Νικόλας Ζαννέττος Οι «Νικητές» και οι «ηττημένοι» του πρώτου γύρου

Οι «Νικητές» και οι «ηττημένοι» του πρώτου γύρου

Ο Νικόλας Ζαννέττος είναι δημοσιογράφος στο Sigmalive


Μεγάλος νικητής στον πρώτο γύρο των εκλογών, είναι κατά την άποψη μου το ΑΚΕΛ. Αυτό γιατί παρόλη την πολεμική που δέχθηκε το κυβερνών κόμμα, κατάφερε τελικά να βγει δυνατό με μια υποψηφιότητα  η οποία επιδέχθηκε έντονης αμφισβήτησης ακόμα και από ΑΚΕΛικούς ψηφοφόρους αλλά και στελέχη. Ο μηχανισμός του ΑΚΕΛ, λειτούργησε για άλλη μια φορά άψογα και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.

Από την άλλη ο Νίκος Αναστασιάδης, κατέγραψε μεν ψηλά ποσοστά, αλλά από την άλλη δεν επιβεβαίωσε τις προβλέψεις της Πινδάρου οι οποίες έκαναν λόγο για εκλογές ενός γύρου. Στόχος ήταν η ισχυρή εντολή, εντολή την οποία τελικά δεν πήρε. Το στοίχημα «ΔΗΚΟ», δεν κερδίθηκε αφού η συσπείρωση του κόμματος παρέμεινε προβληματική, όπως αυτή αποτυπώθηκε στις δημοσκοπήσεις. Όμως, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει, με το γεγονός ότι ο Νίκος Αναστασιάδης, είναι το απόλυτο φαβορί για την Προεδρία.

Σαφώς απογοητευμένοι νιώθουν στο επιτελείο Λιλλήκα. Το τελικό αποτέλεσμα άφησε γλυκόπικρη γεύση, αφού από την μια καταγράφηκε μια σημαντική επιτυχία για τα κυπριακά πολιτικά δρώμενα, αλλά από την άλλη οι του Λιλλήκα ένιωθαν πως έφτασαν στην πηγή, χωρίς όμως να πιούν νερό. Αυτό που απομένει πλέον, είναι να δούμε τι επιφυλάσσει στους ψηφοφόρους του, αφού ο ίδιος δήλωσε ότι «αυτό ήταν μόνο η αρχή». Πάντως, ενόψει των εξελίξεων που έρχονται, το 25% που εξασφάλισε ο Γιώργος Λιλλήκας, αναμένεται ότι θα αποτελέσει ανατρεπτικό παράγοντα στο μέλλον, αφού συνεπάγεται με μια γενικότερη αντίδραση στον διπολισμό που καταγράφεται στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Στην ΕΔΕΚ, τα συναισθήματα είναι ανάλογα. Από την μια η συσπείρωση κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα, από την άλλη όμως, η ανατροπή δεν έγινε. Συνεπώς η επόμενη μέρα βρίσκει την ΕΔΕΚ σε αδιέξοδο. Όποια απόφαση και αν λάβει το κόμμα, θα έχει και το ανάλογο κόστος. Η προεκλογική εκστρατεία όπως αυτή εκτυλίχθηκε δίπλα από τον Γιώργο Λιλλήκα, στεκόταν επικοινωνιακά ενάντια στο «κομματικό κατεστημένο», τις «πολιτικές Μέρκελ» και την «αποτυχημένη διακυβέρνηση της Αριστεράς». Συνεπώς, η πιο έντιμη απόφαση που θα μπορούσε να λάβει το κίνημα, είναι να «νίψει τας χείρας του» και να υποστεί το κόστος.

Η πρώτη επίσημη αντίδραση του ΔΗΚΟ, ήταν κατά την άποψη μου λανθασμένη. Αυτό γιατί κατά κάποιο τρόπο, η ηγεσία του κόμματος, υποσχέθηκε «εκδίκηση» στα στελέχη και τους αξιωματούχους οι οποίοι «διέσπασαν» το κόμμα στηρίζοντας Λιλλήκα και μη ακολουθώντας την επίσημη απόφαση. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε, πώς η ηγεσία πλέον θα καλέσει αυτά τα στελέχη να στηρίξουν στον δεύτερο γύρο την υποψηφιότητα Αναστασιάδη. Η στάση του Προέδρου του κόμματος, Μάριου Καρογιάν, είναι κατ’ εμένα έως και προκλητική. Με την πολιτική που ακολουθεί από τη μέρα που ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος, έχει οδηγήσει κορυφαία στελέχη εκτός, ενώ το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των εκλογών, θα πρέπει να θεωρείται το επιστέγασμα της αποτυχίας του.


Top