Pipper nigrum, πέππερον, το μαύρο πιπέρι

Ο βασιληάς των μπαχαρικών, το μπαχάρι που στήριξε μια αυτοκρατορία. Την βυζαντινή, της οποίας γνωρίζετε πώς το τρίβαν οι καλογέροι. Από τα σανσκριτικά pippali, από το οποίο προέρχεται και το ρωμαϊκό ‘piper’, που οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν και για την  καυτερή πιπεριά, αφού εσφαλμένα πίστευαν ότι προέρχονται από το ίδιο φυτό.

Pipor τα αρχαία αγγλικά πίσω από την σύγχρονή του ονομασία pepper, κι από την ίδια λατινική ρίζα το γερμανικό  pfeffer, το γαλλικό poivre και το ολλανδικό ή φλαμανδικό peper, που χρησιμοποιούν εκλεκτά εστιατόρια φίλων στις Βρυξέλλες, σερβίροντας γαλλικές γεύσεις σε γερμανικές ποσότητες.

Από τις χώρες του ήλιου και των ωρίμων γεύσεων, την Νότια Ινδία, χρησιμοποιείται κυρίως ως καρύκευμα για την καυτερή του γεύση και δελεαστική μυρωδιά, αν και παραδοσιακά του αποδίδονταν θεραπευτικές αντιπυρετικές κι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες για μια σειρά συμπτωμάτων κι ασθενειών του φάρυγγα, του αναπνευστικού όπως και του πεπτικού συστήματος, κρυολογήματα, διάρροιες, δυσεντερίες, μέχρι και κατά της επιληψίας. Το εμπόριο που πλούτιζε την βυζαντινή αυτοκρατορία, πριν της το πάρουν οι δόλιοι Βενετοί, για να σημάνουν την τελική παρακμή της αυτοκρατορίας..

Πιπέρι, ναι, και για τις ατίθασσες γλώσσες των βρωμολοχούντων μικρών…