Sports Team ΕΝΠ Έπεσε η Ένωση Νέων Παραλιμνίου μετά από 45 χρόνια

Έπεσε η Ένωση Νέων Παραλιμνίου μετά από 45 χρόνια

Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου ήταν πάντα μια δυνατή και αξιόμαχη ομάδα. Ένα σωματείο που είχε φυτώριο ποδοσφαιρικών ταλέντων και οι φίλοι της ένιωθαν ιδιαίτερη περηφάνια για την πορεία και τις επιτυχίες της. Ήταν η μοναδική «επαρχιακή» ομάδα που είχε συνεχή παρουσία στην Α’ Κατηγορία, από το 1969 όταν ανήλθε για πρώτη φορά. Μετά από 45 χρόνια η Ένωση πέφτει κατηγορία. Είχε προβλήματα τα τελευταία χρόνια και δεν ήλθε τυχαία ο υποβιβασμός. Η κάθοδος των ξένων ποδοσφαιριστών, η απουσία ντόπιων ταλέντων δεν επηρέασαν μόνο αγωνιστικά την ομάδα, αλλά και τον κόσμο που σταδιακά απομακρύνθηκε από τα γήπεδα. Έγιναν διοικητικά λάθη, αλλά αυτά δεν είναι του παρόντος. Η Ένωση έχει τις δυνατότητες και μπορεί άμεσα να επιστρέψει, πιο δυνατή και ανανεωμένη, για να κάνει μια νέα πορεία. Αυτό το πάθημα μπορεί να γίνει μάθημα για όλους και να βοηθήσει για συσπείρωση δυνάμεων σε όλα τα επίπεδα.
 
Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου συμπλήρωσε πρόσφατα (20 Φεβρουαρίου) 78 χρόνια ζωής. Πλούσιος από κάθε άποψη είναι ο ρόλος που διαδραματίζει η Ένωση κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-59. Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της ανήκαν στις τάξεις της ΕΟΚΑ ενώ ο χώρος κοντά στο γήπεδο ονομαζόταν «το τρίγωνο του θανάτου», λόγω των πολλών ενεδρών που η ΕΟΚΑ έστηνε έξω από αυτό.
 
Λόγω του γεγονός αυτού, το 1958 ο Άγγλος κατακτητής προχώρησε στην κατεδάφιση του γηπέδου. Η δεκαετία του ’60 σηματοδοτεί εξελίξεις όσον αφορά τη συμμετοχή της ποδοσφαιρικής ομάδας σε διάφορα πρωταθλήματα. Εντάσσεται στην ΚΟΠ το 1965, στη Β΄ Κατηγορία, παίρνει τον τίτλο το 1969 και έκτοτε αγωνιζόταν στην Α’ Κατηγορία.
 
Name
 
Η ομάδα-θαύμα του '74-'75
 
Η πιο καλή πορεία της Ένωσης ήταν την περίοδο 1974/75, αφού κατετάγη δεύτερη στη βαθμολογία και έπαιξε στον τελικό κυπέλλου. Η Ένωση είχε πάρει τη 2η θέση (ισόβαθμη με τον τρίτο Ολυμπιακό) αφού σε 26 αγώνες πήρε 39 βαθμούς, τέσσερις πίσω από την πρωταθλήτρια Ομόνοια. Πέτυχε 17 νίκες, 5 ισοπαλίες, 4 ήττες, πέτυχε 51 τέρματα και δέχθηκε 11, έχοντας την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Να δούμε τα αποτελέσματα που έφερε αυτή τη χρονιά:
ΑΕΛ 4-0, 1-1
Αλκή 1-0, 1-0
Ανόρθωση 0-0, 3-1
Απόλλων 2-0, 0-0
Άρης 2-0, 0-1
ΑΣΙΛ 2-0, 2-1
Διγενής 5-0, 4-0
ΕΠΑ 4-1, 2-0
Ευαγόρας 8-0, 3-2
Ολυμπιακός 2-0, 0-0
Ομόνοια 0-1, 0-1
Πεζοπορικός 2-0, 0-0
Σαλαμίνα 3-0, 0-2
 
Στον τελικό αυτής της περιόδου είχε χάσει στο ΓΣΠ από την Ανόρθωση 3-2. Για να φτάσει στον τελικό απέκλεισε κατά σειράν τους ΑΠΟΕΛ (2-0), Σαλαμίνα (2-0) και Ομόνοια (2-2 και 5-4 στα πέναλτι). Προπονητής της ομάδας ήταν την εποχή εκείνη ο Θεόδωρος Κολοκούδιας και αγωνίζονταν οι ακόλουθοι ποδοσφαιριστές. 
Δήμος Κωνσταντίνου, Γεώργιος Φάρκωνας (Φάρσος), Αιμίλιος Μαυρουδής, Λούκας Παπαλούκας, Δημήτρης Κύζας, Γιάννης Μέρτακκας, Σιαλής Τσούκκας, Γιώργος Βλίττης, Γιαννάκης Χειμώνας, Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κυριάκος Τσούκκας, Δημήτρης Οικονόμου (Κούδας), Καλλής Φλουρής, Γιώργος Κκέζος, Γιώργος Φόρσος, Πιεράκης Πιερέττης, Μιχάλης Γούμενος, Σωτήρης Μαύρος, Γιώργος Α. Αρτυματάς, Γιώργος Λ. Οικονόμου, Γιώργος Ξ. Κκίργιας.
 
