«ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ»
Ο ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΜΠΕΛΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΑΝΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑΣ ΣΧΕΣΗΣ ΤΟΥ

Αυτή η ταμπέλα του σκληρού άντρα που είχα βάλει στο μυαλό μου για τον Ιωσήφ Μαρινάκη, λόγω των τελευταίων ρόλων του, εξαφανίζεται ως διά μαγείας στα πρώτα λεπτά της γνωριμίας μου μαζί του. Η αφοπλιστική ευγένειά του σε σκλαβώνει και σου μεταδίδει αμέσως μία πολύ θετική ενέργεια, που σε κάνει να αισθάνεσαι λες και τον γνωρίζεις χρόνια. Είναι προσγειωμένος, χωρίς η επιτυχία των τελευταίων μηνών να τον παρασύρει και κάνει πλάκα μαζί μου μέχρι να ξεκινήσει η συνέντευξη. Είναι μανιώδης gadget-άκιας και ένας άνθρωπος που ζει στο «σήμερα».

Θα 'λεγε κανείς πως φέτος είναι η χρονιά σου. Τελείωσες πρόσφατα μία άκρως επιτυχημένη θεατρική παράσταση και πρωταγωνιστείς στον «Λάκη τον γλυκούλη».
Θεωρώ πως ακόμη δεν έχει έρθει η χρονιά μου. Κάθε χρονιά περιμένω από τον εαυτό μου να δίνω περισσότερα πράγματα και να ξεπερνάω την προηγούμενη. Οπότε θεωρώ ότι ποτέ δεν είναι η χρονιά μου.

Σου έχουν κολλήσει την ταμπέλα του σκληρού άντρα περισσότερο λόγω του πρωταγωνιστικού σου ρόλου στη σειρά «Της αγάπης μαχαιριά».
Ναι, του Γιώργη. Όντως ταυτίστηκα πάρα πολύ για τον κόσμο με αυτόν το ρόλο. Όταν ξεκίνησα τον «Λάκη», είχα πολλούς ενδοιασμούς αν έπρεπε να το κάνω ή όχι. Ήταν, όμως, ένας τρόπος να πετάξω αυτήν την ταμπέλα από πάνω μου. Γενικά είμαι άνθρωπος που βαριέμαι να κάνω τα ίδια πράγματα, θέλω ν' αλλάζω.

Ήταν η πρώτη φορά που έκανες κωμικό ρόλο;
Ουσιαστικά ναι. Μετά από δύο επιτυχημένες σεζόν στη σειρά «Της αγάπης μαχαιριά» και μετά το «Γητευτή», που ήταν πάλι δραματικός ρόλος, είναι αυτό που είπες πριν, ότι όταν σε συνηθίσει ο κόσμος στο μυαλό του σ' ένα συγκεκριμένο ρόλο, είναι κάπως δύσκολο να σε δουν αλλιώς. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, οι ηθοποιοί δύσκολα παίρνουν το ρίσκο να τσαλακωθούν, ν' αλλάξουν την εικόνα που έχει ο κόσμος γι' αυτούς. Εμένα δεν με ενδιαφέρει αυτό, δεν με αφορά.

Ήταν, όμως, η έκπληξη της χρονιάς ο «Λάκης ο γλυκούλης». Έχω ακούσει πως το Mega τη θεωρούσε ως μία από τις αδύνατές του σειρές.
Εάν το έβλεπε κάποιος αποστασιοποιημένα, θα έλεγε πως ο «Λάκης» είναι του ύψους και του βάθους. Δηλαδή ή θα πήγαινε πολύ καλά ή θα πήγαινε χάλια. Με έναν Νίκο Ζαπατίνα στο τιμόνι της ομάδας, με έναν Πέτρο Φιλιππίδη και με ένα κάστινγκ τρομερά αξιόλογο από πίσω, νομίζω το μόνο που μπορούσε να μην πάει καλά ήταν το θέμα, που, κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο είναι πολύ σημαντικό, αφού πάντα υπάρχει ένας Λάκης μέσα σε μια οικογένεια.

Είναι ο μέσος Έλληνας ο χαρακτήρας του Λάκη;
Ο μέσος Έλληνας δεν νομίζω, αλλά ως φιγούρα υπάρχει σε κάθε οικογένεια λίγο-πολύ. Σίγουρα ο συγκεκριμένος χαρακτήρας στη σειρά είναι λίγο τραβηγμένος, λίγο στα όρια. Πάντα όμως υπάρχει ο αδικημένος αδερφός, ο σύζυγος που είναι από κάτω, παντού θα βρούμε τον άνθρωπο που υπομένει συνεχώς, αλλά κάποια στιγμή θέλει να ξεσπάσει. Αυτός είναι ο Λάκης!

