Γιάννος Χαραλαμπίδης Η δικαίωση των πλασιέδων της Μικρασιατικής Καταστροφής…

Η δικαίωση των πλασιέδων της Μικρασιατικής Καταστροφής…



Έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων για να μας πουν ότι σε επίπεδο κεντρικής ομοσπονδιακής αστυνομίας η αναλογία θα είναι 50%-50%, όπως και σε άλλους τομείς, στους οποίους έχει γίνει δεκτή η αρχή της τουρκικής αριθμητικής ισότητας ως απαραίτητο στοιχείο διχοτόμησης;

Έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια για να δοθούν χωριστά αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα στο ψευδοκράτος, που θα καταστεί ισότιμο συνιστών κράτος, ώστε να υπογράφει διεθνείς συνθήκες επί του εμπορίου και του τουρισμού, για να έχει τη δυνατότητα ενσωμάτωσής του στην Τουρκία;

Ή θα έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια για να συμφωνηθεί η παραμονή 90 χιλιάδων εποίκων; Τόσο σκληρή ήταν η διαπραγμάτευση της υιοθέτησης των τουρκικών θέσεων, που εμφανίζονται ως επιτυχία;

Μετά από κάθε συνάντηση στις συνομιλίες διαπιστώνεται πρόοδος. Στην ουσία, γίνονται φραστικές αλλαγές επί του σχεδίου Ανάν, για να μπορεί να πωληθεί από τους διάφορους πλασιέ ως κάτι νέο και βελτιωμένο.

Από ποιους; Από εκείνους που το 2004 ισχυρίζονταν ότι εάν ο λαός έλεγε όχι, θα εσυντελείτο η Μικρασιατική Καταστροφή. Απειλούσαν, μάλιστα, με την τελευταία ευκαιρία. Το ίδιο μάς είπε την περασμένη Τρίτη το βράδυ ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Ποιος τον δασκάλεψε; Οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, η Κυβέρνηση, ο Επίτροπος Στυλιανίδης, η Μόνιμη Αντιπροσωπία, ο κ. Έιντε, οι Τούρκοι ή όλοι μαζί στο πλαίσιο της συναντίληψης; Όταν οι φίλοι μάς απειλούν τι να περιμένουμε από τους εχθρούς μας;

Εμείς θα περιμέναμε από τον Πρόεδρο Γιούνκερ, ως θεματοφύλακα του κοινοτικού κεκτημένου, των αρχών και αξιών της ΕΕ, να ζητήσει την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, την επιστροφή των εποίκων στην Ανατολία, την εξομάλυνση των σχέσεων της Τουρκίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αναγνώρισή της όπως καθορίζει η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005, για να επιλυθεί και το θέμα της συνέχειας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ταυτοχρόνως, όμως, θα αναμέναμε και κάτι άλλο συναφές: Να ζητήσει την επανενσωμάτωση των κατεχομένων στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία, όπως καθορίζει το Πρωτόκολλο 10, εντάχθηκε ολόκληρη στην ΕΕ. Ως ενιαίο κράτος με αναστολή του κοινοτικού κεκτημένου στον βορρά λόγω της κατοχής.

Αυτή έπρεπε να ήταν η βάση των συνομιλιών και της λύσης. Οι κυπρογενείς υποχρεώσεις της Τουρκίας. Γι' αυτό ενταχθήκαμε στην ΕΕ. Για να οικοδομηθεί η λύση επί των δημοκρατικών αρχών και αξιών της ΕΕ και όχι επί του ακρωτηριασμού τους, ώστε να νομιμοποιηθούν τα τετελεσμένα της εισβολής, δηλαδή ο διοικητικός, γεωγραφικός και πληθυσμιακός διαχωρισμός της Κύπρου, στο πλαίσιο μιας ομοσπονδίας. Δυστυχώς, οι αρχές που ενοχλούν την Τουρκία και τη διχοτόμηση έχουν μπει στο ράφι.

Γιατί, λοιπόν, ο κ. Γιούνκερ να είναι βασιλικότερος του βασιλέως. Αντιλαμβάνεται, άλλωστε, ότι από καιρού εις καιρόν οι κυπρογενείς υποχρεώσεις της Τουρκίας χρησιμοποιούνται από την κυπριακή Κυβέρνηση για εσωτερική κατανάλωση. Και μόλις ο Ερντογάν και ο Ακιντζί κουνήσουν το δάκτυλό τους μπαίνουν ξανά στο ψυγείο.

Για να μην χαλάσει το καλό κλίμα των συνομιλιών. Για να μπορούν να επικεντρωθούν οι διαπραγματευτές και οι συνεργάτες τους στην αντιγραφή του σχεδίου Ανάν, κατά τρόπον ώστε να το εμφανίσουν ως επιτυχία. Και όμως σε μια έκρηξη ειλικρίνειας, ο Πρόεδρος είπε την αλήθεια. Αναφέρθηκε σε οδυνηρό συμβιβασμό.

Τόσο οδυνηρό, που ο βορράς θα μείνει, πλην κάποιων εδαφικών αναπροσαρμογών, εσαεί τουρκικός. Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι. Εφόσον, όμως, τους υπογράψουμε δεν θα μπορούμε να το λέμε ούτε καν ως ρητορικό σχήμα λόγου. Διότι, θα νομιμοποιηθεί όντως και στην Κύπρο μια ανάλογη Μικρασιατική Καταστροφή. Και θα αυτοδικαιωθούν όσοι την πλάσαραν το 2004.


Top