Σημερινή

Σάββατο, 20/10/2018
RSS

ΟΜΟΝΟΙΑ Τα τέσσερα αποκτήματα που της βγήκαν

| Εκτύπωση | 04 Φεβρουάριος 2018, 18:04 | Του Θεόδωρου Καυκαρίδη

ΑΛΕΞ ΣΟΑΡΕΣ, ΤΖΑΪΛΣΟΝ, ΛΟΠΕΖ ΚΑΙ ΚΑΝΤΕ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥΣ

Τον κάθε ποδοσφαιριστή τον φέρνεις, έχοντας κάτι στο μυαλό σου. Και έκαστος, ανάλογα με την ικανότητα και το επίπεδο, έχει και ανάλογες προσδοκίες για ν' ανταποκριθεί. Η Ομόνοια έκανε μία πολύ μεγάλη αλλαγή στο ρόστερ της το καλοκαίρι. Η εκτίμηση των περισσοτέρων είναι ότι και λάθος δομήθηκε με βάση τις μονάδες και λανθασμένα ετοιμάστηκε σχετικά με την αγωνιστική της φιλοσοφία. Ό,τι και να κάνει φυσικά ένας προπονητής, όσο και να προσπαθήσει μέσα από το σύνολο να κρύψει ατομικές αδυναμίες που προέκυψαν, η επιτυχία εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα άτομα. Τέσσερα (μόνο) από τα καλοκαιρινά αποκτήματα της Ομόνοιας ήταν τελικά απόλυτα επιτυχείς επιλογές.

Το καρέ
Η γενική άποψη είναι ότι ο Άλεξ Σοάρες ήταν η πιο επιτυχής επιλογή. Μοντέρνος παίκτης box to box, κάνει άψογα τη δουλειά του. Οργανώνει, μαρκάρει, ελέγχει εκεί που πρέπει τον ρυθμό. Είναι επίσης διαπίστωση πως αν στην ομάδα υπήρχε ένα κλασικό ισχυρό 6άρι, ο Σοάρες θα έκανε ακόμη περισσότερα πράγματα. Αγγίζει σχεδόν το άριστα.

Νούμερο δύο ο Τζάιλσον. Έχει όλο το πακέτο ενός δεξιού μπακ, που ξέρει μπάλα, εμπλέκεται στο επιθετικό παιχνίδι, ενώ με την πάροδο του χρόνου έχει βελτιώσει πολύ και το αμυντικό κομμάτι. Σ' αυτό συντείνουν και τα περισσότερα στηρίγματα που παίρνει επί Πέτεφ από τους ακραίους επιθετικούς μέσους.

Ο Ράφα Λόπεζ, με βάση όλη την πορεία του, είναι επιτυχία. Η παρουσία στη φυσική του θέση, πίσω από τον επιθετικό, του έχει επιτρέψει να κάνει σταδιακή διαφορά. Και επαφή με τα δίχτυα απέκτησε και στην τροφοδότηση τα πάει πολύ καλά. Τα πολλά τρεξίματα και ο δυναμισμός του, μαζί με την ικανότητά του να "σπάει" την μπάλα, βοηθούν στο να δημιουργούνται ρήγματα στα πέριξ της αντίπαλης περιοχής. Έχει σημαντικό μερίδιο στην επιθετική βελτίωση της ομάδας.

Τέταρτη περίπτωση ο Καντέ. Η πιο χαμηλών τόνων μετεγγραφή. Λογιζόταν για τον πάγκο, όταν ο Μαργκάσα πέρασε στο κέντρο, άρπαξε την ευκαιρία. Τρέχει ακατάπαυστα, είναι πεισματάρης, βγαίνει μπροστά, σκοράρει κιόλας. Από τις περιπτώσεις που λες ότι δίνει το 101% των δυνατοτήτων του.

Για τις υπόλοιπες περιπτώσεις η εικόνα πάνω-κάτω είναι καθαρή. Με τα φεγγάρια του όσο αγωνίστηκε ο Κανού (η μεγάλη αποχή είναι ένα θέμα σε ό,τι αφορά την εκτίμηση), σχετικά καλός ο Αντόνια, μέτριος ο Μαδούρο (ανάλογα με το βιογραφικό και τις προσδοκίες, δεν ανταποκρίθηκε). Περισσότερες οι άσχημες στιγμές του Ουίλιαμ Σοάρες από τις καλές. Ελάχιστα πράγματα έδωσε ο Φαμπρίτσιο. Τον Εκίθα δεν τον είδαμε, ο Μπεντέκε έπαιξε ελάχιστα. Η περίπτωση Φελτχούιζεν αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα μίας κάκιστης επιλογής.