* «"Χαμένες" και χαμένες ευκαιρίες» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του πρώην Υπουργού Δημόσιας Τάξης και πρώην βουλευτή της ΕΔΕΚ, Δώρου Θεοδώρου...

 

 

* Με αδιάσειστα επιχειρήματα, ο Δώρος Θεοδώρου καταρρίπτει ένα προς ένα τα επιχειρήματα διαφόρων Ελληνοκυπρίων, ότι η δική μας πλευρά έχασε "χρυσές" ευκαιρίες να  λύσει το Κυπριακό κατά τρόπο πολύ δικαιότερο της αναζητούμενης σήμερα λύσης...

 

 

* Αυτός ο μύθος δεν έχει κανέναν άλλο σκοπό παρά να στιγματίσει με ευθύνες την ελληνοκυπριακή πλευρά για τη μη λύση και να απο-ενοχοποιήσει την Τουρκία...

 

 

* Όταν ο Νιχάτ Ερίμ διέγραψε από το 1956 το στρατηγικό σχέδιο της Τουρκίας, με στόχο την τουρκοποίηση της Κύπρου, πώς μπορούσε Ελληνοκύπριος ηγέτης να αποδεχθεί λύση, η οποία ανεξαρτήτως περιβλήματος και ωραιοποίησης, οδηγούσε κατευθείαν στον στόχο που προδιέγραφε ο Νιχάτ Ερίμ;

 

 

* Λάθη στους χειρισμούς, ασφαλέστατα έγιναν. Χαμένες ευκαιρίες δεν υπήρξαν για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Υπήρξε όμως μία μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την Τουρκία...

 

 

* Το 1974, ενώ το κυπριακό κράτος είχε διαλυθεί, στρατός δεν υπήρχε, ο λαός πανικόβλητος έτρεχε να σωθεί, οι ηγέτες του έτρεχαν να κρυφτούν στις βρετανικές βάσεις με την πρώτη πληροφορία ότι έσπασε η τελευταία γραμμή της Λευκωσίας, η Τουρκία ενώ μπορούσε να κάμει περίπατο μέχρι την Πάφο και να καταλάβει όλη την Κύπρο, προτίμησε να σταματήσει μέχρι το Λήδρα Πάλας...

 

 

* Αυτή ήταν η μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την Τουρκία και αν ο Μεντερές απαγχονίστηκε, ο Ετσεβίτ, αντί να δοξάζεται ως ο Πορθητής της Κύπρου, έπρεπε να οδηγηθεί από τους στρατιωτικούς του στο εκτελεστικό απόσπασμα...

 

 

* Τι είχε σώσει τότε τον κυπριακό Ελληνισμό; Αφενός το λάθος της Τουρκίας και, αφετέρου, ο χρόνος...

 

 

* Μάλιστα, ο χρόνος, τον οποίο σήμερα κάποιοι ηγέτες μας θεωρούν ότι είναι ο χειρότερος εχθρός μας και ο καλύτερος σύμμαχος της Τουρκίας...

 

 

* Ο χρόνος μάς έσωσε,  διότι πρόσφερε την ευκαιρία να σταθούμε στα πόδια μας. Να κρατήσουμε το κράτος μας, να αναδημιουργήσουμε τον στρατό μας, να αναστήσουμε την κατεστραμμένη οικονομία μας...

 

 

* Αν δεν μας βοηθούσε ο χρόνος, από το 1974 δεν θα υπήρχε Κύπρος και Ελληνισμός...

 

 

* Αλλά κάποιοι ηγέτες μας είναι τόσο αχάριστοι και τόσο αμαθείς,  ώστε αντί να ευγνωμονούν τον χρόνο, τον αναθεματίζουν...

 

 

* Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος κανενός. Είναι σύμμαχος εκείνου που γνωρίζει να τον αξιοποιεί και εχθρός εκείνου που τον σπαταλά...

 

 

* Το 1974 αξιοποιήσαμε αριστουργηματικά τον χρόνο που μας πρόσφερε η Τουρκία...

 

 

* Μετά το 1974 μέχρι σήμερα, σπαταλούμε τον χρόνο επαναλαμβάνοντας μία χρεοκοπημένη πολιτική, η οποία δεν μπορεί να προσφέρει λύση, αλλά προσφέρει στην Τουρκία όλες τις ευκαιρίες να τσιμεντώσει τα τετελεσμένα...

 

 

* Τότε, το 1974, η κυβέρνηση και ο λαός επετέλεσαν οικονομικό θαύμα...

 

 

* Aλλά τότε είχαμε Κεντρώο Πρόεδρο και όχι ΑΚΕΛικό και Συναγερμικό...

 

 

* Τότε είχαμε ένα άριστο Υπουργό Οικονομικών, με φιλοσοφία ανθρωποκεντρικής οικονομίας. Τον Ανδρέα Πατσαλίδη...

 

 

* Σήμερα έχουμε Πρόεδρο μαθητή της ακραίας φιλελεύθερης οικονομίας και Υπουργό τον Χάρη Γεωργιάδη...

 

 

* Πρέπει και οι δύο να σκέφτονται διπλά όταν μιλούν για οικονομικό θαύμα...

 

 

* Να μη λησμονούν ότι δύο είναι τα οικονομικά θαύματα που έζησε η Κύπρος...

 

 

* Το πρώτο μετά την ανεξαρτησία, όταν η Κύπρος γνώρισε την πρώτη οικονομική άνθιση, και το 1974 όταν αναγεννήσαμε μέσα από τη στάκτη και τα ερείπια της τουρκικής εισβολής την οικονομία μας...

 

 

* Σήμερα δεν είναι οικονομικό θαύμα που επιτελείται. Είναι οικονομική εξαθλίωση των πολιτών και πλουτισμός των λίγων μεγαλοσχημόνων ευνοουμένων...