Γιάννος Χαραλαμπίδης Νόμπελ, παρωπίδες και ωτοασπίδες…

Νόμπελ, παρωπίδες και ωτοασπίδες…



Κλείνουν, είπε ο Πρόεδρος, στο πλαίσιο των συνομιλιών, η δικαστική και νομοθετική εξουσία. Το γεγονός δεν είναι είδηση, υπό την έννοια ότι τα περισσότερα ήταν συμφωνημένα στο πλαίσιο της ομοσπονδίας του σχεδίου Ανάν. Πόσο δύσκολο ήταν για δύο ηγέτες, που ήταν και είναι οπαδοί του σχεδίου Ανάν, να το αντιγράψουν με υποτυπώδεις αλλαγές;

Τα δύσκολα θα είναι όταν θα πρέπει να εξηγήσουν, και δη η Κυβέρνηση και οι ηγεσίες του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ, πώς θα λειτουργήσει ένα πολιτειακό σύστημα με τέσσερεις Βουλές, μία για κάθε συνιστών κράτος, μια Γερουσία και μια Ομοσπονδιακή Βουλή, καθώς και πώς θα εφαρμοστούν οι ειδικές πλειοψηφίες και ο μηχανισμός διαχείρισης κρίσεων μέσα από την εμπλοκή της δικαστικής στη νομοθετική εξουσία με τη συμμετοχή ξένου δικαστή ή δικαστών.

Γεγονός που διαστρεβλώνει τον διαχωρισμό των τριών βασικών εξουσιών μιας δυτικής δημοκρατίας (Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική). Κι επιπροσθέτως, ποιες θα είναι οι δικαιοδοσίες και τα όρια των δικαστηρίων του κάθε συνιστώντος κράτους σε σχέση με τα ομοσπονδιακά, καθώς και σε συνάρτηση με τρία συντάγματα, ένα για κάθε συνιστών κράτος και ένα κεντρικό, τα οποία στην ουσία θα είναι ισοϋψή μεταξύ τους.

Δηλαδή κανένα δεν θα υπερισχύει των υπολοίπων. Θα είναι ισότιμου καθεστώτος, όπως αναφέρει η 11η Φεβρουαρίου. Και σε αυτά θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το κατάλοιπο της εξουσίας. Εάν δηλαδή θα ανήκει στα κρατίδια ή στην κεντρική Κυβέρνηση και πώς;

Αυτά τα νομικά ζητήματα, καθώς και άλλα πιο τεχνοκρατικά, δημιουργούν ένα δαιδαλώδες πολιτειακό σύστημα, το οποίο δεν συνιστά συνέχεια, αλλά διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και δίδει στην άλλη πλευρά την ευκαιρία να αναφερθεί σε διάδοχα συνιστώντα κράτη με μία κεντρική εξουσία, που ούτε ο Θεός ξέρει πώς και αν θα λειτουργήσει.

Ερώτημα: Τι θα συμβεί εάν ξεσπάσει πολιτειακή κρίση μετά τη λύση, στην περίπτωση που την αποφασίσει ο Ερντογάν και ο οποιοσδήποτε Ερντογάν για τα δικά του συμφέροντα; Και το τονίζουμε αυτό, διότι ο Πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι δεν έχουν σχέση οι συνομιλίες και κατ' επέκταση η λύση με τις εξελίξεις στην Τουρκία.

Ποιος θα αναγνωρίζεται; Το ελληνοκυπριακό ή το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος ή και τα δύο; Η Κεντρική πάντως Κυβέρνηση εκ των πραγμάτων δεν θα υπάρχει. Και αν δεν αναγνωρίζεται σήμερα το ψευδοκράτος αυτό οφείλεται στο ότι ο πληθυσμός του, η διοίκηση και το έδαφός του είναι τμήματα της ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι μιας ομοσπονδίας με ισότιμα συνιστώντα κράτη.

Εάν το 1974 ήταν ομόσπονδο το πολιτειακό σύστημα, σήμερα το ψευδοκράτος θα ήταν μάλλον αναγνωρισμένο, όπως η Τσεχία και η Σλοβακία ή οι πολιτείες της πρώην Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας, διότι οι θεσμοί του θα λειτουργούσαν νόμιμα στο πλαίσιο του ισότιμου καθεστώτος και ουχί παράνομα.

Συνεπώς, με την ομοσπονδία, το υφιστάμενο ψευδοκράτος θα αναγνωριστεί ως συνεταίρος ισότιμου καθεστώτος του ελληνοκυπριακού συνιστώντος κράτους. Δηλαδή των ελεύθερων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με άλλα λόγια θα επιβληθούν ως λύση τα διχοτομικά τετελεσμένα της εισβολής. Και αν κόψει το ξερό κεφάλι του αλαζόνα και δικτάτορα Ερντογάν να πει «ναι» θα είναι το μεγαλύτερο άλλοθι, που θα έχει να επιδείξει στη διεθνή κοινότητα.

Για να πάρει βραβεία και Νόμπελ ειρήνης μαζί με όλους τους λοιπούς συντελεστές, από τον κ. Έιντε ώς τον Μπαν Κι Μουν και τους ημετέρους που οικοδομούν πολιτικές καριέρες επί της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της διχοτομικής ομοσπονδίας. Η τραγωδία όμως είναι η εξής: Η ομοσπονδιακή λύση δεν θα είναι το κλείσιμο του Κυπριακού, αλλά η αφορμή για το νέο κυπριακό πρόβλημα.

Το προηγούμενο βήμα της πλήρους τουρκοκοποίησης. Το λένε οι Τούρκοι ξεκάθαρα. Πού να ακούσει όμως και να δει την πραγματικότητα το οικονομικό και κομματικό κατεστημένο; Αδυνατεί, διότι φορά τις παρωπίδες του μονόδρομου σχεδίου Ανάν και τις ωτοασπίδες της τουρκικής ομοσπονδίας.


Top