Στέλιος Παπαμωϋσέως Δυσκολεύει το πράγμα…

Δυσκολεύει το πράγμα…



Με αφορμή και την πορεία των εκπροσώπων μας στην Ευρώπη, αλλά και την πρεμιέρα της Εθνικής κόντρα στο Βέλγιο, φαίνεται καθαρά ότι δυσκολεύουν πλέον περισσότερο τα πράγματα σε ό,τι αφορά το κεφάλαιο υπέρβαση, κάτι που σε σωματειακό επίπεδο καταφέραμε κυρίως από πλευράς του ΑΠΟΕΛ, αλλά και για πρώτη φορά από πλευράς της Ανόρθωσης.
Στην περίπτωση της Εθνικής, δεν ανέμενε βέβαια κανείς να δει στα μάτια και κυρίως να νικήσει τους Βέλγους που θεωρούνται από τις μεγάλες δυνάμεις στην Ευρώπη, αλλά να τονίσω ή και να θυμίσω δυο πράγματα για μένα πολύ σημαντικά.
Όταν θες πραγματικά να κάνεις το κάτι παραπάνω, όταν το διατυμπανίζεις και όταν σε εμπιστεύεται ο κόσμος και σχεδόν γεμίζει το γήπεδο, είσαι υποχρεωμένος να προσπαθείς τουλάχιστον γι' αυτό και να μη χάνεις με κατεβασμένα τα χέρια.
Επίσης, θυμίζω, ότι σε προηγούμενες διοργανώσεις, στις οποίες δεν τα πήγαμε καλά, είχαμε ρίξει και πεντάρα στην Ιρλανδία, φέραμε ισοπαλία με τη Γερμανία, μείναμε όρθιοι στην Πορτογαλία με το απίστευτο μάλιστα 4-4 και, πρόσφατα, κάναμε διπλό στη Βοσνία και στο Ισραήλ, ενώ τους ίδιους τους Βέλγους τους είδαμε στα μάτια στην προηγούμενη διοργάνωση στο ΓΣΠ.
Τα θυμίζω αυτά γιατί δεν δέχομαι τις δικαιολογίες ότι ήταν αρχή, ότι παίζαμε με το φαβορί του ομίλου και ότι στη συνέχεια θα είναι σαφώς καλύτερη η εικόνα της ομάδας.
Μακάρι να συμβεί το τελευταίο, όμως χλομό το βλέπω, με βάση την εικόνα και όχι το αποτέλεσμα της πρεμιέρας.
Και για τα ίδια τα σωματεία δυσκολεύουν τα πράγματα.
Ουσιαστικά ούτε φέτος καταφέραμε κάτι το εντυπωσιακό, γιατί ο μεν ΑΠΟΕΛ απέτυχε στον πρώτο ιεραρχικά στόχο που έθεσε, να εισέλθει δηλαδή στους ομίλους του Τσάμπιονς λιγκ, οι δε εκπρόσωποί μας στο Γιουρόπα δεν τα κατάφεραν να μπουν στους ομίλους.
Χάσαμε βαθμούς θέσεις και σε εθνικό και σε σωματειακό επίπεδο, και ασφαλώς αυτό θα το βρούμε μπροστά μας.
Και από τη στιγμή που στα προκριματικά του Μουντιάλ αλλά και στις δυο διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ έπονται αλλαγές και δυσκολεύουν περισσότερο τα πράγματα για εμάς, αντιλαμβάνεται κανείς εύκολα ότι δεν μπορούμε με τα λόγια να κάνουμε υπερβάσεις, αλλά χρειάζεται σκληρή και διαρκής δουλειά, μπας και…
Δυσκολεύουν όντως τα πράγματα και εμείς φαίνεται να μην είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε στις νέες προκλήσεις που μας αναμένουν.
Εθνικές ομάδες κάνουν βήματα προόδου, άλλωστε είδαμε και στην τελική φάση στη Γαλλία ποιοι ήταν και κάποιες από αυτές τις ομάδες πού έφτασαν, όπως και στους θεσμούς της ΟΥΕΦΑ τι πετυχαίνουν εκπρόσωποι χωρών, που πριν από κάποια χρόνια τις είχαμε για πρόγευμα.
Εμείς είμαστε πρωταθλητές στα λόγια και στις υποσχέσεις.
Μπορεί να θεωρείται απαισιόδοξο το μήνυμα του κειμένου, όμως αυτή δυστυχώς είναι η ωμή πραγματικότητα και όσο πιο νωρίς το εμπεδώσουμε και δουλέψουμε για να ανατρέψουμε το όλο σκηνικό, τόσο το καλύτερο για εμάς.
Ποτέ δεν ήμασταν ο ομφαλός της γης και ποδοσφαιρική υπερδύναμη, όσο και αν μας άρεσε να κομπάζουμε μετά από σημαντικές επιτυχίες.
Οι επιτυχίες όμως ήρθαν με σκληρή δουλειά, υπομονή και επιμονή, και βέβαια σωστό προγραμματισμό.
Ήταν ασφαλώς και τα οικονομικά δεδομένα διαφορετικά, αλλά ακόμη και μέσα στην κρίση φέραμε κάτι σημαντικό, άρα ας αφήσουμε τις δικαιολογίες εδώ και τώρα, και ας στρωθούμε στη δουλειά.
Το τρένο που οδηγεί στις επιτυχίες και σε υπερβάσεις ξεκίνησε και εμείς δεν είμαστε σε θέση να ανέβουμε σε αυτό.
Πρέπει να κάνουμε αγώνα δρόμου, μπας και προλάβουμε έστω το τελευταίο βαγόνι…
Καλή Κυριακή σε όλους.
 


Top