Σημερινή

Τετάρτη, 22/11/2017
RSS

Αποσχιστικές τάσεις και η Φλάνδρα

| Εκτύπωση | 29 Οκτώβριος 2017, 18:04 | Της Μαρίνας Χατζηκώστα

ΕΝΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ, ΜΕ ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΤΟ «ΜΙΚΡΟΒΙΟ» ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Μετά την προσπάθεια απόσχισης της Καταλωνίας και τη συντριπτική απαίτηση των πολιτών σε Λομβαρδία και Βενέτο για μεγαλύτερη αυτονομία από την κηδεμονία της Ρώμης, τα βλέμματα στρέφονται πλέον στο Βέλγιο. Εκεί όπου εδώ και τέσσερεις δεκαετίες η ακροδεξιά εργάζεται μεθοδικά για την επίτευξη του στόχου της ανεξαρτησίας. Μόνο που μια ανεξάρτητη Φλάνδρα είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης του Βελγίου

Εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια, τα ακροδεξιά κόμματα της Φλάνδρας, με μπροστάρη το «Συμφέρον της Φλάνδρας», επιχειρούν με αρχιτεκτονικό τρόπο να θέσουν τα θεμέλια για μιαν ανεξάρτητη Φλάνδρα


Είναι εμφανές πλέον το καθεστώς ανησυχίας που επικρατεί σε πολλά κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκαλώντας πονοκεφάλους σε περισσότερο ή λιγότερο ισχυρούς Ευρωπαίους ηγέτες. Μετά την Καταλωνία, ο ασκός του Αιόλου έκανε το πέρασμά του από την Ιταλία, όπου Λομβαρδία και Βένετο διεκδικούν την απαλλαγή τους από την κηδεμονία της Ρώμης και, όπως όλα δείχνουν, κατευθύνεται πλέον στη Βελγική Φλάνδρα.

Το μικρόβιο της ανεξαρτησίας

Οι αποσχιστικές τάσεις στη Βελγική Φλάνδρα και το "όνειρο" μιας ανεξάρτητης Φλάνδρας τροφοδοτούνται κυρίως από την έντονη δυσαρέσκεια των κατοίκων της περιοχής, για τις μεταφορές των πόρων από τη δική τους περιοχή, προς τον φτωχότερο Νότο. Εν μέσω των εξελίξεων που ταρακουνούν συθέμελα την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ολλανδόφωνη εφημερίδα De Tijd ανακινεί το θέμα και δίνει το σήμα για την έναρξη του διαλόγου. Η εφημερίδα διερωτάται "κατά πόσον η Καταλωνία θα ανάψει τελικά φωτιά, καθώς ήδη ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες φαίνονται να ανησυχούν". Τον ίδιο προβληματισμό εκφράζει και η εφημερίδα De Standaard, ισχυριζόμενη πως το χάος που επικρατεί στην Ισπανία είναι πολύ πιθανό να εμπνεύσει και άλλες ευρωπαϊκές εθνότητες, οι οποίες θα θελήσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Καταλωνίας, παρά τις συνέπειες που ακολούθησαν την ενεργοποίηση του άρθρου 155 και την ανάληψη όλων των εξουσιών από τη Μαδρίτη.

Φιλοξενεί μάλιστα απόψεις διεθνολόγων, οι οποίοι υποστηρίζουν τη μεγάλη πιθανότητα του "domino effect" και οι οποίοι επιχειρούν να δικαιώσουν εκείνους που υποστηρίζουν, όλο και περισσότερο, ότι το μέλλον της Ευρώπης δεν θα αποτελούν πλέον τα έθνη-κράτη αλλά οι μικρότερες περιφέρειες. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι λίγοι εκείνοι που ήδη μιλούν για "εποχή των μεγάλων αποσχίσεων", που βρίσκεται προ των πυλών.

Τα σενάρια

Εδώ και περισσότερα από 40 χρόνια τα ακροδεξιά κόμματα της Φλάνδρας, με μπροστάρη το "Συμφέρον της Φλάνδρας", επιχειρούν με αρχιτεκτονικό τρόπο να θέσουν τα θεμέλια για μιαν ανεξάρτητη Φλάνδρα. Στην προσπάθεια αυτή όλο και ενεργότερο ρόλο έχει πλέον και η "Νέα Φλαμανδική Συμμαχία", η οποία επιδιώκει ένα ειρηνικό διαζύγιο. Το κόμμα "Νέα Φλαμανδική Συμμαχία" είναι επίσης γνωστό για την επιμονή του στη χρήση της ολλανδικής γλώσσας στις συναλλαγές με κρατικούς φορείς και για την προώθηση της χρήσης των Ολλανδικών ως της γλώσσας που θα επιτρέπει την ενσωμάτωση στην κοινωνία. Συμμετέχει στη φλαμανδική κυβέρνηση σε συνεργασία με το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα και το Εναλλακτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Από τις ζυμώσεις, το μεγαλύτερο κόμμα της Φλάνδρας φαίνεται να προσανατολίζεται πλέον σε ένα μοντέλο Συνομοσπονδίας, με βάση το οποίο εκχωρείται στις περιφέρειες της Φλάνδρας αλλά και Βαλλονίας, το μεγαλύτερο μέρος των αρμοδιοτήτων που ασκεί αυτήν τη στιγμή η βελγική Ομοσπονδία. Σενάριο που αποτελεί αν όχι τον χειρότερο, έναν από τους χειρότερους εφιάλτες των Βρυξελλών.

