Χρύσανθος Τσουρούλλης Πάμε για Μον Πελεράν-2 ή μήπως για Ανάν-2;

Πάμε για Μον Πελεράν-2 ή μήπως για Ανάν-2;

Γιατί ανοχή και η κάλυψη είναι συνενοχή αδέλφια…

΄Η MΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ «ΟΧΙ» ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ
 
Τα «αποκλείεται» του Ακιντζί και της Άγκυρας δεν επιτρέπουν συμφωνία…
 
· Μια «επιτυχία» στο εδαφικό δεν ξεπερνά τον «χάρτη Ανάν»
 
· Μετά το Μον Πελεράν 2 ποιοι θα πάνε σε διεθνή διάσκεψη;
 
· Όλοι μιλούν για το δύσκολο «ναι» των Ελληνοκυπρίων, αλλά πόσο σίγουρο είναι το «ναι» στην άλλη πλευρά;
 
· Μεγάλο κρυμμένο μυστικό η άγνοια των Τουρκοκυπρίων για τις οικονομικές αλλαγές της λύσης
 
Όπως ακριβώς αναμενόταν, στην πολύκροτη συζήτηση της Βουλής για το Κυπριακό δεν ακούσαμε κάτι καινούριο. Πιθανώς κάτι να άκουσαν οι αρχηγοί των κομμάτων στην ενημέρωσή τους από τον Πρόεδρο. Αυτό έκανε και την Ελένη Θεοχάρους να δηλώσει μετά την ενημέρωση ότι όσοι υποστηρίζουν την προσέγγιση του Νίκου Αναστασιάδη πρέπει να είναι ικανοποιημένοι από τους χειρισμούς του, αλλά η ίδια που δεν συμφωνεί με αυτήν την προσέγγιση βλέπει πως είμαστε κοντά σε μια πολύ κακή συμφωνία.
 
Το σίγουρο είναι ότι η διαδικασία των διαπραγματεύσεων μοιάζει να «κλείνει». Μέσα στην επόμενη εβδομάδα θα ξέρουμε. Και τα ερωτήματα καταλήγουν να είναι απλά. Είναι αρκετά και αξίζει να τα δούμε ένα-ένα.
 
Όσο δεν μπορεί ο Μουσταφά χωρίς «εκ περιτροπής», άλλο τόσο δεν μπορεί και ο Νίκος με «περιτροπή»
 
Είναι δυνατό ο Μουσταφά Ακιντζί και η τουρκική πλευρά να δεχτούν συμφωνία χωρίς «εκ περιτροπής προεδρία»; Απ' ό,τι δείχνει ο ίδιος ο Ακιντζί, που κάθε φορά που μιλά για οτιδήποτε επαναλαμβάνει ότι «δεν υπάρχει λύση χωρίς εκ περιτροπής», δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Από την τουρκοκυπριακή πλευρά, αντίπαλοί του υπογραμμίζουν ότι «την έχει δει» πρόεδρος και μόνο αυτό τον ενδιαφέρει. Τον κατηγορούν μάλιστα ότι είναι έτοιμος να κάνει εκπτώσεις στο εδαφικό ή και στις εγγυήσεις ακόμα για να πάρει την ευκαιρία να γίνει ο ίδιος πρόεδρος της Κύπρου με την εκ περιτροπής. Σημειώνουν, όμως, ότι «τουλάχιστον για τις εγγυήσεις θα βρει τον Ερντογάν μπροστά του και θα το νιώσει».
 
Υπάρχει όμως περίπτωση ο Νίκος Αναστασιάδης να δεχτεί συμφωνία για εκ περιτροπής προεδρία; Ήδη η αντιπολίτευση και ιδιαίτερα το ΔΗΚΟ επιμένει ότι, παρά τη δέσμευσή του, τελικά ο Πρόεδρος θα δεχτεί να δίνεται η προεδρία του κράτους με τη σειρά στις δυο κοινότητες. Προκαλεί μάλιστα συνεχώς τον Δημοκρατικό Συναγερμό να τοποθετηθεί πάνω στο θέμα, επειδή υπονοεί ότι ο ΔΗΣΥ είναι έτοιμος να κάνει στροφή 180 μοιρών. Κατά βάθος δεν είναι σίγουρο ότι το πιστεύουν, αλλά περισσότερο προκαλούν για να εξασφαλίσουν ότι ο Πρόεδρος δεν θα κάνει κάτι τέτοιο.
 
