Σημερινή

Τρίτη, 16/10/2018
RSS

Δάκτυλος Βρυξελλών στην Καταλωνία

| Εκτύπωση | 07 Οκτώβριος 2018, 18:04 | Του Γιάννη Γιωργαλλή

ΜΑΝΟΥΕΛ ΒΑΛΣ: ΑΠΟ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΔΗΜΑΡΧΟΣ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ Ε.Ε.

ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ, ΜΑΝΟΥΕΛ ΒΑΛΣ. Ο ΠΡΩΗΝ ΙΣΧΥΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΩΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ, ΤΑΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΗΔΗ ΤΡΙΚΥΜΙΣΜΕΝΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΩΝΙΑ

Η ανθυποψήφιά του και νυν δήμαρχος της Βαρκελώνης, Άντα Κολάου, χωρίς περιστροφές μίλησε για οικονομικές ελίτ που συμπορεύονται με το Κόμμα των Πολιτών, χρηματοδοτώντας έναν υποψήφιο από τη Γαλλία


Τη Γαλλία για χάρη της Βαρκελώνης εγκαταλείπει ο πρώην Πρωθυπουργός της χώρας, Μανουέλ Βαλς. Ο Μανουέλ Βαλς, μπαίνοντας στην -κατώτερη του πρωθυπουργικού θώκου- αρένα για τη δημαρχία της καταλανικής πρωτεύουσας, έχει να αντιμετωπίσει ανθυποψηφίους, οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί να δίνουν τις μάχες τους στο κρίσιμο πρόβλημα της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας, ζήτημα το οποίο ένα χρόνο μετά παραμένει ανοιχτή πληγή τόσο για τους υπερμάχους όσο και για τους πολέμιούς του.

Αφότου διαψεύστηκαν οι προεδρικές φιλοδοξίες του στη Γαλλία, το 2017, ο Βαλς αποφάσισε να εμπλακεί στην πολιτική σκηνή της Ισπανίας, οργανώνοντας συναντήσεις και διαδηλώσεις κατά των αυτονομιστών της Καταλωνίας που επιχείρησαν, πέρσι τον Οκτώβριο, να υλοποιήσουν το όνειρο της ανεξαρτησίας.

Η αμφιλεγόμενη κίνησή του, για κάποιους αποτελεί την πρόκληση στη βαθιά πεποίθηση ότι η ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή παραμένει μια εθνική υπόθεση. Δίχως άλλο, όμως, η υπέρβαση του Μανουέλ Βαλς συνιστά την πρώτη απόπειρα πρώην επικεφαλής κυβερνήσεως της Ε.Ε. να υποβάλει υποψηφιότητα σε μια άλλη χώρα, στην οποία γεννήθηκε, για μια κατώτερη θέση, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις του για την «πληγωμένη» πρωτεύουσα της Καταλωνίας.

Η ερμηνεία της υποψηφιότητας

Οι προσπάθειες ερμηνείας της υποψηφιότητας του Βαλς σε μια ομολογουμένως εχθρική πολιτική σκηνή μπορούν να αναζητηθούν στις αντιδράσεις όταν ανακοίνωσε την απόφασή του. Από τη μια, οι ιαχές πολέμου μιας μερίδας του πολιτικού κόσμου της Καταλωνίας και από την άλλη οι τυμπανοκρουσίες των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων και ομάδων που πρόσκεινται στις Βρυξέλλες. Η ανθυποψήφιά του και νυν δήμαρχος της Βαρκελώνης, Άντα Κολάου, χωρίς περιστροφές μίλησε για οικονομικές ελίτ που συμπορεύονται με το Κόμμα των Πολιτών, χρηματοδοτώντας έναν υποψήφιο από τη Γαλλία.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Υπουργός Εξωτερικών της Καταλωνίας, Έρνεστ Μαραγκάλ, ο οποίος δήλωσε ότι αποτελεί έκπληξη, κάποιος που δεν έζησε ποτέ στην πόλη να είναι υποψήφιος, συμπληρώνοντας ότι η υποψηφιότητα Βαλς φαίνεται να συνδέεται με συμφέροντα και χρηματοδοτήσεις που δεν έχουν να κάνουν με τη Βαρκελώνη. Την υποψηφιότητα Βαλς ερμηνεύει με τον ίδιο τρόπο και η Αριστερά, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον «υποψήφιο των πλουσίων όχι μόνο όμως της Βαρκελώνης», υπονοώντας ότι η πολιτική του καμπάνια χρηματοδοτείται από «εξωτερικές πηγές».

Η συγκαλυμμένη επέμβαση των Βρυξελλών

Η επίσημη θέση των Βρυξελλών για το «αγκάθι» της ανεξαρτησίας της Βαρκελώνης δεν είναι άγνωστη. «Δεν είναι στην ατζέντα μας», δήλωνε ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, αποφεύγοντας να αναφερθεί στις ευρωπαϊκές στρατηγικές των προηγούμενων χρόνων, όπως η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και οι ροές μεταναστών από τη Συρία.

Αμέτρητες φορές οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιδόθηκαν σε ολονύχτιες Συνόδους πιέζοντας για λύσεις σε κοινά προβλήματα. Εντούτοις, οι Βρυξέλλες δεν έκρυψαν ποτέ την ανησυχία τους για το κρίσιμο ζήτημα της ανεξαρτησίας, το οποίο διατηρείται ζωντανό ένα χρόνο μετά και η «Μάχη της Βαρκελώνης», όπως αποκαλούν τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου, κρίνεται ως η συνέχειά του.

