Σημερινή

Τετάρτη, 21/11/2018
RSS

Η μεγάλη στροφή του Κιμ Γιονγκ-Ουν

| Εκτύπωση | 06 Μάιος 2018, 18:00 | Του Μάριου Ζίττη

ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΩΘΗΣΑΝ ΤΟΝ ΗΓΕΤΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΟΡΕΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΙΣΤΩΝΟΥΝ ΤΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΚΟΡΕΑΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΡΑΜΠ. Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΑΜΠ, ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΗΝΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ 2017, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΠΡΩΤΟΦΑΝΗ ΡΗΤΟΡΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΜ ΓΙΟΝΓΚ-ΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΚΟΡΕΑΣ

Αναλαμβάνοντας καθήκοντα μόλις τον Μάιο του 2017, ο Νοτιοκορεάτης Πρόεδρος είχε από την αρχή της θητείας του σε προτεραιότητα τον διάλογο με τη Βόρειο Κορέα


Τον Νοέμβριο του 2017, το αυταρχικό καθεστώς της Βορείου Κορέας, διά της εντολής του ηγέτη του Κιμ Γιονγκ-Ουν, εκτόξευε τον Διηπειρωτικό Βαλλιστικό Πύραυλο (ΔΒΠ) «Χουασόνγκ 15», με βεληνεκές ικανό να κτυπήσει οποιοδήποτε μέρος των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις αρχές της Βορείου Κορέας. Το «ταξίδι» του «Χουασόνγκ 15» κρίθηκε επιτυχημένο και μονοπώλησε στα διεθνή θέματα των δελτίων ειδήσεων παγκοσμίως, προκαλώντας εκνευρισμό και ανησυχία στις ΗΠΑ. Όπως ήταν φυσικό, αρκετοί πολιτικοί αναλυτές υποστήριξαν τότε ότι η επιτυχής εκτόξευση που έλαβεν χώραν τον Νοέμβριο του 2017 θα ενίσχυε τη διπλωματική και στρατηγική θέση της Βορείου Κορέας, η οποία έκτιζε την εξωτερική πολιτική και ασφάλειά της στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.

Παρόλα αυτά, πέντε μήνες αργότερα, ο Ανώτατος Ηγέτης της χώρας ανακοίνωσε τη δέσμευσή του για αποπυρηνικοποίηση της χώρας. Παράλληλα, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν προχώρησε σε μια σειρά διπλωματικών επαφών, μέσω αξιωματούχων του και αυτοπροσώπως, κάνοντας στροφή 180 μοιρών από αυτό που παρουσίαζε από το 2011, όταν είχε αναλάβει την εξουσία. Μετά την ιστορική συνάντησή του με τον Νοτιοκορεάτη Πρόεδρο Μουν Τζε-Ιν, ο Κιμ Γιονγκ-Ουν αναμένεται εντός του μήνα να συναντηθεί με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντοναλντ Τραμπ.

Ο παράγοντας Ντόναλντ Τραμπ

Πολιτικοί αναλυτές και μέσα ενημέρωσης πιστώνουν τη στροφή του Βορειοκορεάτη δικτάτορα στη στάση του Προέδρου Τραμπ. Ο Πρόεδρος Τραμπ, αναλαμβάνοντας τα ηνία της εξουσία τον Ιανουάριο 2017, χρησιμοποίησε πρωτοφανή ρητορική για τον Κιμ Γιονγκ-Ουν και το καθεστώς της Βορείου Κορέας. Η κυβέρνηση Τραμπ πίεσε όσο ποτέ άλλοτε τη διεθνή κοινότητα για περαιτέρω κυρώσεις έναντι του καθεστώτος, με στόχο τον οικονομικό αποκλεισμό της χώρας, στοχεύοντας σε μεγάλο βαθμός την Κίνα, χώρα με την οποία η Βόρειος Κορέα διατηρεί στενούς οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς. Παρότι η στάση Τραμπ ουσιαστικά όξυνε την αντιπαράθεση με το καθεστώς, πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι ο μη-προβλέψιμος χαρακτήρας του Τραμπ και τα οικονομικά μέτρα εναντίον της Βορείου Κορέας ήταν καθοριστικά για να σπάσει η εσωστρέφεια του καθεστώτος.

Ο χαρισματικός Μουν Τζε-Ιν

Παρότι τα εύσημα για τη θετική τροπή των εξελίξεων με τη Βόρειο Κορέα καρπώνεται σε μεγάλο βαθμό ο Πρόεδρος Τραμπ, όποιος παρακολουθεί την επικαιρότητα στις διακορεατικές σχέσεις θα διαπιστώσει τον καθοριστικό ρόλο της στάσης του Νοτιοκορεάτη Προέδρου Μουν Τζε-Ιν. Η μετριοπαθής στάση, την οποία τήρησε τους τελευταίους 6 μήνες, αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα αποκλιμάκωσης. Αναλαμβάνοντας καθήκοντα μόλις τον Μάιο του 2017, είχε από την αρχή της θητείας του σε προτεραιότητα τον διάλογο με τη Βόρειο Κορέα.