Φλαμανδική δημοκρατία

Της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Βελγικής Φλάνδρας ηγείται ο βαρόνος Σαρλ Μισέλ, που είναι θερμός υποστηρικτής της ίδρυσης μιας φλαμανδικής δημοκρατίας. Η Νέα Φλαμανδική Συμμαχία έχει ήδη ανακοινώσει πως η πορεία της προς την αυτονομία της αρχίζει το 2019, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει με ποιον τρόπο. Μάλιστα ο αυτονομιστής Πρόεδρος της Φλάνδρας δεν παρέλειψε να "αρπάξει" την ευκαιρία που του έδωσε η Καταλωνία και να ζητήσει από τη Μαδρίτη να σταματήσει τη βία και να προσέλθει σε διάλογο με "τους νόμιμους ηγέτες ενός ειρηνικού λαού". Αποσαφηνίζοντας πλήρως τις δικές του βλέψεις στην περιοχή που διοικεί, υπό την κηδεμονία του Βελγίου.

Το παρελθόν

Η Φλάνδρα είναι γεωγραφική περιοχή στα βόρεια του Βελγίου, που αντιστοιχεί στη Φλαμανδική Περιοχή, συνιστώσα του ομόσπονδου βελγικού κράτους και μια από τις τρεις επίσημες περιοχές του Βασιλείου του Βελγίου. Έχει πληθυσμό 6 εκατομμυρίων, δηλαδή 60% του πληθυσμού του Βελγίου και η επίσημη γλώσσα είναι τα Ολλανδικά. Το σύνολο της βελγικής ακτής στη Βόρεια Θάλασσα, σημαντικός τουριστικός προορισμός, βρίσκεται στη Δυτική Φλάνδρα.

Στις Φλαμανδικές Περιοχές συγκαταλέγεται και η Αμβέρσα, η οποία διαθέτει το έβδομο μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου και δεύτερο στην Ευρώπη (μετά το Ρότερνταμ). Οι εγκαταστάσεις του λιμανιού της Αμβέρσας εκτείνονται και στο έδαφος της Ολλανδίας, καθώς η πόλη βρίσκεται πάνω στα σύνορα. Στις Φλαμανδικές Περιοχές ανήκουν επίσης η Ανατολική Φλάνδρα, η Φλαμανδική Βραβάντη, η Λιμβουργία και τη Δυτική Φλάνδρα.

Βασικές πλουτοπαραγωγές πηγές της περιοχής είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία, η υφαντουργία, το εμπόριο, ο τουρισμός και η ναυτιλία. Οι Βρυξέλλες, που είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου, είναι φλαμανδική πόλη, που γεωγραφικά βρίσκεται εντός της Φλάνδρας, ωστόσο, αν και δίγλωσση πόλη (Ολλανδικά και Γαλλικά), η επικρατέστερη γλώσσα, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Φλάνδρα, είναι η Γαλλική.

Το υπόλοιπο Βέλγιο αποτελείται από τη Βαλλονία, όπου επικρατεί η γαλλική γλώσσα.

Υπάρχει επίσης η γερμανόφωνη κοινότητα του Βελγίου των 70.000 κατοίκων και χάρη σε αυτήν τα γερμανικά είναι η τρίτη επίσημη γλώσσα του Βελγίου. Η κοινότητα αυτή θεωρείται η καλύτερα προστατευμένη μειονότητα στην Ευρώπη, ωστόσο και σε αυτήν την περίπτωση παρατηρείται η τάση της γερμανόφωνης κοινότητας προς την απόκτηση περισσότερης αυτονομίας από τη Βαλλονική Περιοχή. Πρόεδρος της διοίκησης της κοινότητας αυτής είναι ο Καρλ-Χάινζ Λάμπερτζ, ο οποίος διεκδικεί την απόκτηση τοπικής αυτονομίας, με απώτερο στόχο να την αποκόψει ολοκληρωτικά από τη Βαλλονία.