Ξορκίστε τους με την κάρτα!
Όσο καιρό απουσίαζαν από τα γήπεδα οι λεγόμενοι «οργανωμένοι», οι αγώνες διεξάγονταν ομαλά και χωρίς προβλήματα. Τώρα που άρχισαν να επιστρέφουν οι «οργανωμένοι», άρχισαν να οργανώνονται και επεισόδια. Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο διάστημα, με τις καταγγελίες του διαιτητή Παναγή για στημένους αγώνες, επικεντρωθήκαμε σ’ εκείνη τη συγκεκριμένη πτυχή της ποδοσφαιρικής γάγγραινας και ξεχάσαμε το κομμάτι των χούλιγκαν. Φρόντισαν οι ίδιοι να μας το θυμίσουν, με τα επεισόδια στο Τσίρειο μεταξύ των οπαδών του ΑΠΟΕΛ και της ΑΕΛ. Η Αστυνομία κινήθηκε δραστήρια και, σε αντίθεση με άλλες φορές, προέβη σε μαζικές συλλήψεις.

Συγκεκριμένα, συνέλαβε 41 άτομα, από τα οποία τα 32 κατηγορήθηκαν γραπτώς και θα κλητευθούν αργότερα ενώπιον της Δικαιοσύνης, ενώ εναντίον εννέα οπαδών του ΑΠΟΕΛ εκδόθηκαν διατάγματα τριήμερης κράτησης. Μέχρι και αμφίστομη μάχαιρα βρέθηκε στην κατοχή χούλιγκαν. Φαίνεται ότι κάποιοι πάνε στο γήπεδο όχι για να δουν ποδόσφαιρο, αλλά για να ικανοποιήσουν τα φονικά τους ένστικτα. Γιατί το να κρατάς μαχαίρι, σημαίνει ότι έχεις προδιαγεγραμμένο στόχο να το μπήξεις σε κάποιον «εχθρό» της ομάδας σου. Αλλιώς γιατί να το πάρεις μαζί σου; Για να καθαρίσεις πορτοκάλια στη διάρκεια του ημιχρόνου; Τα νέα επεισόδια επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά την ανάγκη να εισαχθεί ο θεσμός της κάρτας φιλάθλου. Κι ας διαμαρτύρονται οι «οργανωμένοι». Εμείς θέλουμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο για να απολαμβάνουμε τη γιορτή του ποδοσφαίρου. Όχι να πηγαίνουμε για να βλέπουμε την κηδεία του ποδοσφαίρου...
ΜΠΟΞΕΡ

Κοιτάξτε ποιος τζιχαντιστής Ερντογάν μιλά!
Όποιος δεν ντρέπεται, ο κόσμος όλος είναι δικός του. Πόση σοφία έχει ο λαός μας! Έτσι και ο ποθκιάντραπος Τούρκος Πρόεδρος. Με αφορμή τη συμμετοχή του Πρωθυπουργού του Ισραήλ, Νετανιάχου, στην εκδήλωση αλληλεγγύης στο Παρίσι για τα θύματα της τρομοκρατικής και δολοφονικής επίθεσης τζιχαντιστών εναντίον της σατιρικής εφημερίδας «Charlie Hebdo», ο σουλτάνος Ταγίπ εξανέστη. «Κουνά τα χέρια του στον κόσμο, εάν να τον περίμεναν», είπε ο σουλτάνος, αναφερόμενος στον χαιρετισμό τον οποίο ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός ανταπέδιδε σε πολίτες.

Τον περ. Ιούλιο, ο Τούρκος Πρόεδρος ισχυρίστηκε πως το Ισραήλ ξεπέρασε τον Χίτλερ σε βαρβαρότητα. Να θυμίσουμε ότι το 2009, στο φόρουμ του Νταβός, ο Ερντογάν επιτέθηκε φραστικά και υβριστικά κατά του Ισραηλινού προέδρου Πέρεζ που, ειρήσθω εν παρόδω, τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. «Η Τουρκία θα συνεχίσει να αγωνίζεται εναντίον των ανεύθυνων πράξεων του Ισραήλ που παραβιάζουν τον νόμο», είπε οργισμένος ο Ταγίπ ενώπιον του Παλαιστίνιου Προέδρου, Αμπάς.

