«Η αισθητικοποίηση του αισθησιακού του δίνει διάρκεια και ομορφιά. Η ποίηση βρίσκει την αφορμή της στην μνήμη του σώματος, ώστε το σώμα να αποπνευματωθεί, με ζωντανή την υλική του ενάργεια αλλά ανακλημένο στην ζωτική παραμυθητική λειτουργία της ποιητικής φαρμακείας, εν φαντασία και Λόγω.»

Ιωνικόν

Γιατί τα σπάσαμε τα αγάλματα των

γιατί τους διώξαμε απ’ τους ναούς των,

διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.

Ω γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη,σένα οι ψυχές των ενθυμούνται ακόμη,

Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο

την ατμόσφαιρα σου περνά σφρίγος απ’ τη ζωή των

και κάποτε αιθέρια εφηβική μορφή,

αόριστη, με διάβα γρήγορο,

επάνω από τους λόφους σου περνά.

(Από όταν δίδασκα Καβάφη, στα παροικιακά σχολεία...)