Το πραγματικό ερώτημα είναι όμως διπλό. Πώς μπορεί να γίνει συμφωνία αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υπερασπιστεί την ελληνοκυπριακή θέση για κανονική προεδρία με εκλογές; Ενώ, στην περίπτωση που ο ίδιος κρίνει ότι πρέπει να υποχωρήσει σε αυτό το ζήτημα για να κερδίσει άλλα, όπως θα μας πει, έχοντας ήδη τη σύμφωνη γνώμη του ΑΚΕΛ, υπάρχει περίπτωση οι Ελληνοκύπριοι ψηφοφόροι να εγκρίνουν μια τέτοια συμφωνία; Όσες δημοσκοπήσεις έχουμε από το παρελθόν, δείχνουν ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν δέχονται τέτοιο πράγμα.
 
«Χάρτη Ανάν» συν-πλην Μόρφου
 
Με τον Πρόεδρο ήδη στην Ελβετία, στο ομιχλώδες τοπίο και τα χιονισμένα βουνά, όπως είπε από το βήμα της Βουλής ο Γιώργος Περδίκης, φαίνεται ότι το εδαφικό έχει ήδη κριθεί. Όλα δείχνουν ότι «με χίλια ζόρια» η ελληνική πλευρά καταφέρνει να έχει ξανά τον... χάρτη Ανάν.
 
Αφού πρώτα παίχτηκε ένα παιχνίδι στο Μον Πελεράν 1, με την τουρκική πλευρά να δείχνει σκληρή στάση, στη συνέχεια και ως διά μαγείας φάνηκε σύγκλιση. Κανένας δεν εξήγησε ποτέ τι έγινε, αλλά τελικά μας λένε ότι η τουρκική πλευρά ζητά χάρτη που θα της δίνει 29,2% του εδάφους, ενώ η δική μας πλευρά περιμένει συμφωνία με 28,2%. Δεν χρειάζεται να είσαι μάγος για να καταλάβεις ότι θα υπάρξει κατάληξη στο ποσοστό του χάρτη Ανάν, γύρω στο 29%.
 
Και τι θα γίνει με τη Μόρφου; Οι πληροφορίες μιλούν για μια «μαγική φόρμουλα». Η κωμόπολη με τη στενή έννοια, δηλαδή μερικοί δρόμοι, θα είναι στην ελληνική πλευρά. Αφού προηγουμένως διασφαλιστεί ότι οι μεγάλες αναπτύξεις που έκαναν επίτηδες οι Τούρκοι μετά το 2004, δεν θα ενοχληθούν από επιστροφή περιουσιών. Αλλά στην τουρκική πλευρά επιμένουν ακόμα. Όπως ακριβώς και οι Μορφίτες πρόσφυγες που έκαναν προχτές συγκέντρωση έξω από το Προεδρικό. Το ίδιο και οι δύο: η Μόρφου είναι αδιαπραγμάτευτη.
 
Στην καλύτερη περίπτωση θα υπάρξει μια «φόρμουλα» περίκλειστης Μόρφου. Θα είναι όπως την περίπτωση της «περίκλειστης Αμμοχώστου» ή ακόμα περισσότερο «περίκλειστη»; Φαίνεται ότι όλη η περιοχή γύρω από τη Μόρφου που έδινε και το όνομα στην περιοχή, θα μείνει σε τουρκικό έλεγχο.
 
Μέχρι τώρα στο Μον Πελεράν δόθηκε μια καθαρή επικοινωνική εικόνα, που έλεγε ότι η ελληνική πλευρά επέμεινε και διαπραγματεύτηκε σκληρά. Εάν όμως το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένας «χάρτης Ανάν», τότε ο καθένας καταλαβαίνει ότι υπάρχει θέμα. Φυσικά οι Τούρκοι ξεκίνησαν λέγοντας «ξεχάστε τον χάρτη του Σχεδίου Ανάν, το απορρίψατε». Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι άμα ο Πρόεδρος επιστρέψει από την Ελβετία με κάποιο «χάρτη Ανάν» θα είναι και επιτυχία. Μένει όμως να δούμε τι ακριβώς θα συμβεί στο Μον Πελεράν 2.
 
