Τα ωραία με το μνημόνιο ασφαλώς και δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη. Γιατί ακόμη και όταν υπογραφεί και πέσει η πρώτη δόση θα πρέπει να καταφέρει η νυν και η μέλλουσα Κυβέρνηση να εφαρμόσουν τις πρόνοιές του. Κι αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο κάτω από συνθήκες ανέχειας και στάσης εμπορίου. Με λίγα λόγια πώς να εισπράξει το κράτος από τους μη έχοντες τη στιγμή μάλιστα που το ίδιο τους έφερε σε αυτή τη δεινή κατάσταση;

 Στην Ελλάδα έφθασαν στο σημείο μαζί με το δελτίο καιρού να παίζει στις ειδήσεις και το δελτίο σύλληψης επιχειρηματιών. Όλοι όσοι δεν κατάφεραν να καλύψουν τις εισφορές τους προς το κράτος ακούν την πόρτα να χτυπάει και πετάγονται πάνω σαν να ήρθε η Κομαντατούρ. Από τους επιχειρηματίες που είδαν τις τράπεζες να τους κλείνουν την κάνουλα τι θα εισπράξεις;

 Συνεχίζοντας με το παράδειγμα της Ελλάδας, σκέφτηκαν ότι την έκτακτη φορολογία για τα ακίνητα θα μπορούσαν να την εισπράξουν αν την συμπεριελάμβαναν στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μετά τους προέκυψε το πρόβλημα ότι άποροι, άνεργοι και αναξιοπαθούντες που δεν μπορούσαν ούτως ή άλλως να πληρώσουν το ρεύμα βρέθηκαν να πρέπει να πληρώνουν αυξημένους λογαριασμούς με αποτέλεσμα να μην πληρώνουν καθόλου. Κόβεις το ρεύμα σε μία πολύτεκνη οικογένεια όπου ο πατέρας έχει χάσει τη δουλειά του; Δεν το κόβεις. Άρα δεν εισπράττεις.

 Παραδείγματα όπως τα πιο πάνω υπάρχουν άπειρα στις γραμμές του μνημονίου, όπου οι περικοπές είναι μόνο το ένα σκέλος- το εύκολο. Τα δύσκολα έρχονται όταν θα πρέπει να εισπράξεις από πολίτες που ήδη έχουν σφίξει το ζωνάρι και μπροστά στο φάσμα της αύξησης των φόρων και των εισφορών απλά κοιτάζουν αδιάφορα γνωρίζοντας πως πολύ απλά δεν μπορούν να πληρώσουν.