Ο Υ Δ Ε Μ Ι Α ΔΟΘΗΚΕ άχρι τούδε πειστική εξήγηση γιατί ικανοποιήθηκε και αυτή η απαίτηση του κ. Ακιντζί για διεξαγωγή εκτός Κύπρου και «εν απομονώσει» επί πενθήμερον των διαπραγματεύσεών του με τον κ. Αναστασιάδη. Ορίστηκε ήδη να διεξαχθούν από 7ης μέχρι 11ης Νοεμβρίου 2016 στο ελβετικό θέρετρο Mont Pelerin, παρ’ ότι έως τώρα ουδείς εκ των αρχηγών των κομμάτων μετέβαλε γνώμη ότι θα ήταν προτιμότερο να συνεχίσουν εν Κύπρω οι «διακοινοτικές» συνομιλίες. Απλή… σύμπτωση φαίνεται το γεγονός ότι μία άλλη, 11η Νοεμβρίου, προ 14 ετών, το 2002, ήταν η ημέρα που ο τότε ειδικός αντιπρόσωπος τού τότε Γ.Γρ. των Η.Ε., Κόφι Ανάν, κ. Άλβαρο ντε Σότο, παρέδωσε στον τότε ΠτΔ Γλαύκο Κληρίδη τον χοντρό κίτρινο φάκελο με το μετέπειτα απορριφθέν στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 Σχέδιο Ανάν.

Μ Ο Ν Ο Σ ο κ. Ακιντζί, που απαίτησε και την εκτός Κύπρου διεξαγωγή των συνομιλιών, έδωσε την εξήγηση ότι θέλησε αυτές τις διαπραγματεύσεις (α) υπό τύπον «Καμπ Ντέιβιντ» και (β) προς αποφυγήν διαρροής πληροφοριών για τα εκεί διαπραγματευθησόμενα. Δεν διευκρίνισε αν η «απομόνωση» υπήρξε δική του ανάγκη και από ποιους άραγε θέλει να απομονωθεί, ή αν την επεδίωξε για ν’ απομονώσει και από ποιους μήπως τον κ. Αναστασιάδη, μετά από 17 μήνες μεταξύ τους -από Μάιο 2015- διαπραγματεύσεις εν Κύπρω. Ούτε επίσης αποκάλυψε αν στο Mont Pelerin θα ζητήσει και την εγκατάσταση μηχανισμών… εξουδετέρωσης της λειτουργίας κινητής τηλεφωνίας, ή την… απαγόρευση της παρουσίας δημοσιογράφων στην περιοχή αυτή της Ελβετίας.

Α Λ Λ’ ΟΜΩΣ η… νοσταλγική επιθυμία για διαπραγματεύσεις τύπου Καμπ Ντέιβιντ υπενθυμίζει προφανώς τις αποτελεσματικές πιέσεις που πέτυχε να ασκήσει εκεί το 1978 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζίμυ Κάρτερ, επί των απομονωθέντων από 5η έως 17η Σεπτεμβρίου 1978, στην εξοχική προεδρική κατοικία του Μέριλαντ, Προέδρου της Αιγύπτου Ανουάρ Σαντάτ και Πρωθυπουργού του Ισραήλ Μεχάνετ Μπέκιν, πέντε χρόνια μετά τον ισραηλο-αιγυπτιακό πόλεμο «του Γιομ Κιπούρ» 1973, για επιστροφή εδαφών του Σινά στην Αίγυπτο. Οι Αμερικανοί διαπραγματεύονταν σε ξεχωριστά δωμάτια με τον Μπέκιν αφ’ ενός και τον Σαντάτ αφ’ ετέρου.

Στο τέλος τούς οδήγησαν σε κοινό δωμάτιο, όπου ο Κάρτερ τούς απείλησε και τους εκβίασε ότι, όποιος σηκωθεί και φύγει πρώτος από τις συνομιλίες, θα καταδειχθεί από τις ΗΠΑ ως ο αίτιος του αδιεξόδου.

