Αλλαγές στους κανονσιμούς καλαθόσφαιριας:

Μία σημαντική αλλαγή του κανονισμού αφορά στον παίκτη ο οποίος γλιστρά στο έδαφος για να κλέψει μία μπάλα. Μέχρι τώρα, οι διαιτητές σφύριζαν βήματα όταν ο παίκτης γλιστρούσε στο παρκέ κρατώντας την μπάλα. Από φέτος, οι διαιτητές δεν θα σφυρίζουν βήματα όταν ο παίκτης γλιστρά στο παρκέ. Εν συνεχεία, όμως ο παίκτης θα πρέπει ή να συνεχίσει την ντρίπλα (εφόσον δεν έχει σταματήσει να ντριπλάρει) ή να πασάρει. Η αλλαγή αυτή προωθήθηκε ως «μπόνους» για τον αθλητή που παίζει με πάθος και αυτοθυσία.

Από φέτος με τη λήξη των οχτώ δευτερολέπτων, χρόνος που έχει μία ομάδα για να κατεβάσει την μπάλα στο δεύτερο μισό του γηπέδου, ο ντριπλέρ θα πρέπει να έχει περάσει και τα δυο πόδια του και την μπάλα από την κεντρική γραμμή. Μέχρι φέτος, ακόμη κι αν ο ντριπλέρ είχε περάσει το ένα πόδι του στο άλλο μισό με τη λήξη των οχτώ δευτερολέπτων δεν ήταν παράβαση. Αυτός ο νέος κανονισμός έχει σκοπό να κάνει τον παίκτη και την ομάδα να περάσει πιο γρήγορα την κεντρική γραμμή.

Αυτό το άρθρο βρίσκεται σε συσχετισμό με το άρθο 28 των οχτώ δευτερολέπτων και αφορά το «μπρος πίσω». Από τη στιγμή που ο παίκτης (ντριπλέρ) έχει περάσει μόνο το ένα πόδι στο δεύτερο μισό, θεωρείται πως δεν έχει περάσει στην επίθεση και αν επιλέξει να επιστρέψει στο πρώτο μισό (άμυνα), πάντα με ντρίπλα (κι εφόσον υπάρχει χρόνος έως τη λήξη των 8 δευτερολέπτων) δεν σφυρίζεται «μπρος πίσω». Αυτό ισχύει μόνο για τον ντριπλέρ και όχι για τον πασέρ. Δεν μπορεί δηλαδή ο ντριπλέρ να πασάρει πίσω, στο πρώτο μισό αν έχει περάσει μόνο το ένα πόδι στην επίθεση (δεύτερο μισό).

Πάντα σχετικά με το «μπρος-πίσω»: Αν ένας παίκτης από την άμυνά του (πρώτο μισό) κάνει βαθιά μπαλιά (bazeball πάσα) στην επίθεση και κάποιος αμυντικός πηδάει στον αέρα και "κλέβει", δηλαδή παίρνει την κατοχή της μπάλας στον αέρα ενώ βρίσκεται στην επίθεση (δεύτερο μισό), αλλά προσγειώνεται πίσω στην άμυνά του, δεν σφυρίζεται «μπρος πίσω». Εδώ ο κανονισμός θέλει να «πριμοδοτήσει» τον παίκτη που «έκλεψε» και γι' αυτό δεν υπάρχει παράβαση.

Αναφορικά με το αντιαθλητικό φάουλ: Οταν ένας παίκτης κλέβει την μπάλα και πάει να φύγει σε αιφνιδιασμό, από τη στιγμή που δεν υπάρχει μεταξύ αυτού και του καλαθιού προς το οποίο κατευθύνεται κανένας άλλος αμυντικός, οποιοδήποτε φάουλ δεχτεί αυτός από πίσω ή από πλάγια σφυρίζεται αντιαθλητικό που σημαίνει δύο βολές και κατοχή μπάλας.

Αναφορικά με την υπερβολική χρήση των αγκώνων: Ο νέος αυτός κανονισμός θέλει να προστατεύσει τους αθλητές τιμωρώντας όποιον παίκτη κάνει υπερβολική χρήση των αγκώνων για να αποτρέψει έναν τραυματισμό. Συνήθως, τους αγκώνες χρησιμοποιούν οι ψηλοί στα ξεμαρκαρίσματα, καθώς και στη διεκδίκηση των ριμπάουντ. Αν ο διαιτητής κρίνει ότι η κίνηση των ή του αγκώνα θα μπορούσε να προκαλέσει χτύπημα στον αντίπαλο, ο νέος κανονισμός προβλέπει τεχνική ποινή (δύο βολές και κατοχή μπάλας). Αν έχει υπάρξει ήδη επαφή, έχει δηλαδή χτυπήσει με τους αγκώνες τον αντίπαλο, όπως ο Βαρεχάο της Εθνικής Βραζιλίας χτύπησε τον Νίκο Ζήση στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας (2006) προκαλώντας τον σοβαρό τραυματισμό του Ελληνα διεθνή, τότε ο διαιτητής σφυρίζει αντιαθλητικό (δύο βολές και κατοχή). Ουσιαστικά, λοιπόν ο νέος κανονισμός θέλει να προλάβει τον τραυματισμό και να παραδειγματίσει τον παίκτη πριν συμβεί το χειρότερο. Τόσο η τεχνική ποινή, όσο και το αντιαθλητικό φάουλ προβλέπουν την ίδια ποινή (δύο βολές και κατοχή μπάλας), αλλά πριν την επαφή ο διαιτητής δεν δεν μπορεί να καταλογίσει φάουλ γι' αυτό και επιλέγεται η τεχνική ποινή ως παραδειγματισμός.