Γιάννος Χαραλαμπίδης Εντατικές συνομιλίες και... εντατική

Εντατικές συνομιλίες και... εντατική


Η αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη γερμανική Βουλή ανεβάζει το θερμόμετρο στις σχέσεις Βερολίνου - Άγκυρας. Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά. Η αντιπαράθεση είναι και πολιτική και κοινωνική.
 
Στο εσωτερικό της Γερμανίας, οι εκεί διαμένοντες Τούρκοι αντιδρούν, κατά τρόπον ακραίο. Αποτελούν και ενεργούν ως στρατηγικό εργαλείο στα χέρια του Ταγίπ Ερντογάν. Και είχαν φτάσει στο σημείο να απειλούν ακόμη και βουλευτές, για να μην ψηφίσουν ναι στην αναγνώριση της γενοκτονίας.
 
Πέραν τούτων, έχουμε τη διπλωματική και ρητορική αντιπαράθεση, στην οποία συμμετέχει και ο Ταγίπ Ερντογάν. Όχι, όμως, και η Άγκελα Μέρκελ, καθότι, ως φαίνεται, δεν θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά. Εξού και η απουσία της από την ψηφοφορία, λόγω υποχρεώσεων…
 
Είναι πρόδηλο, ότι θέλει να αφήσει ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας. Διότι υπάρχει και ένα άλλο σοβαρό ζήτημα. Αυτό των σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ, οι οποίες θα βρεθούν σε κρίσιμο σημείο λίαν συντόμως, ώς το τέλος του μήνα, λόγω του θέματος για την κατάργηση της βίζας σε Τούρκους πολίτες.
 
Απαραίτητη προϋπόθεση, όπως καθιστούν σαφές και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθώς και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, είναι η εκπλήρωση από μέρους της Άγκυρας και των 72 προϋποθέσεων, μεταξύ των οποίων και η αλλαγή του περί τρομοκρατίας νόμου, καθώς και η συνεργασία με όλα τα κράτη μέρη.
 
Δηλαδή και με την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία έχει με τον πιο επίσημο τρόπο δηλώσει ότι ο εν λόγω νόμος είναι μια χαρά και ότι είναι η ΕΕ που θα πρέπει να σταματήσει να υποθάλπει τους Κούρδους «τρομοκράτες», που κατασκηνώνουν έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Και απειλεί ότι εάν δεν καταργηθεί η βίζα θα παγώσει τη συμφωνία για το προσφυγικό, καθώς και ότι νέα κύματα προσφύγων θα σταλούν στην Ελλάδα και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.
 
Έχουμε, δηλαδή, παραδοχή για την πηγή του κακού. Είναι η ίδια η Τουρκία, η οποία δεν πρόκειται να υποχωρήσει στο θέμα του τρομοκρατικού νόμου και δεν θα συνεργαστεί με την Κυπριακή Δημοκρατία. Και κυρίως δεν θα την αναγνωρίσει.
 
Ο τσαμπουκάς που πουλά ο Τ. Ερντογάν στη Γερμανία και την ΕΕ τον ενισχύει εσωτερικά. Εμφανίζεται ως μεγάλος ηγέτης και μετρ στα ανατολίτικα παζάρια. Συνεπώς, ο Τούρκος Πρόεδρος τηρεί σκληρή στάση, για να εισπράξει ανταλλάγματα. Και αν δεν μπορέσει να πάρει τώρα την κατάργηση της βίζας, για να την περιφέρει ως τρόπαιο νέας νίκης, θα επιδιώξει το άνοιγμα νέων ενταξιακών κεφαλαίων.
 
Και εφόσον η Λευκωσία, λόγω εντατικών συνομιλιών, ουδόλως θα ζητήσει επιβολή κόστους για την τουρκική απαράδεκτη στάση, είναι πολύ πιθανό να βρεθεί τους επόμενους μήνες υπό πίεση για το άνοιγμα νέων τουρκικών κεφαλαίων. Τα οποία οι εταίροι δεν θα διστάσουν να προσφέρουν για να κατευνάσουν την Άγκυρα, με την προσδοκία να αγοράσουν τον μπελά. Και αυτό, παρότι γνωρίζουν, πλέον, ότι ο Ερντογάν είναι αναξιόπιστος πολιτικός για τη σύναψη συμφωνιών.
Τον θεωρούν άπληστο, αδίστακτο και αυθάδη Σουλτάνο, που τα θέλει όλα. Και οι απόψεις αυτές ακούγονται δημόσια. Και από πολιτικούς και από τον ευρωπαϊκό Τύπο.
 
Ερώτημα: Όταν οι εταίροι μας θεωρούν τον Ερντογάν επικίνδυνο και ότι δεν σέβεται συμφωνίες, ότι τα θέλει όλα και ότι χρησιμοποιεί στη Γερμανία τους διαμένοντες εκεί τουρκικούς πληθυσμούς ως στρατηγικό εργαλείο για να προκαλεί αντιδράσεις, δεν θα έπρεπε να προβληματίσει τη δική μας ηγεσία, και δη τον Πρόεδρο, ο οποίος εμπλέκεται σε εντατικές συνομιλίες, χωρίς ο κ. Ακιντζί και η Άγκυρα να εγκαταλείψουν τις διχοτομικές θέσεις του βαθέος κράτους;
 
Ερώτημα: Πώς, λοιπόν, οι εντατικές θα οδηγήσουν σε βιώσιμη, δηλαδή δημοκρατική, λύση και γιατί δεν θα οδηγήσουν τον διάλογο, καθώς και την Κυπριακή Δημοκρατία, στην εντατική; Ήδη, και η Άγκυρα αλλά και ο κ. Ακιντζί τη θεωρούν εκλιπούσα...
 

Top