Παρά τις τεταμένες σχέσεις της Βορείου Κορέας και της Δύσης στα τέλη του περασμένου χρόνου, ο Νοτιοκορεάτης Πρόεδρος έβαλε σαν στόχο να κτίσει κλίμα εμπιστοσύνης με το καθεστώς Κιμ. Με τη Νότιο Κορέα διοργανώτρια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, ο Μουν Τζε-Ιν κάλεσε επανειλημμένα τη Βόρειο Κορέα να συμμετάσχει στους αγώνες που θα ελάμβαναν χώρα στην Πιονγκτσάνγκ.

Σε πλήρη συντονισμό με τις ΗΠΑ, και παρά την έντονη κριτική και αμφισβήτηση που δέχτηκε από τους συμμάχους του και τους πολιτικούς του αντιπάλους, προέβη σε διαβήματα για ακύρωση των στρατιωτικών γυμνασίων ΗΠΑ και Νοτίου Κορέας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Σαν αποτέλεσμα είχαμε την απρόσμενη ομιλία του Κιμ Γιονγκ-Ουν την Πρωτοχρονιά 2018, στην οποία δήλωνε ότι θα στείλει τους Βορειοκορεάτες αθλητές και αξιωματούχους του κράτους στους αγώνες. Επιπλέον, δύο μέρες αργότερα είχαμε την αποκατάσταση της γραμμής επικοινωνίας βορρά και νότου στο Πανμουντζόμ, στην Κορεατική Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη.

Η Βορειοκορεατική αποστολή συμμετείχε στους αγώνες της Πιονγκτσάνγκ κάτω από τη σημαία της ενοποιημένης Κορέας. Η αδελφή του Κιμ Γιονγκ-Ουν ήταν και αυτή μέρος της αποστολής αθλητών και ανώτατων αξιωματούχων που φιλοξενήθηκαν με επιτυχία στη χώρα. Με την επιστροφή της αποστολής πίσω στη χώρα ο Κιμ Γιονγκ-Ουν ευχαρίστησε τον Μουν Τζε-Ιν για τη φιλοξενία της Βορειοκορεατικής αποστολής και κάλεσε τον Νοτιοκορεάτη Πρόεδρο επισήμως στην Πιονγκγιάνγκ. Ο Νοτιοκορεάτης Πρόεδρος θεωρείται από πολλούς ένας από τους βασικότερους ενορχηστρωτές της επαφής πλέον μεταξύ της Βορείου Κορέας και του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Κατάρρευση της στρατηγικής της Β. Κορέας;

Πίσω από την στροφή του Βορειοκορεάτη ηγέτη βρίσκεται για πολλούς αναλυτές η ανησυχία του καθεστώτος για πιθανή ανατροπή του αλλά και η επιθυμία του Κιμ να παραμείνει στην εξουσία. Μέσω της διπλωματίας και της αναστολής του πυρηνικού προγράμματος της χώρας, ο Βορειοκορεάτης δικτάτορας μπορεί να επισφραγίσει την ασφάλεια του καθεστώτος του και να παρουσιαστεί στη διεθνή κοινότητα σαν ήρωας.

Παρά τις στομφώδεις διακηρύξεις του βορειοκορεατικού καθεστώτος για το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας, η πραγματικότητα είναι ότι η Βόρειος Κορέας αυτοεγκλωβίστηκε στην στρατηγική της. Με τις ισχυρές κυρώσεις εναντίον της και τη μεγάλη μείωση στο εμπόριο μεταξύ Νοτίου Κορέας και Κίνας, η χώρα οδηγήθηκε σε οικονομική και πολιτική ασφυξία χωρίς δυνατότητες εκτόνωσης. Αυτό ίσως να ήταν και το θέμα συζήτησης της επίσκεψης του Κιμ Γιονγκ-Ουν στο Πεκίνο, στο πρώτο του ταξίδι του στο εξωτερικό αφότου ανέλαβε τα ηνία της χώρας το 2011. Πιθανό σενάριο είναι η ηγεσία της Βορείου Κορέας να αντιλήφθηκε ότι η στρατηγική την οποία ξεκίνησε ο προκάτοχος του σημερινού ηγέτη της χώρας, Κιμ Γιονγκ-Ιλ, απέτυχε.

Η μετριοπαθής στάση του Νοτιοκορεάτη Προέδρου έδωσε την ευκαιρία στον Κιμ Γιονγκ-Ουν να απεγκλωβιστεί από το αδιέξοδο στο οποίο είχε οδηγηθεί με την τακτική των πυρηνικών εξοπλισμών, η οποία απειλούσε την ασφάλεια της χώρας όσο ποτέ άλλοτε.