Για την ιστορία να υπενθυμίσουμε ότι: Το Καμπ Ντέιβιντ ‘78 θεωρήθηκε από τους Άραβες ως η προδοσία του Σαντάτ σε βάρος των Παλαιστινίων και ο Σαντάτ δολοφονήθηκε στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια παρελάσεως το 1981. Ο θεωρούμενος ως «αρχιτέκτων» της συνεννόησης Σαντάτ με τις ΗΠΑ για το Καμπ Ντέιβιντ, Γιουσούφ Ελ Σεμπάι, δολοφονήθηκε από Παλαιστινίους στο Χίλτον της Λευκωσίας το 1978, με τις γνωστές στη συνέχεια αιματηρές συνέπειες στο αεροδρόμιο Λάρνακας…

Ε Ν Δ Ε Χ Ο Μ Ε Ν Ω Σ τον ρόλο του Κάρτερ στο Καμπ Ντέιβιντ του 1978, επιδιώκει ο κ. Ακιντζί να τον παίξει ο νυν Γ.Γρ. των Η.Ε., κ. Μπαν Κι Μουν, ο οποίος ήδη έσπευσε να ανακοινώσει ότι πάει στο ελβετικό Mont Pelerin ως ο ύπατος αιγιδούχος των διαπραγματεύσεων…

Ε Π Ι ΤΗΣ ουσίας των εκεί διαπραγματεύσεων οι Τούρκοι εκκινούν από θέσεις διαπραγματευτικής ισχύος. Έχοντας υπέρ τους «κεκτημένα» δύο κείμενα θεμελιακών υποχωρήσεων της ελληνικής πλευράς. Πρώτο, το Κοινό Ανακοινωθέν Χριστόφια - Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008 και, δεύτερο, την Κοινή Διακήρυξη Αναστασιάδη - Έρογλου της 11ης Φεβρουαρίου 2014. Αμφότερα προβλήθηκαν θριαμβευτικά και από την κυβέρνηση της Τουρκίας στο 105σέλιδο Έγγραφό της προς την Ε.Ε., 23η Ιουνίου 2014, διά του οποίου όρισε και πάλι το ληξιπρόθεσμο του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας ως «εκλιπούσας».

Ε Π Ι ΤΩΝ «κεκτημένων» αυτών που ορίζουν ως «σκελετό λύσης» (έτσι τ’ ονόμασαν διαδοχικά οι Χριστόφιας και Αναστασιάδης) την αντικατάσταση, τη διαδοχή και την κληρονόμηση της νυν Κυπριακής Δημοκρατίας από ένα νέο κράτος Διζωνικού Συνεταιρισμού Δύο Ισότιμων Συνιστώντων Κρατών, με ισότιμη επί παντός Τουρκική Συγκυριαρχία, ιδίως επί της «μίας και μόνης κυριαρχίας» κι επί της «μίας και μόνης διεθνούς προσωπικότητας», ευελπιστούν οι Τούρκοι ότι θα πετύχουν τους λεπτομερέστερους όρους νομιμοποίησης των επιδιώξεών τους για μετατροπή της Κύπρου ολόκληρης σε τουρκικό προτεκτοράτο.

Σ Τ Ο ΕΠΙΠΕΔΟ της τακτικής: Η επιτυχία του κ. Ακιντζί να ικανοποιηθεί η απαίτησή του για εκτός Κύπρου «απομονωμένες» συνομιλίες τύπου Camp David στο Mont Pelerin, υποβοηθά την αυτοπεποίθησή του ότι έτσι θα νομιμοποιηθεί κι η επόμενη, εκπεφρασμένη, ήδη, απαίτησή του για Πενταμερή Διάσκεψη για την περαιτέρω κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή, αν αποτύχει σε αυτό, να εκμαιεύσει την επίρριψη των ευθυνών για το αδιέξοδο στον Αναστασιάδη (οι εκβιασμοί Κάρτερ στους Μπέκιν και Σαντάτ), ώστε να προελάσει διεθνώς το «σχέδιο Β» της Τουρκίας για το Κυπριακό.
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