαρού πετρελαίου, το βρώμικο κι ακριβό σχιστολιθικό πετρέλαιο της Alberta και των ΗΠΑ ξανάφερε τις ΗΠΑ από πρόπερσι στην κορυφή της Παγκόσμιας παραγωγής και γεωστρατηγικής πετρο-ανεξαρτησίας, αλλά με τεράστια κόστη για το κλίμα και την οικονομία, ενώ εκκρεμεί κι ο ωκεανός του ακόμη πιο βρώμικου υδρομεθανίου, το πετρέλαιο στα πετρώματα κάτω από την θάλασσα: το οριστικό τέλος του τέλους του πετρελαίου, αλλά και οικολογικό τέλος του πλανήτη…

Για την ώρα οι Επτά Αδελφές καθορίζουν την ...ροή των πετρελαϊκών πραγμάτων. Λέτε να μένει γραφικός φόβος η θεωρία του Σπηλαίου του Αλντουβάι, ότι δηλαδή, με το τέλος του πετρελαίου, μαζί τελειώνει κι ο πολιτισμός με την φρενήρη, βασισμένη στο πετρέλαιο ανάπτυξή του, τον τελευταίο αιώνα, στην διάρκεια του οποίου καταναλώσαμε το μισό πετρέλαιο της γης, κι αρχίζουμε την επιστροφή μας, αλα Mad Max, στο προϊστορικό σπήλαιο του Αλντουβάι;