Ποιοι αποκήρυξαν τις δικές τους πολιτικές και αποδέχθηκαν τις πολιτικές των αντιπάλων τους, απλώς για να εκλεγούν Πρόεδροι
Ο Μουσταφά Ακιντζί υπέδειξε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη να σταματήσει να σκέφτεται την επανεκλογή του στις προσεχείς προεδρικές εκλογές και να επικεντρωθεί στις συνομιλίες που διεξάγονται για τη λύση του Κυπριακού. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απάντησε στον κατοχικό ηγέτη πως "η ελληνοκυπριακή πλευρά ασχολείται με το Κυπριακό, εδώ και 42 χρόνια, ανεξαρτήτως αν υπάρχουν ή αν δεν υπάρχουν εκλογές. Το Κυπριακό δεν είναι θέμα εκλογών, είναι θέμα εθνικού συμφέροντος", είπε.
Πάλι δεν μας τα λέει καλά ο Πρόεδρος. Γιατί η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική και διδάσκει πως οι περισσότεροι Πρόεδροι της Δημοκρατίας επένδυσαν στο Κυπριακό, άλλαξαν πολιτικές και προχώρησαν σε παρά φύσιν συνεργασίες, προκειμένου να εκλεγούν και να απολαύσουν τα αγαθά που προσφέρει η προεδρική καρέκλα.
Υπενθυμίζουμε:
* Ο απορριπτικός Κυπριανού, δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να συνεργαστεί με το ενδοτικό ΑΚΕΛ, να αποδεχθεί τις ΑΚΕΛικές θέσεις στο Κυπριακό, προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
* Ο Γλαύκος Κληρίδης δεν είχε κανένα πρόβλημα να αποκηρύξει τις Ιδέες Γκάλι, τις οποίες είχε αποδεχθεί προηγουμένως, καθώς και τη δική του φιλοσοφία, να ασπασθεί τις απορριπτικές θέσεις του ΔΗΚΟ, προκειμένου να πάρει την υποστήριξή του στις προεδρικές εκλογές και να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο ίδιος Πρόεδρος "έπαιξε" με τους S300, τους οποίους χρησιμοποίησε ως επικοινωνιακό όπλο στην προσπάθειά του να επανεκλεγεί Πρόεδρος.
* Ο απορριπτικός Τάσσος Παπαδόπουλος δεν είχε επίσης πρόβλημα να αποδεχθεί τη στήριξη του ενδοτικού ΑΚΕΛ και να αποδεχθεί τις κύριες θέσεις του στο Κυπριακό, προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος.
* Ο "ρεαλιστής" Δημήτρης Χριστόφιας ασπάστηκε τον απορριπτισμό του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ προκειμένου να αναδείξει για πρώτη φορά το ΑΚΕΛ στην Προεδρία της Δημοκρατίας.
* Ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος είχε αποδεχθεί το τερατούργημα Ανάν, με περισσή σπουδή και χωρίς πολιτικές τύψεις, αποδέχθηκε τις απορριπτικές θέσεις του ΔΗΚΟ και συμφώνησε με τον Καρογιάν να ακολουθήσει διεκδικητική πολιτική που θα δημιουργούσε κόστος στην Τουρκία, προκειμένου να αισθανθεί την ηδονή της εξουσίας.
Μόνο ο Γιώργος Βασιλείου, στη μεταμακαριακή εποχή, δεν έκαμε προεκλογικές παραχωρήσεις και συνεργάστηκε με όμορες δυνάμεις της δικής του φιλοσοφίας, ΑΚΕΛ και ΑΔΗΣΟΚ. Αυτό είναι δίκαιο να λεχθεί.
Από όλην αυτήν τη "λίστα" των Προέδρων και των παραχωρήσεων που έκαμαν, είναι φανερό πως το εθνικό συμφέρον ήλθε δεύτερο στις προτεραιότητές τους. Πρώτη σκέψη τους ήταν να κερδίσουν τις εκλογές, να καταλάβουν διά αποκηρύξεων των φιλοσοφιών τους και δι' αποδοχών των αντίθετων πολιτικών, την προεδρία.
Οι Τούρκοι μάς ξέρουν πολύ καλά και γνωρίζουν πολύ καλύτερα το ποιόν των ηγετών μας και τη λατρεία που αισθάνονται για την καρέκλα. Γι' αυτό και ο Ακιντζί, φοβούμενος ή διαισθανόμενος πως ο Νίκος Αναστασιάδης δεν θα έχει κανέναν ενδοιασμό να φορέσει φουστανέλα, τον προειδοποιεί να ξεχάσει τις προεδρικές εκλογές και να αφοσιωθεί στον διάλογο και στη λύση του Κυπριακού.
Αυτοί που πρέπει να αισθάνονται περισσότεροι δυστυχείς, είναι οι Ελληνοκύπριοι. Διότι αντιλαμβάνονται ότι έχουν να κάμουν με αλλοπρόσαλλους ηγέτες, έτοιμους ακόμη να συμμαχήσουν με τους πάντες, προκειμένου να εκλεγούν Πρόεδροι.
Αποκηρύσσουν τις πολιτικές τους, κλοτσοκοπούν τις φιλοσοφίες τους, αποδέχονται πολιτικές αντιπάλων τις οποίες αποκήρυσσαν για χρόνια, απλώς για να κερδίσουν την καρέκλα. Και αφού εξελέγοντο, οι περισσότεροι από αυτούς ξεγελούσαν τους συνεργάτες τους, παραπλανούσαν τον λαό, επανήρχοντο στις προσωπικές πολιτικές και τα έκαναν τελικά μαντάρα.
Αυτή η τυχοδιωκτική πολιτική, η οποία θυσιάζει το εθνικό συμφέρον χάριν των προσωπικών φιλοδοξιών, στερεί από τους πολιτικούς μας ηγέτες την αξιοπιστία και την εγκυρότητα. Στην πραγματικότητα, ούτε οι ξένοι, ούτε οι Τούρκοι τούς εμπιστεύονται. Μόνον οι Ελληνοκύπριοι!