Εγγυήσεις: Κοτζιάς + Ερντογάν= λύση γιοκ
 
Η αλήθεια είναι ότι, εδώ που ήρθαν τα πράγματα, το εδαφικό φαίνεται να είναι μόνο το «χαμηλό εμπόδιο». Έχει μεγάλη σημασία γιατί πρέπει να το περάσουν για να φτάσουν στις εγγυήσεις και την ασφάλεια. Εκεί όμως όλα δείχνουν ότι θα έχουμε το «μεγάλο εμπόδιο». Θα επιτρέψει η Τουρκία στους διαπραγματευτές να το ξεπεράσουν; Ή μήπως θα ζητήσει να περάσουν... από κάτω;
 
Για την ώρα δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα περιθώριο εποικοδομητικής διαπραγμάτευσης. Η Τουρκία λέει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εγκαταλείψει τις εγγυήσεις. Τη μια δηλώνουν ότι «δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τους Τουρκοκύπριους» και την άλλη ότι «με όσα συμβαίνουν στην περιοχή, τον ISIS, το ρωσικό στρατό και τους Κούρδους στη Συρία, δεν μπορεί η Τουρκία να λείπει από την Κύπρο». Από την άλλη η Ελλάδα απέρριψε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο συμφωνίας με εγγυήσεις.
 
Ειδικά ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς έχει εξηγήσει σε όλους τους τόνους και αναλυτικά ότι «εγγυήσεις=επέμβαση, πόλεμος, κατοχή». Οι δυο θέσεις δεν είναι δυνατό να συνδυαστούν. Ενώ όσες «ενδιάμεσες» προτάσεις ακούστηκαν μέχρι τώρα, ούτε σοβαρές ούτε και πειστικές φαίνεται να είναι.
 
Και ποιοι θα πάνε άραγε στην περίφημη διάσκεψη;
 
Εδώ στη Λευκωσία αρκετοί έδωσαν και την ημερομηνία της διεθνούς διάσκεψης. Θα είναι στο πρώτο δεκαπενθήμερο του επόμενου μήνα, λένε και «πιθανότατα πριν από τις 12 του μήνα». Το ωραίο πάντως είναι ότι μπορεί να ξέρουν πότε θα είναι, αλλά άμα ρωτήσεις ποιοι θα συμμετέχουν σε μια τέτοια διάσκεψη, εκεί αρχίζουν να μασούν τα λόγια τους.
 
Εκτός από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, ποιος άλλος θα συμμετέχει; Θα υπάρχουν σίγουρα Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι. Κυπριακή Δημοκρατία θα υπάρχει; Με ποιον τρόπο; Και το κυριότερο, όλα αυτά που ακούμε τόσο καιρό για τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχει καμία πιθανότητα να συμμετάσχουν σε διεθνή ή «πολυμερή» διάσκεψη; Αν ακούσεις από τη μεριά της Τουρκίας, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα. Θέλουν απλώς επανάληψη του σκηνικού του Μπούργκενστοκ. Μπορεί ο Ν. Αναστασιάδης να δεχτεί κάτι τέτοιο;
 
Μια από τα ίδια στη συζήτηση της Βουλής
 
Στη συζήτηση της Βουλής όλοι συμφωνούσαν ότι είναι καλός ο διάλογος μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, αλλά θα πρέπει να αποφεύγονται ακραίες θέσεις. Όλοι βέβαια εννοούσαν ότι ακραίες είναι οι θέσεις των... άλλων. Όλοι συμφωνούσαν ότι πρέπει να αποφύγουμε τα συνθήματα των... άλλων.
 
Για να μην ισοπεδώνουμε, όμως, η μια αλήθεια είναι ότι για πτυχές της συμφωνίας και της λύσης μιλούν συγκεκριμένα μόνο εκείνοι που έχουν αντιρρήσεις. Όσοι υποστηρίζουν την προσπάθεια του Νίκου Αναστασιάδη αποφεύγουν να γίνουν συγκεκριμένοι. Αποκορύφωμα ήταν κάποιες «κορώνες» του Δημοκρατικού Συναγερμού για οργιώδη ανάπτυξη και πλούτη που θα φέρει η λύση.
 