Τι να πει κανείς… Να γελάσει για το απίστευτο θράσος του νεο-Αττίλα; Να μειδιάσει για την αυθάδειά του; Ή να οργιστεί καλύτερα για τον εκπρόσωπο ενός εθνοκτονικού, γενοκτονικού κράτους, που τα δικά του χέρια και η ιστορία στάζουν το αίμα δεκάδων εκατομμυρίων αθώων σφαγιασθέντων από τα τουρκικά βαρβαρικά στίφη;
Σ.Ι.

Ένας επικίνδυνος μεγαλομανής
Ακράτητα γέλια μάς έπιασαν όταν είδαμε τις εικόνες του σουλτάνου Ερντογάν με την «αυτοκρατορική» φρουρά του, να υποδέχεται τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο Αμπάς στο υπερπολυτελές «λευκό παλάτι» του. Ο σουλτάνος έντυσε τα μέλη της προεδρικής φρουράς με στολές εμπνευσμένες από τους στρατούς των 16 κρατών, που σύμφωνα με την επίσημη ιστοριογραφία της χώρας, ίδρυσαν οι Τούρκοι ανά τους αιώνες. Η φρουρά αυτή, όπως μεταδίδουν τα διεθνή πρακτορεία, θύμιζε κάτι ανάμεσα σε φτηνή χολιγουντιανή παραγωγή και... στρατιωτάκια Playmobil. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έκραξαν τον Ερντογάν, με σχόλια όπως «Κάποιος ας ενημερώσει τον Ερντογάν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε» και «Λήγει η συζήτηση για το εάν μπορεί μία φωτογραφία να δείξει τη διανοητική κατάσταση ενός ατόμου». Αυτό το τελευταίο σχόλιο είναι χαρακτηριστικό για τη συμπεριφορά του Ερντογάν εδώ και καιρό.

Η μεγαλομανία του έχει ξεφύγει εντελώς και πέρα από τα χάχανα που προκαλεί με τις κατά καιρούς δηλώσεις του (όπως ότι την Αμερική δεν την ανακάλυψε ο Κολόμβος, αλλά οι μουσουλμάνοι), είναι ένας πραγματικά επικίνδυνος και απρόβλεπτος ηγέτης. Ο οποίος δεν διστάζει να εξαπολύει ανοίκειες επιθέσεις εναντίον των ηγετών άλλων χωρών. Στο στόχαστρό του βρέθηκε προχτές ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, επειδή παρέστη στην πορεία κατά της τρομοκρατίας στο Παρίσι. Διερωτήθηκε ο σουλτάνος για τον Νετανιάχου: «Πώς μπορεί ένας άνδρας ο οποίος έχει σκοτώσει 25.000 ανθρώπους στη Γάζα, ασκώντας κρατική τρομοκρατία, να κουνάει το χέρι του στο Παρίσι; Πώς τόλμησε να πάει εκεί;». Και το ερώτημα που εγείρεται είναι πώς τολμά να κατηγορεί άλλους για κρατική τρομοκρατία ο ηγέτης μιας χώρας που είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής της κρατικής τρομοκρατίας;
ΜΠΟΞΕΡ

Αξιούμεν Ένωσιν της Κύπρου…
Η Κύπρος ιστορικά, γλωσσικά, πολιτιστικά και εθνολογικά είναι ελληνική. Και εκείνην την15η Ιανουαρίου 1950, μετά από κυοφορία αιώνων, δεινά, ελπίδες, προσδοκίες, ο κυπριακός Ελληνισμός ανέμελψε και υπέγραψε εκείνο το θρυλικό, «Αξιούμεν Ένωσιν της Κύπρου μετά της Μητρός Ελλάδος». Πέντε χρόνια αργότερα, ο προαιώνιος και διαιώνιος πόθος τόσων γενεών Ελλήνων έπαιρνε ένοπλη σάρκα και οστά, διά του ανεπανάληπτου και λαμπρού απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ. Οι Έλληνες της Κύπρου πάντοτε ήσαν έτοιμοι να δώσουν το αίμα τους και να αφήσουν τα κόκκαλά τους στα πεδία μαχών και αγώνων για εθνική αποκατάσταση.