Τι πιστεύεις ότι είναι αυτό που άγγιξε τον κόσμο σ' αυτήν τη σειρά;
Ο καθένας βρίσκει στον εαυτό του κάποια πραγματάκια από τον Λάκη. Όλοι μας είμαστε λίγο-πολύ καταπιεσμένοι κι έχουμε υποστεί κάποια εκμετάλλευση μέσα στην οικογένειά μας.

Πόσο μοιάζει ο χαρακτήρας σου στο ρόλο που υποδύεσαι;
(γελάει) Ο Νίκος είναι ο κακός, αλλά δεν έχω κοινά μαζί του. Είναι ένας άνθρωπος που διεκδικεί τα πάντα, αν και κατά βάθος μέσα του είναι ένα παιδάκι, κι αυτό προσπαθώ να του βγάλω. Αν δεις τα επόμενα επεισόδια, του βγάζω μια αφέλεια.

Θα δικαιωθεί, τελικά, ο Λάκης;
Δεν το ξέρω, ελπίζω όμως πως ναι! Είναι άδικο να κερδίζει ο κάθε Νίκος μέσα στη ζωή. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν διεκδικούν. Εγώ σ' αυτό το πράγμα ταυτίζομαι με τον Λάκη. Δεν διεκδικώ, αφήνω μέσα από αυτό που είμαι, από το χαρακτήρα και τις πράξεις μου, να με δικαιώσει ο άλλος, αλλά, αν δω ότι δεν τα παίρνω πίσω, θα σταματήσω να δίνω και θα φύγω.

Δεν αστειεύομαι, αλλά, αν ήμουν στη θέση σου, θα με προβλημάτιζε αν τα τελευταία χρόνια μού έδιναν μόνο «κακούς» ρόλους;
(γέλια) Δεν προβληματίζομαι. Μου αρέσει περισσότερο ότι ακόμα και μέσα από τέτοιους κακούς ρόλους, ξεχωρίζω και δεν επαναπαύομαι μέσα από το ρόλο ενός γοητευτικού ατσαλάκωτου άντρα.

Πώς αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;
Δούλευα πολλά χρόνια νύχτα και ένα πρωί, με το που επιστρέφω από τη δουλειά μου, αποφάσισα ότι η ζωή μου δεν είναι αυτό που θέλω να είναι. Είχε πάρει ένα δρόμο που δεν μου άρεσε πλέον. Περίμενα ένα δίωρο να ξημερώσει, πήρα το πρώτο εισιτήριο που βρήκα από το Ηράκλειο στην Αθήνα και σκέφτηκα ότι έπρεπε να σπουδάσω κάτι. Ποτέ δεν φανταζόμουν την υποκριτική σαν επαγγελματική αποκατάσταση. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα μπορούσα να βγάλω χρήματα σαν ηθοποιός. Την άλλη μέρα βρήκα μια σχολή και γράφτηκα. Η χειρότερή μου να σκεφτείς ήταν όταν είχαμε υποκριτική και έπρεπε να υποδυθούμε ένα ρόλο μπροστά στους συμφοιτητές μας. Δεν υπήρχε αυτό το πράγμα, κοκκίνιζα, έτρεμα, ίδρωνα, είχα τρακ και δεν μου άρεσε καθόλου.

Πώς το ξεπέρασες;
Σιγά-σιγά όταν άρχισα να καταλαβαίνω πώς είναι να μπαίνεις στο πετσί του ρόλου. Όταν αντιλήφθηκα περισσότερο πως όταν ανεβαίνω στη σκηνή, δεν είμαι εγώ, δηλαδή πετάω τον Ιωσήφ και είμαι ένας άλλος άνθρωπος, ένας ρόλος.

Δεν μιλάς σχεδόν καθόλου για την προσωπική σου ζωή. Ωστόσο ο γάμος είναι μέσα στα άμεσα σχέδιά σου;
Εάν είναι να έρθει, δεν έχω πρόβλημα.

Αισθάνεσαι έτοιμος να γίνεις πατέρας;
Ένα παιδί είναι η ολοκλήρωση του ανθρώπου, αυτός είναι ο σκοπός μας, να διαιωνίσουμε το είδος, να προχωρήσουμε παρακάτω. Όλα αυτά, βέβαια, χρειάζονται τις απαραίτητες προϋποθέσεις.