Τα αποσχιστικά κινήματα που «τρομάζουν» την Ε.Ε.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα αποσχιστική κινήματα αποτελούν «πονοκέφαλο» για τις Βρυξέλλες, προκαλώντας τριγμούς στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα που στηρίζεται στη σταθερότητα και τη συνοχή. Όχι πολύ μακριά από την Καταλωνία, η αυτόνομη περιφέρεια των Βάσκων έχει απώτερο σκοπό την ανεξαρτησία της από την Ισπανία.

Στη Βαλλωνική Περιοχή του Βελγίου υπάρχουν κινήματα για την ανεξαρτησία της περιοχής, με μια ομάδα να καλεί το γαλλόφωνο Βέλγιο να ενσωματωθεί στη Γαλλία, ενώ η Φλαμανδική περιοχή, η πιο ευημερούσα ολλανδόφωνη περιφέρεια στον βορρά, έχει από καιρό αναζητήσει τρόπο να αποσχιστεί. Στη Γαλλία, εξάλλου, το εθνικιστικό κίνημα της Κορσικής επιδιώκει όλο και μεγαλύτερη αυτονομία για το νησί με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο της Κορσικής να απαιτεί ανεξαρτησία από το 1976.

Στην Ιταλία, στο γερμανόφωνο Νότιο Τιρόλο, ένα αποσχιστικό κίνημα ζητάει επιτακτικά την επανένωση με την Αυστρία, ενώ πρόβλημα αποτελεί και η περιφέρεια Veneto, περιοχή η οποία επιδιώκει σημαντικά μεγαλύτερη αυτονομία από τη Ρώμη και πρόσθετες εξουσίες. Στη γειτονική Γερμανία, ο βαυαρικός εθνικισμός υπήρξε ισχυρός από την ένταξη στη Γερμανία το 1871, με μια δημοσκόπηση του 2017 να δείχνει ότι ένας στους τρεις Βαυαρούς είναι υπέρ της ανεξαρτησίας. Τέλος, τα νησιά Φερόε, μια αυτόνομη, αυτοδιοικούμενη χώρα μέσα στη Δανία, ζητά πλέον πλήρη ανεξαρτησία και αναγνώριση ως ένα κυρίαρχο κράτος.

Βαλς, ο πολίτης της Ευρώπης

Σκαλίζοντας κάποιος την υποψηφιότητα του Μανουέλ Βαλς, εάν δεν σταθεί στους χαρακτηρισμούς του τυχοδιωκτισμού και της τελειωμένης πολιτικής καριέρας στη Γαλλία που πολλοί του προσάπτουν, μπορεί εύκολα να εντοπίσει έναν ενσαρκωτή του ευρωπαϊκού πολιτικού ιδεώδους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι απανταχού υπέρμαχοι της ευρωπαϊκής ιδέας είδαν την κίνησή του ως ένα σύμβολο της υπερεθνικής υπόσχεσης της Ε.Ε. Ο ίδιος ανάγει τη ρητορική των Βρυξελλών σε κεντρική ιδέα της προεκλογικής του εκστρατείας, δηλώνοντας ότι «αυτό είναι το όνειρο της Ευρώπης. Το ενδιαφέρον μου για την δημαρχία είναι το κατ' εξοχήν παράδειγμα του Ευρωπαίου πολίτη».

Παρουσιάζεται ως πολέμιος της ανεξαρτησίας της Καταλωνίας, καταφέρεται με βαρείς χαρακτηρισμούς κατά των εκφραστών της, ενώ θεωρεί ότι «η διάλυση της Ισπανίας είναι συνώνυμο της διάλυσης της Ευρώπης».

Δεν κρύβει την αποστροφή του για τον λαϊκισμό (των αποσχιστών), ενώ πιστεύει ότι η μέχρι σήμερα επιλογή της διακυβέρνησης της Καταλωνίας ήταν ο δρόμος του λαϊκισμού και του εθνικισμού, ο οποίος οικοδομήθηκε πάνω σε κατηγορίες κατά της Μαδρίτης, των Βρυξελλών, της Ουάσιγκτον και των λοιπών ξένων δυνάμεων. «Μπορείς να είσαι πατριώτης και να αγαπάς την χώρα σου και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δεν μπορείς να είσαι εθνικιστής και να αγαπάς την Ευρώπη», καταλήγει.

Η στήριξη των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων

Καθόλου τυχαίο δεν είναι το ότι στο πλευρό του τάσσονται οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις και όσοι αντιτάσσονται στην ανεξαρτησία της περιφέρειας. «Δεν υπάρχει καλύτερος (από τον Μανουέλ Βαλς) για να αποκαταστήσει το κύρος της Βαρκελώνης και να νικήσει τον λαϊκισμό και τις αποσχιστικές τάσεις», έγραψε στο Twitter o πρόεδρος του Κόμματος των Πολιτών, Albert Rivera, αναφερόμενος στην υποψηφιότητα του Γάλλου πρώην πολιτικού.

Το Κόμμα των Πολιτών μετέτρεψε την οργή των πολέμιων της ανεξαρτησίας σε ψήφους και έγινε το μεγαλύτερο κόμμα του καταλανικού Κοινοβουλίου τον περασμένο Δεκέμβριο, χωρίς όμως να πετύχει ολοκληρωτικό έλεγχο έναντι των αποσχιστών, καθιστώντας τη νίκη των δημοτικών εκλογών ως ένα βήμα προς την πλήρη επικράτηση έναντι των υπερμάχων της ανεξαρτησίας. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν προκάλεσε έκπληξη η στήριξη των «Πολιτών» στον Μανουέλ Βαλς, στο πρόσωπο του οποίου βλέπουν τον εκφραστή της ασφάλειας στη βάση της παραδοσιακής πολιτικής στην Ισπανία.