Τέσσερις χαμένοι τελικοί
 
Τέσσερις φορές η Ένωση αγωνίστηκε σε τελικό κυπέλλου αλλά φάνηκε άτυχη, χωρίς ποτέ να πάρει το τρόπαιο. Η πρώτη ήταν η ομάδα του 1974 και έχασε από την Ομόνοια 2-0. Η ομάδα έπαιξε με τους: Δήμο, Μαύρο, Παπαλούκα, Κύζα, Φόρσο, Σιαλή, Κωνσταντίνου, Χειμώνα, Μέρτακκα (78’ Κουρρής), Κούδας, Κυρ. Τσούκκας (58΄ Βλίττης).
 
Την επόμενη χρονιά έχασε 3-2 από την Ανόρθωση. Τα τέρματά της πέτυχαν οι Βλίττης, Παπαλούκας. 
Το 1981 έχασε από την Ομόνοια σε διπλό τελικό στο Τσίρειο. Ο πρώτος αγώνας έληξε ισόπαλος 1-1 (το γκολ ο Τσερκέζος) και στον επαναληπτικό ηττήθηκε 3-0.
Από την Ομόνοια έχασε και στον τελικό του 1983 στο Τσίρειο με 2-1 (το τέρμα ο Μιχ. Κίττος).
Στον τελικό αυτό η Ένωση έπαιξε με τους: Χ’’Τράττο, Οικονόμου, Κολοκούδιας, Καφετζιής, Μ. Κίττος, Τσερκέζος, Μ. Κίττος, Γούμενος, Μανώλη (46΄Ζ. Ζουβάνης), Τ. Ζουβάνης.
 
Name
 
Η Ένωση στην Ευρώπη
 
Η ΕΝΠ έχει και τέσσερις συμμετοχές στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η πρώτη ήταν το 1975 με την Ντούισμπουργκ. Και τα δύο παιχνίδια έγιναν στη Γερμανία. Στο πρώτο η Ένωση έχασε 7-1. Το τέρμα πέτυχε ο Γ. Μέρτακκας που πέτυχε και ένα αυτογκόλ. Στο δεύτερο έχασε με 3-2 και σκόραραν οι Γ. Μέρτακκας, Α. Κωνσταντίνου.
Το 1976 τέθηκε αντιμέτωπη πάλι με γερμανική ομάδα, την Καϊζερσλάουτερν. Έκανε καλή εμφάνιση στο Παραλίμνι αλλά έχασε 3-1 (το τέρμα πάλι ο Γ. Μέρτακκας), ενώ συνετρίβη με το βαρύ 8-0 εκτός έδρας.
 
Το 1981 είχε αντίπαλο τη Βάσας Ουγγαρίας. Εντυπωσιακή η Ένωση στην έδρα της. Πέτυχε την πρώτη ευρωπαϊκή της νίκη με 1-0 (σκόρερ ο Μιχ. Γούμενος), αλλά αποκλείστηκε με το βαρύ 8-0 εκτός έδρας.
Το 1983 έδωσε τα τελευταία παιχνίδια στην Ευρώπη με αντίπαλο την Μπέβερεν Βελγίου. Εντός έδρας έχασε 4-2 (σκόρερ οι Ζουβάνης, Τσερκέζος) και εκτός 3-1 (σκόρερ ο Καλημέρας).
 
Πολλοί είναι οι παίκτες που ξεκίνησαν από την Ένωση και έκαναν μεγάλη καριέρα σε μεγάλες ομάδες. Οι Δημήτρης Κούδας (ΠΑΟ), Δημήτρης Κύζας (ΠΑΟ, Παναχαϊκή), Μιχάλης Κωνσταντίνου (Ηρακλής, ΠΑΟ, Ολυμπιακός), Γιασεμάκης Γιασεμή (ΠΑΟΚ, ΑΠΟΕΛ), Δημήτρης Χριστοφή (Ομόνοια), Γιώργος Νικολάου (Ομόνοια), Ρουσσιάς (Ομόνοια), Μουλαζίμης (Ομόνοια).
 
