Τα κρούσματα ρατσισμού στα γήπεδα είναι μια εξελιγμένη μορφή βίας στους αγωνιστικούς χώρους. Τα αυστηρά κρατικά μέτρα ασφαλείας, που πάρθηκαν τα τελευταία χρόνια, ανάγκασαν τους χούλιγκαν να μετατοπίσουν τη βία στο δικό τους χώρο, στις κερκίδες ή καλύτερα στα πέταλα των οργανωμένων οπαδών. Εκεί η βία μετατρέπεται από σωματική σε λεκτική. Τα συνθήματα έχουν στόχο τους αντίπαλους οπαδούς και ποδοσφαιριστές, ενώ στο λεξιλόγιό τους προστέθηκαν ρατσιστικές φράσεις με αποδέκτες ποδοσφαιριστές άλλου χρώματος και θρησκείας της αντίπαλης ομάδας. Πρόσφατα, οι οπαδοί της Ατλέτικο Μαδρίτης «τιμώρησαν» την ομάδα τους με βαριά «καμπάνα» από την Ουέφα, επείδη επέδειξαν ρατσιστική συμπεριφορά στον αγώνα με τη Μαρσέιγ.
Μη νομίζετε, όμως, ότι η Ευρώπη ταλαιπωρείται μόνο από ρατσιστικές συμπεριφορές οπαδών. Πρόσφατα, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξετάστηκε το θέμα της εκμετάλλευσης που τυγχάνουν νεαροί ποδοσφαιριστές από την Αφρική και Λατινική Αμερική. Πέφτουν θύματα ατζέντηδων, οι οποίοι τους πλασάρουν σε μικρές ευρωπαϊκές ομάδες, με ψεύτικη ηλικία (δήθεν ότι είναι άνω των 18 χρονών) και με χαμηλά συμβόλαια. Αρκετοί από αυτούς δεν «πιάνουν» στις ομάδες τους και εγκαταλείπονται στο έλεος της μοίρας τους. Οι άδειες παραμονής τους δεν ανανεώνονται και καταλήγουν συνήθως σε εγκληματικές συμπεριφορές. Το πιο σοκαριστικό, όμως, αφορά την παράνομη μετανάστευση νεαρών ποδοσφαιριστών για να να δοκιμαστούν σε ομάδες, με την ελπίδα να εξασφαλίσουν ένα συμβόλαιο.