Η σύντροφός σου ζει στη Θεσσαλονίκη. Πώς τα καταφέρνει κάποιος να έχει μία σχέση εξ αποστάσεως;
Θα σου πω ένα πράγμα. Εγώ παλεύω, ιδρώνω, αγωνιώ στη ζωή μου για να κερδίσω μερικές στιγμές ευτυχίας. Δεν τα καταφέρνω πάντα, αλλά ο σκοπός και ο στόχος μου είναι αυτός, να πάρω μερικά λεπτά ευτυχίας από αυτό που μου αναλογεί. Όταν μπορώ να βρω αυτήν την ευτυχία, όχι στη Θεσσαλονίκη, μέχρι την άκρη του κόσμου θα πάω, όπου κι αν είναι. Ο χρόνος, η ηλικία, η απόσταση είναι πολύ σχετικά για μένα. Όση ώρα κάνω από το σπίτι μου, που είναι στο κέντρο της Αθήνας, για να πάω στην Εκάλη στο γύρισμα, τόσο χρόνο θέλω για να βρω τις μικρές στιγμές ευτυχίας που θέλω.

Έχεις καταφέρει να κρατήσεις αυτήν τη σχέση μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με εξαίρεση κάποιες φωτογραφίες, πώς το καταφέρνεις αυτό;
Όταν είσαι αναγνωρίσιμος κάπου, θα βγει αυτό το πράγμα, όπως και έχει βγει. Απ' εκεί και πέρα θέλει μια προστασία από σένα. Σίγουρα ο κόσμος θέλει να μαθαίνει για σένα, αλλά εγώ θέλω ο κόσμος να ενδιαφέρεται για τη δουλειά μου κι όχι τι κάνω στην προσωπική μου ζωή. Είναι λίγο μόδα όλα αυτά. Οι σχέσεις, ο γάμος, τα παιδιά, όλοι λίγο-πολύ προσπαθούν να πουλήσουν την προσωπική τους ζωή, για να έχουν φωτογραφίες σε κάποιο περιοδικό. Εμένα δεν με αφορά κάτι τέτοιο.

Σε ζηλεύει η σύντροφός σου τώρα που είσαι περιζήτητος στο γυναικείο φύλο;
Καθόλου, δεν υπάρχει καμία ζήλια. Όταν είσαι σε μια σχέση και κοιτάς τον άλλο στα μάτια, δεν υπάρχει ούτε ζήλια, ούτε τίποτα. Υπάρχουν μόνο αγνά συναισθήματα.

Ποια άλλα σχέδια υπάρχουν για τον Ιωσήφ;
Είμαι στις συζητήσεις τώρα να κάνω ραδιοφωνική εκπομπή.

Έχεις ξανακάνει και παλαιότερα νομίζω.
Ναι, ήμουν για ενάμιση χρόνο μαζί με τον Μάκη Πουνέντη. Στόχος μου είναι να κάνω μία βραδινή ερωτική ζώνη 10-12 ή 12-2. Αυτό είναι ένα από τα όνειρα που δεν έχω πραγματοποιήσει ποτέ.

Λάτρης της μουσικής, δηλαδή…
Μου αρέσουν κυρίως τα ερωτικά κομμάτια, Χατζηγιάννης, Πρωτοψάλτη, Γαλάνη, Αλεξίου, οτιδήποτε είναι μελωδικό και σε ταξιδεύει. Μου αρέσουν και τα λίγο πιο σκληρά κομμάτια, τα χορευτικά, αλλά για άλλες στιγμές.

Έκανες λάθη που θες ν' αφήσεις στην άκρη;
Δεν μου έχει βγει κάτι προς το παρόν. Πάντα ακολουθώ το ένστικτο και την καρδιά μου και ίσως αυτό να είναι λάθος. Αλλά άκουγα προχθές μία συνέντευξη του Γιάννη Πάριου, τον οποίο θαυμάζω απεριόριστα και θεωρώ δάσκαλό μου γενικά και στις κουβέντες μας και στη ζωή, ο οποίος έλεγε «τα λάθη που έχω κάνει δεν μπορώ να γυρίσω πίσω και να τα διορθώσω, οπότε έχω μάθει να πορεύομαι με αυτά και τα αγαπώ». Αυτό με καλύπτει απόλυτα.