Πολλά, όμως, είναι και τα ταλέντα που ξεχώρισαν στην Ένωση, όπως οι Δήμος, Κλέφτης, Μέρτακκας, Σιαλής, Βλίττης, αδελφοί Κίττου, αδελφοί Ζουβάνη, αδελφοί Οικονόμου, Ζέμπασιης, Τσερκέζος, Γούμενος, Κρασάς, Καφέτζιης, Πιερέττης.
 
Name
 
FLASH BACK: Μνήμη Αντώνη Καρά
 
ΛΕΖΑΝΤΑ: Η Ανόρθωση το 1975, με τον προπονητή της Αντώνη Καρά.
 
Πριν από 15 χρόνια, τέτοιες μέρες, έφυγε από τη ζωή μετά από πολυετή δοκιμασία με την ανίατη ασθένεια ο Αντώνης Τσούκκας - Καράς. Ήταν 26 Μαρτίου και η Ανόρθωση αλλά και το ποδόσφαιρό μας έχανε έναν ακούραστο, ανιδιοτελή ποδοσφαιριστή και προπονητή με μεγάλη προσφορά, ένα σπουδαίο άνθρωπο με μεγάλη καρδιά.
 
Ο Αντώνης Καράς πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίας στο κυπριακό ποδόσφαιρο, αγωνιζόμενος με την Ανόρθωση, από το 1956 μέχρι το 1971. Έπαιζε κεντρικός αμυντικός και ξεχώριζε πάντα για το πάθος, τη δύναμη και τη μαχητικότητά του. Πανηγύρισε τίτλους στη δεκαετία του ’60, ενώ ήταν βασικό μέλος της εθνικής μας ομάδας. Από το 1971 μέχρι το 1974 αγωνίστηκε στον Εθνικό Άσσιας, όπου και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Ήταν, όμως, πιστός και αγνός στρατιώτης της Ανόρθωσης. Στα πρώτα δύσκολα χρόνια του εκτοπισμού έτρεξε και βοήθησε αφιλοκερδώς την Ανόρθωση, από ένα άλλο πόστο, αυτό του προπονητή. Την περίοδο 1974-77 ζούσε καθημερινά και ανέπνεε για την αγαπημένη του ομάδα, για να μείνει όρθια η Ανόρθωση στην προσφυγιά. Η κατάκτηση του κυπέλλου το 1975 ήταν και η πρώτη επιτυχία μετά τον εκτοπισμό, μια μεγάλη επιτυχία που έδωσε μηνύματα αγωνιστικότητας και η αφορμή για να κρατηθεί όρθια η ομάδα και να ακολουθήσουν οι επιτυχίες τα επόμενα χρόνια. 
 
Η εποχή του Καρά ήταν σίγουρα μια διαφορετική εποχή από τη σημερινή. Τιμιότερη, αυθεντικότερη και περισσότερο πηγαία. Οι παίκτες αγόραζαν μόνοι τους τα αθλητικά τους παπούτσια, έπαιζαν για τη φανέλα, για τους εαυτούς τους, τον κόσμο, για το σωματείο τους. Ο Καράς έπαιξε ποδόσφαιρο τον καιρό που μετρούσε μόνο ο ιδρώτας. Ήταν δυνατός, είχε έμφυτη λεβεντιά και έναν οίστρο αγωνιστικό που δεν συναντάς πλέον.
 
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, η οικογένεια του Αντώνη Καρά, λίγες μέρες πριν από το μνημόσυνο του αγαπημένου τους, παρέθεσε δείπνο στην ομάδα του 1974, στο οικογενειακό τους κέντρο στο Παραλίμνι. Ήταν εκεί αυτοί που κράτησαν όρθια την Ανόρθωση το 1974. Ο πρόεδρος Τάκης Πελεκάνος, ο αρχηγός Αντωνάκης Κκαφάς, οι ποδοσφαιριστές Αρτέμης, Τουμάζος, Αχιλλέας, Παμπόρης, Κωνσταντίνου, Νικόλας, Σολέας, Αντώρκας, Κεφάλας, Φώτος, Φοίβος, Μάντης, κ.ά. Απουσίαζε ο Στέφανος (είναι στην Ελλάδα) και οι Φάνος Στυλιανού, Μιχάλης Τάρταρος που έφυγαν νωρίς από τη ζωή. Και είχαν όλοι πολλά να θυμηθούν για την εποχή τους και τις αξέχαστες στιγμές στα γήπεδα. Για το πάθος, την αγάπη, την ανθρωπιά του Αντώνη Καρά. Δεν είναι τυχαίο που η Ανόρθωση αφιέρωσε το αθλητικό προπονητικό της κέντρο στο όνομα του Καρά, η μνήμη του οποίου θα μείνει αιώνια. 
 
 
 
 
 
 
Top