Με μεγάλη λύπη αλλά και αγανάκτηση μάθαμε για τον θάνατο και το τέλος της ζωής του εθνικού μας αερομεταφορέα. Για όλους όσοι πίστευαν και αναγνώριζαν τη σημαντικότητα της ύπαρξης και της δραστήριας λειτουργίας των Κυπριακών Αερογραμμών, η εν ψυχρώ αφαίρεση της ζωής τους, μ’ ένα απλό μήνυμα από τις Βρυξέλλες, μας πλήγωσε αφάνταστα. Μια ακόμη μαχαιριά προστέθηκε στο σαρανταπληγιασμένο σώμα της πατρίδας μας, όπου εχθροί, φίλοι, αδέξιες ηγεσίες, προδοσίες και αχάπαρος και απροβλημάτιστος κόσμος μάς οδήγησαν σ’ αυτή την άθλια κατάσταση. Η λύπη μου θα είναι μεγάλη, όταν θα αναγκάζομαι να χρησιμοποιώ, όταν ταξιδεύω, αεροπλάνα άλλων εταιρειών, πέραν των Κυπριακών Αερογραμμών. Ακόμη θα πληγώνομαι και θα μαραζώνω, όταν στα ξένα αεροδρόμια θα απουσιάζουν από τα εξαγγελτήριά τους το «Cyprus Airways» και από τους χώρους στάθμευσης και αναμονής τα αεροπλάνα του εθνικού μας αερομεταφορέα με τα σύμβολα αλλά και με τα βαφτιστικά τους ονόματα, των αρχαίων και σύγχρονων πόλεων της πατρίδας μας.

Μ’ όλα αυτά τα παθήματά μας και ιδιαιτέρως τώρα τελευταία, με την αναστολή και την εξαφάνιση των Κυπριακών Αερογραμμών, επιχαίρουν οι Τούρκοι και ειδικά οι παράνομες τουρκοκυπριακές αερογραμμές και οι άλλες τουρκικές αεροπορικές εταιρείες που χρησιμοποιούν το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, και όχι Ερτζιάν, όπου διά μέσου του ταξιδεύουν και αρκετοί ανόητοι κρυπτοπροδότες συμπατριώτες μας. Στο όνομα Ερτζιάν δεν πρέπει να γίνεται αναφορά, διότι είναι σαν να μνημονεύουμε τον πρώτο νεκρό πιλότο της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, που σκοτώθηκε όταν κτυπήθηκε το αεροπλάνο του από τα πυρά της Εθνικής Φρουράς το 1974.

Οι λόγοι, πιστεύω, που οδήγησαν τις Κυπριακές Αερογραμμές στην καταστροφή, ήσαν διάφοροι. Φαίνεται ότι οι διοικούντες της εταιρείας από τον καιρό που άρχισε να κυπροποιείται, τη δεκαετία του 1960, δεν κρατούσαν καλά το πηδάλιο στη διαχείρισή της, λειτουργώντας με ιδιοτέλεια, ανευθυνότητα, ανειλικρίνεια, εγκληματική αμέλεια και με μη επιβαλλόμενη σοβαρότητα. Μετέτρεψαν την εταιρεία σε προσωπικό τους φέουδο και περιουσία των κομμάτων που τους διόριζαν. Κατάντησαν τον εθνικό μας αερομεταφορέα επιχείρηση μαζικών διορισμών για ανάπτυξη και προώθηση πελατειακών σχέσεων. Διόριζαν συνεχώς αχρείαστους υπαλλήλους, προήγαγαν κάποιους σε θέσεις που δημιουργούσαν γι’ αυτό τον σκοπό, με παχουλούς μισθούς, φορτώνοντας την εταιρεία μ’ ένα σωρό αχρείαστα και καταστροφικά έξοδα.

Είναι πολύ γνωστοί οι διορισμοί υπαλλήλων στην εταιρεία επί διακυβέρνησης μ. Σπύρου Κυπριανού και υπουργίας Ντίνου Μιχαηλίδη, όπου πάνω σ’ αυτούς στήριζαν μέρος της εκλογικής τους δύναμης. Λειτούργησαν γραφεία στο εξωτερικό με υπαλλήλους από την Κύπρο, πληρώνοντας υψηλούς μισθούς και επιδόματα, όπως ήταν οι απαιτήσεις των συμβάσεων των συντεχνιών, πέραν των ενοικίων και άλλων λειτουργικών εξόδων, σαν να και ήσαν οι κορυφαίες αερογραμμές του κόσμου. Ακριβοπληρωμένοι πιλότοι, διευθυντές και παραδιευθυντές, χρειαζόμενοι και μη, μ’ ένα σωρό επιδόματα, δικαιώματα, προνόμοια και μπόνους, που τους έκαναν να συμπεριφέρονται με περισσή αλαζονεία προς την ψυχορραγούσα από παλιά εταιρεία. Συντεχνίες διάφορων κλάδων και αποχρώσεων υποδαύλιζαν ακραίες και αδικαιολόγητες, τις περισσότερες φορές, απαιτήσεις των υπαλλήλων της εταιρείας, σπρώχνοντάς τους σε αχρείαστες και καταστροφικές απεργίες. Ουδέποτε, πιστεύω, νοιάστηκαν οι περισσότεροι εργαζόμενοι διευθυντές και μη για τα πραγματικά συμφέροντα της εταιρείας και ουδέποτε σκέφτηκαν τον κίνδυνο ότι θα χάσουν εντελώς τη δουλειά τους, θεωρώντας ότι ήταν στο απυρόβλητο αυτή η δυνατότητα.

Ύποπτες αγορές αεροπλάνων, υλικών, υπηρεσιών και επεκτάσεων, στις οποίες πιθανώς να εμπλέκονται και προσωπικά συμφέροντα, πράγμα που θα πρέπει να διερευνηθεί, βέβαια μετά τον θάνατο της «εκλιπούσας», για το κάθε αμάρτημα δικαιώνονται («ο αποθανών δεδικαίωται»). Όμως για την ιστορία και για παραδειγματισμό, για αποφυγή στο μέλλον διάπραξης των ίδιων εγκληματικών λαθών, είναι καλό να αποκαλυφθούν όλα τα αμαρτήματα που συνέβηκαν στις Κυπριακές Αερογραμμές.

ΑΔΑΜΟΣ ΚΟΜΠΟΣ