Δεδομένο ότι η Ομόνοια υστερεί σε πολλούς τομείς του συμπολίτη της. Η αποχώρηση τριών παικτών και οι τραυματισμοί έκαναν ακόμη πιο εμφανή τη ψαλίδα.

Στο σημερινό ντέρμπι η παρουσία της ήταν ικανοποιητική, αν μπουν κάτω όλα τα δεδομένα. Είχε στρατηγική, είχε πειθαρχεία στο παιχνίδι, ήξερε τι ήθελε. Μέχρι το 0-0, με πολλούς παίκτες πίσω από τη μπάλα και αλληλοκαλύψεις, δεν άφηνε εκτεθειμένα τα νώτα της, είχε καλή αμυντική λειτουργία. Προδόθηκε και πάλι σε μία από τις «ασθένειες» της, τις στημένες μπάλες. Μετά το 1-0 και πάλι είχε στρατηγική, που της απέφερε καλές φάσεις, οι οποίες μπορούσαν κάλλιστα να έφερναν και την ισοφάριση. Παρόλα αυτά, η ουσία μένει η ίδια. Η Ομόνοια έχασε σε άλλο ένα ντέρμπι απέναντι στον ΑΠΟΕΛ και η ιστορία αυτό θα καταγράψει. Όπως και ότι έχει να κερδίσει τον αντίπαλο της εδώ και πέντε χρόνια, ενώ έκανε 10 σερί ήττες.  

Ο Πέτεφ έχει ξεκάθαρη τάση να διαφοροποιήσει πολλά πράγματα. Έχει ήδη αρχίσει και το έχει άλλωστε δηλώσει. Όποια και αν είναι η πρόθεση του Βούλγαρου, η Ομόνοια οφείλει να αλλάξει πολλά. Σε αγωνιστική φιλοσοφία (πραγματικά είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος αν υπήρχε πραγματικός προσανατολισμός όλα αυτά τα χρόνια), σε στυλ, σε κουλτούρα. Το πόσο θα αξιοποιηθεί αυτό το διάστημα, μέχρι το Μάιο, όπου δεν υπάρχουν βαθμολογικές επιδιώξεις και ένα μικρό χωρίς βάθος και ιδιαίτερη  ποιότητα ρόστερ, θα φανεί στη πορεία.