Ο φιλόλογος Ανδρέας Παπασταύρου

«Ως χαρίεν έστ’ άνθρωπος, αν άνθρωπος ή». Αυτή η ρήση του Μενάνδρου ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του ρέκτη φιλολόγου Ανδρέα Παπασταύρου, του υπέροχου ανθρώπου με το πλατύ χαμόγελο, την αρχοντιά της ψυχής και την απέραντη καλοσύνη.

Συγκλονιστήκαμε στο άγγελμα της είδησης του αδόκητου θανάτου του. Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Το προσδόκιμο ζωής ανέβηκε. Κι όμως! Τον χάσαμε τον αγαπημένο μας φίλο, τον αρχαιομαθή, με τη στέρεα κλασική παιδεία, όσο λίγοι, με την ευρυμάθεια και τη φιλομάθειά του, την ευαίσθητη ψυχή του, τη γλυκύτητα της μορφής του, την ανθρωπιά του, την αγάπη του για τους συνανθρώπους του.

Είχα την ευλογία να συνεργαστώ μαζί του και να είμαστε στο ίδιο γραφείο στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, όταν εκείνος ήταν Επιθεωρητής, αποσπασμένος στο Γραφείο της Υπουργού κ. Κλαίρης Αγγελίδου, κι εγώ υπηρετούσα ως Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεών της. Η συνύπαρξη μαζί του ήταν μια συνεχής χαρά και ευτυχία.

Ένας άνθρωπος ήθους, εύχαρις, συναινετικός, απλός, καταδεχτικός, χαμηλών τόνων, πολύ μορφωμένος, με χιούμορ, που πάντα έδινε χώρο στον άλλο, σεβόταν τις απόψεις του, έδινε απλόχερα την αγάπη του. Συνήθιζε να με αποκαλεί «Η πέρτικα της Μεσαρκάς». Γελούσαμε πολύ μαζί με τον μ. Αντρέα Παπασταύρου, συζητούσαμε, είχαμε κοινές αξίες, την πατρίδα, τη θρησκεία, την οικογένεια.

Τότε, γνώρισα και την οικογένειά του, την καλή του τη Μάρω και τα όμορφα κορίτσια του, και μας έδεσε μια όμορφη φιλία. Κάθε φορά που συναντιόμασταν, ήταν πανηγύρι χαράς και αγάπης. Η καλοσύνη του ήταν μεταδοτική. Η ευγένειά του σε συνάρπαζε. Κι όλα τα σκέπαζε η μεγάλη του αγάπη για τον άλλο, τον συνάνθρωπό του, που τον έβλεπε ως εικόνα του Θεού.

Τα τελευταία χρόνια συνομιλούσαμε συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου και πάλι θαυμάζαμε την αρχαιομάθεια και τον στέρεο ηθικό κώδικα, τις αρετές που τον κοσμούσαν, γιατί όντως ήταν ένας άνθρωπος αρετής! Ένας μαθητής του τον χαρακτήρισε ως Φως! Εμπνευσμένος καθηγητής, εμβριθής μελετητής, ηγετική φυσιογνωμία, ακάματος εργάτης των κλασικών γραμμάτων, οραματιζόταν τη βελτίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, και γι' αυτό εργαζόταν ακατάπαυστα.

Ο μακαριστός Ανδρέας Παπασταύρου ήταν ομολογουμένως ένας από τους τίμιους και αδιάφθορους πολιτειακούς αξιωματούχους, που λάμπρυνε με την παρουσία του το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Πάντα μας υποδεχόταν με το πράο, γαλήνιο και φωτερό χαμόγελό του που μας σαγήνευε.

Αιωνία και αγήρατος η μνήμη του! Θα τον θυμόμαστε παντοτινά ως έναν σεμνό άνθρωπο, αξιοπρεπή, με πλούτο ψυχής και αστείρευτη αγάπη για όλους μας, με αγάπη για τον Θεό και την Ελλάδα μας.

ΖΗΝΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΔΗ
Φιλόλογος, MSc, Υποψήφια Δήμαρχος Λευκονοίκου