Είναι εντυπωσιακό ότι την ίδια ακριβώς προσέγγιση με λογική «λύση=πλούτη» είχαν και το 2004. Με παταγώδη αποτυχία. Αλλά φαίνεται να μην τους επηρέασε αφού πάλι τα ίδια λένε.
 
Μια άλλη δεύτερη αλήθεια, την οποία κατέγραψαν και βουλευτές από τη μεριά των «απορριπτικών», είναι ότι ήταν μάλλον η κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ παρά εκείνη του κόμματος του Προέδρου που υποστήριξε πιο σοβαρά την προοπτική λύσης. Από την πλευρά του ΔΗΣΥ άκουσαν περισσότερο καλοφτιαγμένα συνθήματα και «μελό» τοποθετήσεις, όπως μας έλεγε στέλεχος από τα μικρά κόμματα. Αλλά και το ΑΚΕΛ, παρά τη μεγαλύτερη σοβαρότητα που θέλει να προβάλει, κάποτε χάνει στροφές. Αυτό γίνεται όταν διολισθαίνει εύκολα και προσπαθεί να μεταφέρει το θέμα στη... δικαίωση των συγκλίσεων Χριστόφια-Ταλάτ. Είναι πραγματικά άξιον απορίας ότι δεν καταλαβαίνουν πως μόνο και μόνο η αναφορά του ονόματος του «τέως» κάνει τους περισσότερους να μη θέλουν τέτοια λύση!
 
Οι ερωτήσεις που θα φέρει ο Πρόεδρος στη βαλίτσα του από την Ελβετία
 
Η συζήτηση στη Βουλή δεν μας έμαθε και πολλά πράγματα. Θα μάθουμε όμως κάτι τις επόμενες μέρες από το Μον Πελεράν - φάση δυο. Ότι και αν μάθουμε για το εδαφικό, που φαίνεται να είναι «κανονισμένο» στα μίνιμουμ του Σχεδίου Ανάν, θα μείνουν κάποια ερωτήματα, για τα οποία κανένας δεν δίνει απαντήσεις.
 
Θα φέρει ο Νίκος Αναστασιάδης συμφωνία με εκ περιτροπής προεδρία; Και αν το κάνει, πόσο σίγουρος μπορεί να είναι ότι οι «αδιάφοροι», αλλά και μεγάλη μάζα των συναγερμικών θα ψηφίσουν για να έχουν Τούρκο πρόεδρο το 2020 ή 2022;
 
Υπάρχει περίπτωση, όπως διαμορφώνεται το σκηνικό και με τις προσδοκίες που ανέπτυξε και η στάση της επίσημης Ελλάδας, να έχουμε πρόταση συμφωνίας χωρίς εγγυήσεις; Μακάρι, θα έλεγε ο κάθε Κύπριος πατριώτης. Αλλά δεν ξέρουμε τι λέει ο Ερντογάν.
 
Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις ακόμα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του Προέδρου Αναστασιάδη λένε ότι θα βρεθεί μια «ενδιάμεση λύση». Αλλά πώς μπορεί στο ζήτημα των εγγυήσεων να υπάρξει «ενδιάμεση λύση»; Ή θα υπάρχουν εγγυήσεις ή όχι.
 
Αν προταθούν «συγκαλυμμένες εγγυήσεις», τότε γρήγορα θα αποκαλυφθεί και θα είναι η αχίλλειος πτέρνα της προσπάθειας για συμφωνία.
 
Πιο μεγάλα τα ερωτήματα της καθημερινότητας
 
Τα υπόλοιπα ερωτήματα που μπορεί να αποδειχτούν μεγαλύτερα και από τα «στρατηγικά», έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα των ανθρώπων.
 
