(Φώτο)
Μία από τις ενδεκάδες της χρυσής εποχής του ΑΠΟΕΛ (1972-74). Διακρίνονται από αριστερά οι Σταύρακας, Λίλλης, Αθάνατος, Λευτέρης, Γ. Παντζιαράς, Τσιριπιλλής, Λεωνίδας, Π. Χ’’Θωμάς, Στεφανής, Α. Στυλιανού και Τ. Αντωνίου.

ΑΠΟ τους κορυφαίους, αν όχι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Κύπρου ήταν ο αρχηγός του ΑΠΟΕΛ και της Εθνικής μας ομάδας Ανδρέας Στυλιανού. Ένας πραγματικός ηγέτης, με ταλέντο, με πάθος, με προσωπικότητα, που έγραψε με χρυσά γράμματα το όνομά του στην ιστορία του ΑΠΟΕΛ και χειροκροτήθηκε από όλους τους φιλάθλους σε Κύπρο και Ελλάδα. Μέσα από την αναφορά μας στη δράση του Στυλιανού, θα θυμηθούμε όμορφες αναμνήσεις από το παρελθόν, τότε που στο ποδόσφαιρό μας μετρούσαν τα αισθήματα και η αγάπη προς το άθλημα και τη φανέλα.
Ο Ανδρέας Στυλιανού γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1942 στην Πάφο και από το δημοτικό έδειξε την έφεσή του στον κλασικό αθλητισμό (στα αγωνίσματα ταχύτητας και μήκους και αργότερα στο ύψος) και στο ποδόσφαιρο. Στο γυμνάσιο θα βρει περισσότερο έδαφος για τις επιδιώξεις του. Στους μαθητικούς αγώνες οι νίκες πολλαπλασιάζονται και τα μαθήματα μένουν σε δεύτερη μοίρα. Στην τέταρτη τάξη του Γυμνασίου παίζει ποδόσφαιρο στον ΑΠΟΠ Πάφου. Τα μαθητικά του χρόνια, πέραν από τις διακρίσεις στους στίβους και στα γήπεδα, σημαδεύονται από τον Αγώνα της ΕΟΚΑ. Μαζί με φίλους του εντάσσεται στην Οργάνωση το 1956 και δύο χρόνια αργότερα συλλαμβάνεται. Κρατείται πρώτα στην Πάφο και αργότερα στην Πύλα. Οκτώ μήνες κρατούμενος, αλλά δεν σταματά να προπονείται, όσο του το επιτρέπουν οι συνθήκες.
Στα κρατητήρια διαβάζει και μετά τον Αγώνα, παρόλο που έχει προτάσεις για να παίξει ποδόσφαιρο (ΕΠΑ, ΠΟΛ, Απόλλωνας) πήρε της αποφάσεις του. Θα πάει στην Ελλάδα για σπουδές στη Γυμναστική Ακαδημία.

Διακρίσεις στην Ελλάδα
Ως φοιτητής ασχολήθηκε ενεργά με τον αθλητισμό (στην ομάδα του ΠΑΟ) και με το ποδόσφαιρο (δύο χρόνια έπαιξε στον Πανιώνιο), συνδέοντας το όνομά του με επιτυχίες και διακρίσεις, όχι πια στον κυπριακό χώρο, αλλά στο πανελλήνιο. Είχε προτάσεις να μείνει στην Ελλάδα, από την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό και να συνεχίσει το ποδόσφαιρο, όμως η απόφασή του ήταν να επιστρέψει στην Κύπρο το 1963. Πήγε για λίγο στον ΑΠΟΠ και αφού πολλές ομάδες προσπάθησαν να τον αποκτήσουν, προτίμησε τον ΑΠΟΕΛ, εκπληρώνοντας ακόμα ένα όνειρό του.
Ο Ανδρέας Στυλιανού τίμησε τη φανέλα του ΑΠΟΕΛ, τη δόξασε, τη μούσκεψε με τον ιδρώτα του, έζησε ανεπανάληπτες νίκες και επιτυχίες. Και μέσα από τον ΑΠΟΕΛ, ο ίδιος ο Ανδρέας τιμήθηκε και δοξάστηκε. Πέρασε στην κορυφή των κορυφαίων του ποδοσφαίρου μας. Έγινε ίνδαλμα του γαλαζοκίτρινου κόσμου, απέσπασε τους επαίνους και τα χειροκροτήματα όλων των Κυπρίων φιλάθλων και η φήμη του πέρασε τα στενά σύνορα του μικρού νησιού μας.
Πρώτο διεθνές παιχνίδι του Α. Στυλιανού ήταν κατά της Γέβικ Νορβηγίας για το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1963. Νίκη με 6-0 και πρόκριση για τον ΑΠΟΕΛ. Την επόμενη χρονιά, 1964-65, κατακτά το πρωτάθλημα και η συμβολή του Ανδρέα ήταν πολύ μεγάλη. Τον Απρίλη του 1965 είχε την πρώτη του επαφή με τα εθνικά χρώματα εναντίον της Δυτικής Γερμανίας. Έχει 33 συμμετοχές στην Εθνική. Πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε το 1966-67 με 29 τέρματα, κάτι που επανέλαβε το 1971 μαζί με τους Π. Ευθυμιάδη (Ολυμπιακός) και Κ. Βασιλειάδη (Απόλλωνας).

Ανεπανάληπτο…
Το αποκορύφωμα για τον Ανδρέα Στυλιανού ήταν το 1972-74, όταν με προπονητή τον Πάνο Μάρκοβιτς, που άλλαξε πολλά στον ΑΠΟΕΛ, όχι μόνο κατέκτησε τον τίτλο, αλλά πέτυχε και το ανεπανάληπτο, αφού ήταν η πρώτη κυπριακή ομάδα που κατάφερε να σταθεί στην Α’ Εθνική της Ελλάδας, όπου έπαιζε κάθε χρόνο η πρωταθλήτριά μας. Θεσμός που -δυστυχώς- σταμάτησε μετά το 1974. Η περίοδος αυτή θα αποδείξει ότι ο Ανδρέας Στυλιανού ήταν ο πρώτος των πρώτων. Ο κορυφαίος των κορυφαίων. Ανεπανάληπτες οι στιγμές του στα γήπεδα. Ηγέτης με την κυριολεκτική σημασία της λέξης, σήκωσε στους ώμους του τον ΑΠΟΕΛ και τον οδήγησε ξανά προς τη δόξα. Η Κύπρος, αλλά και η Ελλάδα μιλούσαν για το μεγάλο ταλέντο του.
Το 1977, στα 35 του χρόνια κι ενώ έπαιζε ως έφηβος, ένας σοβαρός τραυματισμός του σε ντέρμπι με την Ομόνοια (3-0 κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ με δύο τέρματα του Α. Στυλιανού), σήμανε την αρχή του τέλους της καριέρας του…