Δεν ευθύνεται ο κυπριακός Ελληνισμός αν ο πόθος και το δίκαιο αίτημα της Ένωσης της Κύπρου με τη Μητέρα Ελλάδα δεν υλοποιήθηκε. Γι’ αυτό βαρύτατες ευθύνες φέρουν όσοι κυβέρνησαν την Ελλάδα και την Κύπρο. Όλοι οι ήρωες της ΕΟΚΑ, οι αγωνιστές, οι απλοί πολίτες γεννήθηκαν, αναγιώθηκαν και πέθαναν με το όραμα της Ένωσης. Αυτή έπρεπε να ήταν η σωστή κατάληξη τόσων αιμάτων, τόσων θυσιών, τόσων ηρωικών θανάτων. Οι απαγχονισθέντες, οι πίπτοντες στα πεδία της μάχης, μίαν κραυγήν έβγαζαν και μίαν ευχήν ως ιεράν παρακαταθήκη άφηναν στα παιδιά και στους Έλληνες της Κύπρου: Την Ελλάδα μας αγαπούμε και με αυτήν θέλουμε να ενωθούμε. Εξήντα πέντε χρόνια αργότερα, οι Ενωτικοί της Κύπρου δεν σβήνουμε το όραμα, επειδή η Ελλάδα μας είναι διαχρονική και ζώσα στις καρδιές, ανεξάρτητα από ανεπαρκείς διοικούντες.
Σ.Ι.

Γιατί η Κύπρος έμεινε μόνη;
Γράφτηκε στον Τύπο, χωρίς να διαψευστεί, πως κατά τη σύναξη του άτυπου Συμβουλίου Αρχηγών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να δικαιολογήσει την ολέθρια μεταστροφή του και να διασυνδέσει το φυσικό αέριο με το εδαφικό, πως η Κύπρος έμεινε μόνη. Ότι κανείς δεν μας υποστηρίζει, άρα τι να έκανε ο καημένος ο Πρόεδρος; Όλα αυτά συνιστούν παταγώδη αποτυχία της λεγόμενης πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής του, που κατήντησε μονοδιάστατη, δηλ. προσκολλημένη στις ΗΠΑ και συνακόλουθα στη Βρετανία.

Ήταν ωραία εκείνη η δήλωση του Μπάιντεν, τον περ. Μάιο ότι, «η Κύπρος είναι ο νέος πιο σημαντικός στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ στην περιοχή της Αν. Μεσογείου». Δεν διευκρίνισε πως ο πιο σημαντικός στρατηγικός σύμμαχός τους είναι η Τουρκία, άσχετο αν δεν την χωνεύουν αλλά την έχουν ανάγκη. Γιατί, λοιπόν, η Κύπρος έμεινε μόνη, αφού ο Πρόεδρος και οι συνεργάτες του μας διαβεβαίωναν καθημερινά ότι όλοι ενδιαφέρονται για εμάς και μας υποστηρίζουν; Στα λόγια, βέβαια, και στις ανέξοδες δηλώσεις. Η παραδοχή Αναστασιάδη για αποστασιοποίηση ακόμα και από παραδοσιακούς φίλους μας, όπως η Ρωσία και η Γαλλία, είναι πιστοποίηση της έλλειψης συνέπειας, σταθερότητας και σοβαρότητας στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση απλώς μιλούν αλλά κατά κανόνα δεν φαίνονται να εννοούν αυτά που εξαγγέλλουν. Γιατί οι ξένοι να τους πάρουν στα σοβαρά;
Σ.Ι.