Πρώτο θα είναι το θέμα των περιουσιών. Τι είδους λύση θα είναι αν οι άνθρωποι δεν αποκτήσουν ξανά την περιουσία τους; Αλλά και για όσους μάθουν ότι για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν θα ανακτήσουν την περιουσία τους, άμα δεν υπάρχει κάποιος να τους πληρώσει την αξία τους, ποιο κίνητρο θα έχουν για να εγκρίνουν ένα τέτοιο σχέδιο; Μέχρι αυτήν την ώρα δεν υπάρχει τρόπος για να αποζημιωθούν, διότι απλούστατα δεν υπάρχει μία στα ομοσπονδιακά ταμεία... Αν υπήρχε πράγματι τέτοια δυνατότητα από «δωρητές» και άλλους, δεν θα είχε διαφημιστεί μέχρι τώρα;
 
Δεύτερο, τι θα γίνει με τον τουρκικό στρατό; Είτε με εγγυήσεις είτε χωρίς, υπάρχει Ελληνοκύπριος που θα νιώσει ασφάλεια εάν γίνει συμφωνία αλλά με την Εθνική Φρουρά να διαλύεται παραμένουν στην Κύπρο καμιά δεκαριά χιλιάδες στρατιώτες του «Αττίλα»;
 
Τρίτο, μας λένε ότι, μετά τη λύση, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα διαλυθεί, αλλά θα μετεξελιχθεί σε ένα νέο κράτος. Τι θα γίνει όμως εάν σε αυτό το νέο κράτος δεν εφαρμόζεται κανονικά η συμφωνία; Ποιος μπορεί να παρέμβει αφού οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν βέτο και θα εμποδίζουν κάθε απόφαση που δεν τους συμφέρει; Η ασφάλεια εφαρμογής της λύσης υποτίθεται θα συζητηθεί στη διεθνή διάσκεψη. Εξαρτάται όμως ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτήν τη διάσκεψη.
 
Τέταρτο. Το θέμα με τις τράπεζες στα κατεχόμενα, που δεν δέχονται έλεγχο, είναι πολύ ανησυχητικό. Τι θα γίνει αν αύριο έχουν πρόβλημα επάρκειας κεφαλαίων; Θα δεχτούν τον έλεγχο από τη Φρανκφούρτη ή θα φταίξει η Κυπριακή Δημοκρατία; Δηλαδή όλοι εμείς. Ποιος θα πληρώσει τη νύφη εάν στα κατεχόμενα συνεχίσουν να κάνουν «ξέπλυμα», όπως όλοι ξέρουμε ότι γίνεται σήμερα;
 
Αλλά δεν είναι μόνο οι τράπεζες. Είναι όλα εκείνα τα θέματα και οι δραστηριότητες της καθημερινότητας, όπου οι Τουρκοκύπριοι θα πρέπει να προσαρμοστούν στις αυστηρές ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Τι θα γίνει αν αρνούνται να το κάνουν; Οι Βρυξέλλες δεν θα κυνηγούν τη Λευκωσία; Και Λευκωσία θα είμαστε εμείς μαζί με τους Τουρκοκύπριους. Είναι πάντως καταπληκτικό ότι μέχρι τώρα οι Βρυξέλλες δεν έχουν κάνει καμία σοβαρή προεργασία για την ετοιμότητα των κατεχομένων σε περίπτωση που σύντομα θα πρέπει να είναι ευρωπαϊκό έδαφος. Όσοι κοινοτικοί εμπειρογνώμονες έχουν έρθει τον τελευταίο καιρό γι’ αυτόν τον σκοπό στην Κύπρο, μαθαίνουμε ότι έφυγαν περίπου απελπισμένοι.
 
Ξέρουν οι Τουρκοκύπριοι τι τους επιφυλάσσει μια λύση;
 
Στη συζήτηση που κάνουμε, διερωτόμαστε πάντα εάν οι Ελληνοκύπριοι θα ψήφιζαν μια συμφωνία για λύση. Αλλά δεν εξετάστηκε καθόλου εάν οι Τουρκοκύπριοι είναι έτοιμοι να δεχτούν αυτά που συμφωνούνται. Πόσο έτοιμοι είναι να εγκαταλείψουν περιοχές και περιουσίες που πρέπει να δοθούν στην ελληνική πλευρά; Οι πληροφορίες λένε ότι κάθε άλλο παρά είναι έτοιμοι. Η εντύπωση που έχουν είναι ότι τίποτα δεν θα αλλάξει και ότι δεν θα υπάρξουν «μετακινήσεις πληθυσμού». Αλλά απλώς θα ελέγχουν τη μισή εξουσία στο κράτος και θα έχουν έναν πακτωλό από ευρωπαϊκές χορηγίες...
 
