Όταν το mumbo jumbo κατέκλυσε την Δύση

Έκτακτες ειδήσεις

«Μάγοι» διαρρήκτες αυτοκινήτων κλέβουν φακέλους βάπτισης στο Κάβο Γκρέκο

Όταν το mumbo jumbo κατέκλυσε την Δύση

27.01.2024

Τίτος Χριστοδούλου

Όταν το mumbo jumbo κατέκλυσε την Δύση

Ως ο Διαφωτισμός ποτέ να μην έλαβε χώρα. Από τους αστρολόγους στον Λευκό Οίκο και την Downing Street στους φόβους για UFO, τα voodoo economics, τις wave theories και τις dotcom μανίες στα χρηματιστήρια, τους folk ψυχολόγους και παραψυχολόγους, μέντιουμ, χαρτορίκτρες και προφήτες, τους εμποροθεολόγους της TV και τα σωματικά και ψυχικά μασάζ κάθε εξωτικού είδους, κι ακόμη, τους 'καταστροφείς της πραγματικότητος' σημειολόγους του μεταστρουκτουραλισμού και μεταμοντερνισμού, ο κόσμος αποφασιστικά φαίνεται να έχει επιστρέψει σε μια παρδαλή φάση, όταν τίποτε δεν φαίνεται να έχει ή να χρειάζεται να δώσει για τον εαυτό του νόημα.

Τελεσφόρησε τελικά το πρόγραμμα του Διαφωτισμού να απαλλάξει από την μαγεία, κι έχει, όπως το έθετε ο Βέμπερ πλήρως απομαγευθεί η εξορθολογοποιημένη Δύση από μυθικά στοιχεία; Όταν νόρμες που συνιστούν πολιτικοποιημένα προτάγματα των συλλογικών ταυτοτήτων μας, και των αξιακών τους υποδηλώσεων παραπέμπονται, όπως δείχνει ο Καστοριάδης, στο συλλογικό φαντασιακό;

Εξοβελίστηκε, όμως, η μαγεία, όχι μόνο σαν ερμηνεία της πραγματικότητας αλλά και αρχεγονική παρακαταθήκη από αξιακά 'δέοντα' όταν εδώ, στην κορύφωση της υλιστικής 'απομάγευσης' και της ορθολογιστικής εργαλειοποίησης του Δυτικού αστού, το υπερφυσικό κι η μαγεία επιστρέφουν με την μορφή των πιο αλαφροϊσκιωτων 'mumbo jumbo', όπως τα διεκτραγωδεί σκωπτικά ο Francis Wheen;

Όταν φαίνονται να έχουν κατακλύσει το φαντασιακό των δυτικών κοινωνιών απόνερα της παλαιάς μαγείας, με αστρολόγους, μάντεις, τσαρλατάνους και κάθε λογής θεράποντες ιερουργούς και καλογήρους, δίπλα σε ροές... 'ενέργειας', μυστήριους 'χορούς των σφαιρών'. φεγκ σούϊ, και θαυματουργές τροφές, superfoods...

Είναι αυτή, μια εποχή μαζικής υστερίας όταν, απαντώντας στην απώλεια κάθε ίχνους πολιτικής και προσωπικής, μέσα από αυτήν και γι' αυτήν αυτονομίας, κάθε εμπιστοσύνης στην πολιτική σαν πεδίου έλλογου ορισμού και διεκδίκησης της ατομικής και συλλογικής μοίρας, το κονιορτοποιημένο άτομο, με την φρούδα επίφαση μιας 'ανώτερης', επειδή αλλόκοσμης και μυστηριακής γνώσης ψάχνει να βρεί στο κάθε 'αλλού' που πουλά μια καπάτσα αγορά, τον προσωπικό του, self-help, προς την σωτηρία, δρόμο.

Bless you, ιερείς και ιέρειες του Αλόγου! Ξυπνά τέρατα, ο Ύπνος του Λόγου. Όπως στις ελαιογραφίες του Γκόγια... Tί να λένε γι' αυτά οι... συναστρίες μου;

Τίτος Χριστοδούλου