Τεχνοκράτης που είχε συνεργασία με κλιμάκιο της Κομισιόν στην Κύπρο, επεσήμανε ότι στα κατεχόμενα δεν υπάρχει αρκετή πληροφόρηση για τη λύση. Μπορεί ο Μουσταφά Ακιντζί να προβάλλει κάποια θέματα που τον ενδιαφέρουν, αλλά για την καθημερινότητα κανένας δεν έχει μιλήσει στους Τουρκοκύπριους. Για παράδειγμα δεν έχουν ιδέα ότι σε μια μέρα μέσα, μετά τη λύση, θα πρέπει να πληρώνουν 19% ΦΠΑ στις συναλλαγές τους. Δεν είναι προετοιμασμένοι ότι αυτά που θα μπορούν να αγοράζουν με τα εισοδήματα που έχουν, θα μειωθούν κατά το ένα πέμπτο! Καμία απολύτως συζήτηση δεν έγινε. Όλα δείχνουν ότι θα τους αφήσουμε ξαφνικά να κολυμπήσουν στα βαθιά...
 
Από τα ελάχιστα στοιχεία που έγινε κατορθωτό να πάρουν οι ξένοι εμπειρογνώμονες στα κατεχόμενα, φαίνεται ότι μόλις 7-8% από τους Τουρκοκυπρίους πληρώνουν φόρους. Ακούγεται απίστευτο, αλλά έτσι είναι. Γιατί είναι καλά γνωστό ότι στα κατεχόμενα υπάρχει μια «οικονομία-καζίνο».
 
Τέρμα ο «φορολογικός παράδεισος», τα «καζίνα-πλυντήρια» και τα προϊόντα-μαϊμούδες
 
Για παράδειγμα, έχουμε μάθει από το διαπραγματευτικό επιτελείο ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά διεκδικεί να μην υπάρξει έλεγχος και να μη σταματήσουν να διακινούν στην αγορά όλα εκείνα τα «επώνυμα» προϊόντα-μαϊμούδες που είναι μια συνηθισμένη δραστηριότητα μέχρι τώρα. Αυτό βεβαίως είναι αδύνατο να γίνει δεκτό στην Ε.Ε.
Τι θα γίνει αύριο, που ξαφνικά θα πρέπει να καλύπτουν τον προϋπολογισμό τους που δεν θα τον πληρώνει πια η Τουρκία; Έχουν γνώση και διάθεση ότι θα επωμιστούν κόστος και θα πληρώνουν φόρους;
 
Η απάντηση είναι, καθόλου. Με όποιους Τουρκοκύπριους μιλήσεις, νομίζουν ότι μετά τη λύση θα... τρώνε με χρυσά κουτάλια και θα παίρνουν ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Επιπλέον, θεωρούν δεδομένο ότι για όποιες ανάγκες υπάρχουν, το κράτος τους θα έχει επιχορήγηση από τους «πλούσιους Ελληνοκύπριους». Στην πραγματικότητα κάθε άλλο παρά υπάρχει ετοιμότητα για λύση.
 
Οι αντιλήψεις που υπάρχουν στην «άλλη πλευρά» είναι εντελώς εξωπραγματικές. Εάν δεν γίνει μια σωστή ενημέρωση, η λύση θα βρίσκεται στον... αέρα. Αλλά και εάν γίνει πραγματική ενημέρωση για όσα χρειάζονται, τότε θα μπουν μεγάλα ερωτήματα κατά πόσον οι Τουρκοκύπριοι θα ψηφίσουν υπέρ μιας συμφωνίας...
 
Εδώ είναι ένα «κρυφό κεφάλαιο» του Κυπριακού. Αφού όλοι θεωρούν δεδομένο το «ΝΑΙ» των Τουρκοκυπρίων και συζητάμε για τις δυσκολίες στο «ΝΑΙ» των Ελληνοκυπρίων. Είναι όμως αρκετοί οι εξωτερικοί παρατηρητές, διπλωμάτες και άλλοι, που πραγματικά διερωτώνται αν οι Τουρκοκύπριοι, με βάση αυτά που νομίζουν, θα ψήφιζαν ποτέ υπέρ εάν μάθαιναν τι είναι εκείνο που πράγματι πρέπει να γίνει στην Κύπρο.

Top